Η ΛΥΣΗ: ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ Ε.Ε

ΤΟΥ ΤΑΚΗ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΥ

Μέσα σε ένα πρωτόγνωρο, ακόμη και για Ελληνικά μέτρα, όργιο εξαπάτησης των πολλών, που έχουν περιέλθει σε πλήρη σύγχυση χάρη στον καθαρά βρώμικο ρόλο των ΜΜΕ, και την άγρια καταστολή των λίγων, που ακόμη αγωνίζονται στους δρόμους και τους τόπους δουλειάς, συντελείται αυτές τις μέρες ο οριστικός εξανδραποδισμός του Ελληνικού λαού, πέρα βέβαια από τους βολεμένους των ελίτ και των προνομιούχων κοινωνικών στρωμάτων. Έτσι οι γκαουλάιτερ της χώρας επιβάλλουν, με τον πιο ιταμό μάλιστα τρόπο που είναι και ο μόνος άλλωστε που αρμόζει στις εκχυδαϊσμένες και κατεξευτελισμένες πολιτικές και οικονομικές ελίτ ενός, και τυπικά πια, προτεκτοράτου, το δίλημμα ―που στην πραγματικότητα μόνο αυτές αφορά― αν θέλουν να σωθούν από τη λαϊκή λαίλαπα: Ευρώ ή θάνατος. Το ψευτοδίλημμα όμως αυτό έχουν καταφέρει οι ελίτ να το περάσουν όχι μόνο στους βολεμένους των προνομιούχων κοινωνικών στρωμάτων αλλά και σε μεγάλα λαϊκά στρώματα που έχουν υποστεί μια πρωτοφανή πλύση εγκεφάλου από τότε που ξέσπασε η κρίση, για τα πραγματικά αίτιά της και τον τρόπο διεξόδου από αυτή. Σε αυτή την πλύση εγκεφάλου πήραν και παίρνουν μέρος όλα τα θεσμικά μέσα που ελέγχει η ντόπια ελίτ και η υπερεθνική ελίτ (δηλαδή η παγκόσμια οικονομική/πολιτική και πολιτιστική ελίτ η οποία διαχειρίζεται τη νεοφιλελεύθερη καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση). Δηλαδή:


Τα επίσημα ΜΜΕ και κυρίως τα τηλεοπτικά κανάλια, τα οποία περιχαρακώνουν κάθε συζήτηση για τα αίτια της κρίσης και τον τρόπο εξόδου από αυτή στα όρια που θέλει η ντόπια κοινοβουλευτική Χούντα και η υπερεθνική ελίτ. Δηλαδή, στην «Χρεω-λογία» και στους τρόπους αντιμετώπισης της δήθεν «κρίσης Χρέους», που δεν θέτει καν θέμα του τρόπου ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας μέσα στην καπιταλιστική διεθνοποιημένη οικονομία της αγοράς γενικά και την ΕΕ ειδικότερα, αλλά, το πολύ, θέτει θέμα ελέγχου του Χρέους ή σεισάχθειας, μέσα ή έξω από το Ευρώ, αλλά οπωσδήποτε μέσα στην ΕΕ και την διεθνοποιημένη καπιταλιστική οικονομία. Με άλλα λόγια, σε ένα πλαίσιο συζήτησης όπου η παραμονή μας στο Ευρώ σημαίνει θάνατο από ανίατο ασθένεια, ενώ η έξοδός μας απο αυτό συνεπάγεται αυτοκτονία! Αυτό το πλαίσιο συζήτησης υιοθετούν όχι μόνο τα συστημικά ΜΜΕ αλλά και τα υποτιθέμενα «προοδευτικά» ΜΜΕ μιας «Αριστεράς» που υιοθετεί είτε διάφορες αποπροσανατολιστικές θέσεις περί Λογιστικού Ελέγχου του Χρέους (ΕΛΕ) κλπ, είτε θέσεις περί δήθεν συνολικής κατάρρευσης και αλλαγής «από τα μέσα» της Ευρωζώνης με στόχο την δημιουργία μιας Ευρώπης των λαών και της αλληλεγγύης, και άλλα παρόμοια παραμύθια. Μοναδικές εξαιρέσεις σε αυτή την αποπροσανατολιστική συναίνεση ήταν ο Ριζοσπάστης, που υιοθετεί μια καθαρά αντισυστημική γραμμή, και η πολυφωνική Ελευθεροτυπία που επέτρεπε όχι μόνο το παραπάνω πλαίσιο που ευνοεί τελικά το σύστημα, αλλά και φωνές που το αμφισβητούσαν ―την οποία όμως φρόντισε να την σιγήσει εδώ και ενάμιση μήνα μια ανίερη συμμαχία συστημικών και «προοδευτικών» δυνάμεων του παραπάνω τύπου, χρησιμοποιώντας σαν ακούσια όργανα τους απελπισμένους, μετά απο τόσους μήνες εργασία χωρίς αμοιβή, απεργούς εργαζόμενους που δικαιολογημένα μάχονται για τα δικαιώματα τους.


Το Πανεπιστημιακό κατεστημένο των «ειδικών» που επανδρώνουν όλα τα τηλεοπτικά πάνελ και παρουσιάζουν σαν «μονόδρομο» (δήθεν, μάλιστα και «επιστημονικά» τεκμηριωμένο ―ακόμη και με «Μαρξιστική» ανάλυση κάποιων Μαρξιστών της συμφοράς), το ψευτοδίλημμα «Ευρώ ή θάνατος». Και, φυσικά, πολλοί από αυτούς δεν το έκαναν αυτό μόνο γιατί ήθελαν να μην έλθουν σε αντίθεση με το κυρίαρχο κοινωνικό παράδειγμα που έχουν επιβάλλει οι ελίτ, αλλά και γιατί, πέρα από τις τυχόν άμεσες απολαβές, όλα τα ερευνητικά προγράμματά τους, τα ταξίδια τους ανά τον κόσμο για διεθνή σεμινάρια και συναντήσεις κ.λπ. χρηματοδοτούνται από την υπερεθνική ελίτ γενικά, και την ΕΕ ειδικότερα!


Η Αριστερά, και κυρίως η ρεφορμιστική Αριστερά, δηλαδή αυτή που δεν θέτει θέμα αμφισβήτησης του ίδιου του συστήματος της καπιταλιστικής οικονομίας της αγοράς και του πολιτικού της συμπληρώματος στην αντιπροσωπευτική «δημοκρατία» ―χαρακτηριστικά, ακόμη και όταν στελέχη της παριστάνουν τους υποστηρικτές της άμεσης δημοκρατίας, όπως όταν προσκλήθηκαν το καλοκαίρι στη συνέλευση του Συντάγματος, μιλούσαν για άμεση δημοκρατία αλλά ξεκαθάριζαν ότι εννοούσαν μια παρωδία της που είναι μίγμα άμεσης και αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας! Αυτή η Αριστερά υιοθετεί πλήρως το παραπάνω αποπροσανατολιστικό πλαίσιο συζήτησης, δηλαδή αυτό της Χρεω-λογίας. Και, φυσικά, από το ίδιο αυτό πλαίσιο δεν ξεφεύγει και η «Πατριωτική Αριστερά» (ΕΠΑΜ κ.λπ.) που βλέπει την κρίση σαν θέμα «προδοσίας» κάποιας «κακής» ελίτ, στο πλαίσιο μιας ελληνικής «οικονομίας», όπου μπαίνουν στο ίδιο τσουβάλι οι ελίτ και τα προνομιούχα κοινωνικά στρώματα (που ελάχιστα υφίστανται τις συνέπειες της καταστροφικής κρίσης, αν δεν ωφελούνται κιόλας από αυτή!) με τα λαϊκά στρώματα που θα την πληρώσουν κυριολεκτικά με το αίμα τους.


Τα δήθεν «εναλλακτικά» ΜΜΕ στο διαδίκτυο (ιντιμίντια, blogs, κ.λπ.) τα οποία όμως, όπως έχει δειχθεί και από διεθνείς έρευνες στις οποίες αναφέρθηκα σε παλαιότερο άρθρο μου, ούτε κατάργησαν ποτέ την διάκριση παραγωγών και καταναλωτών πληροφοριών, (αφού στην πραγματικότητα οι παραγωγοί πληροφοριών είναι μια ελάχιστη μειονότητα οι οποίοι κατά κανόνα, όπως παρατηρεί ο Glenn Reynolds, συγγραφέας μελέτης για την έκρηξη του ίντερνετ, είναι «σε καλή οικονομική κατάσταση, έχουν καλή εκπαίδευση και το πιο σημαντικό, έχουν καλές δουλειές», αλλά ούτε βέβαια λειτούργησαν ποτέ ως αντιεξουσιαστικό μέσο, με την έννοια ότι επιτρέπουν την πραγματική κριτική των ιθυνόντων (πράγμα που υποτίθεται δικαιολογεί και την ανωνυμία). Στην πραγματικότητα, όπως έδειξαν π.χ. στην Ελλάδα πρώτα τα ιντιμίντια, η ανωνυμία χρησιμοποιείται από διαφόρους λασπολόγους και συκοφάντες (πιθανώς και όργανα υπηρεσιών) για να χυδαιολογούν εναντίον «επωνύμων» (ακόμη και αντιεξουσιαστών!) αναλυτών κ.λπ. και η χρήση της τακτικής αυτής τώρα επεκτάθηκε στα διάφορα blogs της «Αριστεράς» που περιέγραψα παραπάνω, όπως μπορώ να επιβεβαιώσω και από προσωπική μου πείρα... Αντίθετα, όπως θα προσπαθήσω να δείξω σε υπό έκδοση μελέτη μου, το ίντερνετ έπαιξε και παίζει κρίσιμο ρόλο για να περνά το συστημικό πλαίσιο συζήτησης, ώστε να κατασκευάζεται μια συναίνεση ακόμη πιο ευρεία από αυτή των επισήμων ΜΜΕ, είτε πρόκειται για τα αίτια και τους τρόπους διεξόδου από την οικονομική κρίση, είτε πρόκειται για τη φύση των ψευτο-«επαναστάσεων» στη Λιβύη, Συρία και Ιράν, που στη πραγματικότητα ήταν οργανωμένες από την υπερεθνική ελίτ (συνήθως) ένοπλες επιθέσεις, με στόχο την επιβολή πελατειακών της καθεστώτων.

Έτσι, χάρις στη μαζική πλύση εγκεφάλου από όλα αυτά τα θεσμικά μέσα, η μεγάλη πλειοψηφία του λαού έχει αδρανοποιηθεί στον καναπέ της, τρομοκρατημένη από την απειλή ότι έξοδος από την Ευρωζώνη και την ΕΕ θα σημάνει επιστροφή στη δεκαετία του ‘60 αν όχι του ‘50, (όπως απείλησε το όργανο της υπερεθνικής ελίτ και νυν διοικητής της ΤτΕ αλλά και ο αξιότιμος πρωθυπουργός μας και τέως διοικητής της, πριν να προαχθεί από την ίδια ελίτ στην ΕΚΤ) σε όρους ανεργίας/υποαπασχόλησης, φτώχειας και μετανάστευσης. Ας δούμε λοιπόν γιατί όλοι αυτοί και τα φερέφωνά τους ψεύδονται ασύστολα.

Την δεκαετία του ‘50 και του ‘60, όπως έγραφα αλλού, η αποτυχία του μεταπολεμικού αναπτυξιακού μοντέλου που στηριζόταν ήδη στην εξωστρέφεια φαινόταν από τα συνεχώς διευρυνόμενα ελλείμματα στο εμπορικό ισοζύγιο και το συνακόλουθο τρίπτυχο: ανεργία-υποαπασχόληση-μετανάστευση, με συνέπεια τη φτώχεια. Έτσι, το 1961 περίπου 24% του ενεργού πληθυσμού ήταν άνεργο ή υποαπασχολούμενο, ποσοστό που έπεσε στη διάρκεια της δεκαετίας του ‘60 στο 14% περίπου, χάρις σε μια σειρά ξένων επενδύσεων που δημιούργησαν μια ψευτο-βιομηχανική Άνοιξη η οποία αργότερα κατέρρευσε. Αν έλθουμε τώρα στην «ισχυρή Ελλάδα» του σήμερα, τον Νοέμβρη του 2011 η ανεργία από μόνη της ήταν 21% περίπου, με δραματικά ανοδικές τάσεις και αναμένεται να φθάσει και το 24% μέσα στο 2012 αν συνεχίσουμε την πορεία μας μέσα στην ΕΕ και την Ευρωζώνη με βάση τις προδιαγραφές της δανειακής σύμβασης.

Ως συνέπεια της αποτυχίας αυτής για την απορρόφηση του εργατικού δυναμικού, το 20-30% του πληθυσμού μετανάστευσε στο εξωτερικό στις δεκαετίες ‘60-‘70. Σήμερα, η μετανάστευση νέων καλπάζει και μόνο η μετανάστευση προς την Γερμανία αυξήθηκε πέρυσι κατά 84%, ενώ ανάλογη αύξηση Ελλήνων μεταναστών παρατηρείται στην Αυστραλία και αλλού. Και η διαφoρά είναι ότι τώρα δεν μεταναστεύει, όπως τότε, το ανειδίκευτο εργατικό δυναμικό, αλλά το εξειδικευμένο δυναμικό των πτυχιούχων που θα αποτελούσε τη βάση για οποιασδήποτε σύγχρονη οικονομική ανάπτυξη στο μέλλον!

Τέλος, όσον αφορά τη φτώχεια, τo 1980, λίγο πριν ενταχθούμε στην ΕΟΚ, η Ελλάδα μαζί με την Πορτογαλία είχαν τα μεγαλύτερα πoσoστά φτώχειας στη Κoινότητα. Αλλά ακόμη και στο μέσο της αναπτυξιακής φούσκας της περασμένης δεκαετίας σύμφωνα με στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η Ελλάδα, μετά από 27 ολόκληρα χρόνια μέσα στην ΕΟΚ/ΕΕ, είχε το υψηλότερο ποσοστό εργαζομένων που βρίσκονταν στα όρια της φτώχειας, όπως αντίστοιχα ερχόταν πρώτη (μαζί με την Ισπανία) ανάμεσα στις χώρες της Ευρωζώνης όσον αφορά στη φτώχεια γενικά (20%). Σήμερα, έχοντας συμπληρώσει 30ετή θητεία πλήρους ένταξης στην ΕΕ, η φτώχεια φθάνει στη χώρα μας το 27%, με δραματικές ανοδικές τάσεις.

Παρόλα αυτά, οι απατεώνες επαγγελματίες πολιτικοί, δημοσιογράφοι και αναλυτές τολμούν και μιλούν για καταστροφή αν φύγουμε από την ΕΕ, τη στιγμή που μπορεί να δειχθεί τεκμηριωμένα ότι από την ένταξή μας στην ΕΕ, και εξαιτίας της ένταξής μας σε αυτή, αποδιαρθρώθηκε τόσο ο πρωτογενής όσο και ο δευτερογενής τομέας της οικονομίας μας. Τις συνέπειες της αποδιάρθρωσης της παραγωγικής μας δομής, τώρα που έσκασε η αναπτυξιακή φούσκα την οποία τροφοδοτούσαν τα δανεικά της περασμένης δεκαετίας, καλούνται να πληρώσουν τα φτωχότερα κοινωνικά στρώματα!

Φυσικά, όλα αυτά δεν σημαίνουν ότι αρκεί η έξοδός μας από την ΕΕ για να βγούμε από την καταστροφική κρίση. Η άμεση μονομερής έξοδός μας από την ΕΕ (και όχι μόνο από την Ευρωζώνη), αποτελεί μόνο την αναγκαία συνθήκη για την ανάκτηση της απαραίτητης οικονομικής κυριαρχίας, η οποία, όμως, αν δεν συνοδευτεί από μια σειρά επαρκείς συνθήκες όπως οι παρακάτω, θα οδηγήσει σε παρόμοια αν όχι χειρότερη οικονομική καταστροφή με αυτή που ξεκινά σήμερα και θα ολοκληρωθεί σε λίγους μήνες με την πιθανή και τυπική χρεοκοπία, η οποία πάλι θα ελέγχεται από την υπερεθνική ελίτ. Δηλαδή, αν δεν συνοδευτεί από τηνακύρωση όλων των δανειακών συμβάσεων, την παράλληλη ολοκληρωτική στάση πληρωμών των τοκοχρεολυσίων (που σημαίνει μονομερή διαγραφή του χρέους), την αναγκαστική απαλλοτρίωση χωρίς αποζημίωση κάθε κοινού αγαθού που έχει περιέλθει, μέσα από τη διαδικασία των ιδιωτικοποιήσεων, στην ιδιοκτησία των ξένων και ντόπιων ελίτ, καθώς και μια σειρά συμπληρωματικών μέτρων. Τέτοια συμπληρωματικά μέτρα είναι η επανεισαγωγή της δραχμής και μερική υποτίμησή της με παράλληλη μετατροπή των καταθέσεων σε δραχμές, καθώς και μέτρα ώστε να μην πληγούν τα λαϊκά εισοδήματα και οι μικροκαταθέτες (π.χ. επιδοτήσεις των λαϊκών στρωμάτων χρηματοδοτούμενες από τα έσοδα ενός σημαντικού φόρου στη μεγάλη περιουσία), οι αυστηροί κοινωνικοί έλεγχοι στην κίνηση αγαθών, κεφαλαίων και υπηρεσιών, η επαναφορά μισθών και συντάξεων στα προ-μνημονιακά επίπεδα με παράλληλη επαναπρόσληψη των απολυμένων στον δημόσιο τομέα, ο οποίος θα αναδιοργανωθεί ορθολογικά, στο πλαίσιο της γενικότερης αναδιάρθρωσης της οικονομίας με βάση την αρχή της αυτοδυναμίας, η κοινωνικοποίηση των Τραπεζών και των στρατηγικών κλάδων παραγωγής, συμπεριλαμβανομένων όλων των κλάδων που καλύπτουν βασικές ανάγκες και η δημιουργία ενός πραγματικά λαϊκού συστήματος Υγείας, Εκπαίδευσης και Κοινωνικών Υπηρεσιών που θα καλύπτει τις λαϊκές ανάγκες και θα ελέγχεται από τα λαϊκά στρώματα.

Σε ένα δεύτερο στάδιο, θα έπρεπε να κτιστούν οι βάσεις μιας αυτοδύναμης οικονομίας (είτε αυτή, στη μελλοντική απελευθερωτική κοινωνία, πάρει τη μορφή οικονομικής δημοκρατίας είτε κρατικό-σοσιαλιστικής οικονομίας, άναρχο-συνδικαλιστικής κ.λπ.), δηλαδή να ληφθούν μέτρα για να ξανακτιστεί η παραγωγική δομή της χώρας, που έχει καταστραφεί ολοκληρωτικά μετά την πλήρη ενσωμάτωσή της στη διεθνοποιημένη οικονομία της αγοράς, και ιδιαίτερα μετά την ένταξή μας στην ΕΟΚ/ΕΕ, και να διαμορφωθεί ένα συναφές καταναλωτικό πρότυπο.

Όμως, ποιος θα ήταν ο φορέας όλων αυτών των αλλαγών; Κατά την γνώμη μου, μόνο ένα παλλαϊκό μέτωπο κοινωνικής και εθνικής απελευθέρωσης που θα αγκάλιαζε όλα τα λαϊκά στρώματα ―τα οποία σήμερα είναι τα θύματα της κρίσης που μας επέβαλαν οι ντόπιες και ξένες ελίτ και τα συναφή προνομιούχα κοινωνικά στρώματα― και θα είχε δεσμευθεί σε ένα παρόμοιο πρόγραμμα, θα μπορούσε να αναλάβει ένα τέτοιο έργο. Ένα τέτοιο μέτωπο θα μπορούσε εύκολα να συνενώσει την πλειοψηφία του λαού σε ένα μαζικό κίνημα πολιτικών απεργιών που θα κορυφωνόταν σε μια γενική απεργία διαρκείας με αίτημα την άμεση διεξαγωγή εκλογών. Τέλος, ένα παρόμοιο μέτωπο θα μπορούσε άνετα να προσελκύσει τα λαϊκά στρώματα, τα οποία, με τη σημερινή σύγχυση, θα μπορούσαν στις επόμενες εκλογές να παρασυρθούν και πάλι από τα ψευτοδιλήμματα των κομμάτων εξουσίας και της ρεφορμιστικής Αριστεράς, και να αυτοκαταδικαστούν στην αθλιότητα που απεργάζονται για την υπόλοιπη ζωή τους οι ελίτ. Έτσι μόνο θα μπορούσαμε όχι μόνο να βγούμε από την καταστροφική κρίση αλλά και να θέσουμε τις βάσεις για μια άλλη αυτοδιευθυνόμενη κοινωνία και οικονομία…

ΜΑΘΕΤΕ ΧΑΪΒΑΝΙΑ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΥΡΩΒΟΥΛΕΥΤΗ ΝΤΑΝΙΕΛ ΤΖΟΝ ΧΑΝΑΝ

Πού πάνε τα λεφτά του πακέτου διάσωσης της Ελλάδας;
Από το κάθε ευρώ μόλις 19 λεπτά καταλήγουν στην ελληνική κυβέρνηση, σημειώνει Βρετανός ευρωβουλευτής
«Αναρωτιέστε γιατί η Ελλάδα είναι τόσο ανίκανη να ανακάμψει με τα χρήματα που της προσφέρονται; Μελετήστε το γράφημα...», σημειώνει στη βρετανική εφημερίδα «The Telegraph» ο  ευρωβουλευτής Ντάνιελ Τζον Χάναν.




Από το κάθε ευρώ που χορηγείται ως αρωγή στην Ελλάδα, η ελληνική κυβέρνηση μπορεί να δαπανήσει για να στηρίξει την ανάπτυξη μόλις 19 λεπτά, αναφέρει χαρακτηριστικά ο Χάναν.

Ο βρετανός ευρωβουλευτής (από το 1999 εκπροσωπεί στο Ευρωκοινοβούλιο τη Νοτιοανατολική Αγγλία μετέχοντας στην ομάδα των Συντηρητικών) εξηγεί ότι τα υπόλοιπα 81 λεπτά του ευρώ δαπανώνται για την αποπληρωμή των δανειακών υποχρεώσεων της χώρας. «Δαπανώνται για τη διάσωση των τραπεζιτών και των ομολογιούχων από τις συνέπειες των δικών τους ατυχών επενδύσεων», όπως εκτιμά ο ευρωβουλευτής.

Ειδικότερα, από το κάθε ευρώ του πακέτου διάσωσης της Ελλάδας, 40 λεπτά του ευρώ καταλήγουν στα ταμεία των ξένων χρηματοπιστωτικών ομίλων που δάνεισαν την Ελλάδα, ενώ 23 λεπτά καταλήγουν στα ταμεία των ελληνικών τραπεζών, ασφαλιστικών ταμείων και οργανισμών που κατέχουν ελληνικά ομόλογα.

«Τέλος, 18 λεπτά από το ευρώ που προορίζεται για τη διάσωση της Ελλάδας καταλήγουν στα ταμεία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ)», σημειώνει ο Χάναν, για να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι «γι' άλλη μια φορά αποδεικνύεται ότι οι φτωχοί σώζουν τους πλούσιους».

ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ

ΚΟΙΝΗ ΔΗΛΩΣΗ των καθηγητών Συνταγματικού Δικαίου ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ, ΑΝΔΡΕΑ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ, ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΤΡΟΥΓΚΑΛΟΥ, ΗΛΙΑ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΥ, ΚΩΣΤΑ ΧΡΥΣΟΓΟΝΟΥ*

Αισθανόμαστε την υποχρέωση να επισημάνουμε προς τη Βουλή και τον ελληνικό λαό ότι το κείμενο, το οποίοκαλείται σήμερα να ψηφίσει η λαϊκή αντιπροσωπεία,παραβιάζει κατάφωρα θεμελιώδεις διατάξεις του Συντάγματος και του ευρωπαϊκού και διεθνούς δικαίου για τους λόγους που ακολουθούν:

1. Η παρούσα Βουλή εκλέχθηκε τον Οκτώβριο του 2009κάτω από εντελώς διαφορετικές πολιτικές προϋποθέσεις και η λαϊκή εντολή προς αυτή, κατά την έννοια του άρθρου 41 του Συντάγματος, ήταν διαμετρικά αντίθετη από όσα προβλέπει τώρα το κατατεθειμένο κείμενο. Λείπει, συνεπώς, η δημοκρατική νομιμοποίηση για την ψήφισή του.
2. Το περιεχόμενο του κειμένου, που καλείται να ψηφίσει η Βουλή είναι προϊόν οικονομικού και πολιτικού εκβιασμού, εκ μέρους των εκπροσώπων των δανειστών, κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου (άρθρο 52 της Διεθνούς Σύμβασης της Βιέννης του 1969).
3. Το κείμενο που κατατέθηκε για ψήφιση δεν αποτελεί κατά το Σύνταγμα ούτε σχέδιο νόμου, δεδομένου ότι δεν περιλαμβάνει διατάξεις νομοθετικού περιεχομένου ούτε σχέδιο νόμου κυρωτικού διεθνούς σύμβασης, δεδομένου ότι δεν περιέχει το υπογεγραμμένο κείμενο της διεθνούς σύμβασης. Πρόκειται για κείμενο προγράμματος, που επιχειρείται να δεσμεύσει ανεπίτρεπτα επί δεκαετίες το μέλλον της χώρας. Παρουσιαζόμενο, συνεπώς, ως δεσμευτικό κείμενο νόμου, παραβιάζει την αντιπροσωπευτική αρχή και την κατά το Σύνταγμα άσκηση της νομοθετικής λειτουργίας (άρθρο 26 Σ).
4. Το κείμενο επιχειρείται να υπερψηφιστεί κατά παράβαση του άρθρου 29 του Συντάγματος, στο βαθμό που επιβάλλεται κομματική πειθαρχία χωρίς προηγούμενη εσωτερική ψηφοφορία και απόφαση συλλογικών κομματικών οργάνων.
5. Η πρόβλεψη ότι οι νέες δανειακές συμβάσεις θα ισχύουν από την υπογραφή τους, χωρίς κύρωση από την Βουλή, παραβιάζει τα άρθρα 28 παρ. 2 και 36 παρ. 2 του Συντάγματος, καθώς και το διεθνές δίκαιο.
6. Οι συνταγματικές και οι διεθνούς δικαίου εγγυήσεις σεβασμού και προστασίας της εθνικής κυριαρχίας προσβάλλονται επιπλέον:
   1. με την επανάληψη –όπως και στη Σύμβαση Δανειακής Διευκόλυνσης της 10.5.2010- της ρήτρας παραίτησης από τις ασυλίες της εθνικής κυριαρχίας
   2. με τον υπερδανεισμό της χώρας και την άμεση στέρηση της δυνατότητας ικανοποίησης των βασικών αναγκών του ελληνικού λαού και της αξιοπρεπούς διαβίωσης των ελλήνων πολιτών
   3. με τη σώρευση «επαχθούς» δανεισμού και
   4. με την εφαρμογή του αγγλικού δικαίου και όχι του δημοσίου διεθνούς δικαίου που διέπει τις διεθνείς συμβάσεις των κρατών. Συνεπώς, το κείμενο που καλείται η Βουλή να ψηφίσει παραβιάζει στον πυρήνα τους τις συνταγματικές εγγυήσεις της εθνικής κυριαρχίας, της λαϊκής κυριαρχίας και της δημοκρατικής αρχής (άρθρο 1 του Συντάγματος).
7. Τα μέτρα που προβλέπει το προς ψήφιση κείμενο ότι θα επιβληθούν στον ελληνικό λαόπαραβιάζουν τις αρχές της ισότητας των βαρών, του κοινωνικού κράτους δικαίου (άρθρα 4 παρ. 5 και 25 παρ. 1 του Συντάγματος) και τις εγγυήσεις των κοινωνικών δικαιωμάτων των Ελλήνων (άρθρα 22 και 23 του Συντάγματος). Παραβιάζουν επίσης θεμελιώδεις εγγυήσεις της Συνθήκης της Λισαβόνας (του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων) και του διεθνούς δικαίου, καθώς και εγγυήσεις του διεθνούς εργατικού δικαίου

Η ψήφιση του νομοσχεδίου συνιστά, συνεπώς, εκτροπή από τη συνταγματική, την ευρωπαϊκή και τη διεθνή νομιμότητα.

* Ο Γιώργος Κασιμάτης είναι Ομότιμος Καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών, ο Ανδρέας Δημητρόπουλος είναι Καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών, ο Γιώργος Κατρούγκαλος είναι Καθηγητής του Πανεπιστημίου Θράκης, ο Ηλίας Νικολόπουλος είναι Καθηγητής του Παντείου Πανεπιστημίου και ο Κώστας Χρυσόγονος είναι Καθηγητής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Ο ΘΙΑΣΟΣ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΟΓΟΥ- ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΚΑΙ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΤΕ

Το σύνολο των εκπροσώπων της δημοκρατικής ολιγαρχίας, αφού τα έκαναν θάλασσα,κοινώς τα σκάτωσαν,σε όλους τους τομείς του δημόσιου βίου πανικοβάλλονται στην ιδέα ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πρέπει να κοιτάξουν κατάματα τους οργισμένους από την αδικία πολίτες και να απολογηθούν για τα αναίσχυντα πεπραγμένα τους, γι' αυτό τώρα,θέλουν να εμφανιστούν ως σωτήρες του πολύπαθου τόπου.
 Έτσι,απλά,ξεδιάντροπα,αναίσθητα και κυνικά με όλα τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που τους προσδιορίζουν αναφέρονται σε ευθύνες,πατριωτισμούς,σύνεση και απαιτούν από τους εξαθλιωμένους και τη φτωχολογιά να δείξουν κατανόηση.Οι χορτάτοι διατάζουν τους πεινασμένους να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων.
 Υποχρεώνουν τους συνταξιούχους  να ζήσουν με 300 ευρώ, τους μισθωτούς με 600-700 και οι ίδιοι όχι μόνο δε δέχονται την παραμικρή απώλεια των αποδοχών τους, αλλά αυξάνουν τα εισοδήματά τους(αναφορά στις αποδοχές τους γίνεται στο συγκεκριμένο μπλόγκ''Η λιτότητα των ''βολευτών'')Οι μπουκωμένοι βουτυρομπεμπέδες αναγκάζουν τους άλλους να ζήσουν χωρίς προοπτική και ελπίδα.
 Νοιάζονται τάχα για τις στρατιές των ανέργων που οι ίδιοι δημιούργησαν και ταυτόχρονα η παράνομη, η καθόλου νόμιμη τρικομματική-αίσχος συγκυβέρνηση στοχεύει να υπογράψει ''μνημόσυνα'' για μαζικές απολύσεις στο δημόσιο τομέα.
 Για να αλλάξουμε τον κόσμο πρέπει πρώτα να αλλάξουμε τους εαυτούς μας.Επομένως για να είμαστε τίμιοι και ειλικρινείς αυτά που προτείνουν στον κοσμάκη πρέπει πρώτα να τα πράξουν οι ίδιοι στους εαυτούς τους και στις οικογένειές τους.Ας μην ζήσουν με 500 ευρώ όπως εμείς οι παρακατιανοί αλλά με 1000 . Ας πληρώσουν τα μισά από τα χαράτσια που πληρώνουμε εμείς οι ΄΄ελεεινοί'' και ΄΄τιποτένιοι΄΄ Ας απολύσουν πρώτα τους δικούς τους ας...και στη συνέχεια βλέπουμε.
 Βέβαια το θράσος των καλοταϊσμένων δεν περιορίζεται μόνο στη μείωση των μισθών αλλά οι επίθεση συνεχίζεται μέσω των αυξήσεων του Φ.Π.Α της αύξησης της φορολογίας κ.τ.λ.
 Αυτά τα απίστευτα και εξοργιστικά που συμβαίνουν γύρω μας μόνο στην κοινωνία του Ελλαδιστάν μπορούν να συμβούν.Αναφέρονται οι άπληστοι σε ανταγωνιστικότητα και ενώ οι μισθοί μειώθηκαν δραστικά ,έπιασαν πάτο δηλαδή, οι τιμές των προϊόντων όχι μόνο δε μειώθηκαν,όπως απαιτεί η αρχή του ανταγωνισμού, αλλά έφτασαν στα ύψη και συνεχίζουν να σκαρφαλώνουν και δεν ξέρω που θα φτάσουν, μια απλή ματιά να ρίξει κάποιος στα σουπερ μπορεί να το διαπιστώσει μόνος του.
Τώρα που ο κλοιός σφίγγει  επικίνδυνα για όλους υποστηρίζουν οι υποκριτές ότι δε γνωρίζουν το περιεχόμενο του ''μνημόσυνου''και τέτοια που φυσικά μόνο αυτοί μπορούν να τα κάνουν και να τα πουν. Με το ένα χέρι οι παλιάτσοι μουντζώνουν αυτά που υπόγραψαν και με το άλλο ψηφίζουν χειρότερα.Σκέφτονται δηλαδή να συναινέσουν στο διορισμό από την ΕΕ γκουλάιτερ και κομισάριων για να επιτηρούν τα δημοσιονομικά στοιχεία και γιατί τάχα δεν μπορούν να κάνουν διαφορετικά.Αυτό σημαίνει ότι οι γκουλάιτερ θα μπορούν να ασκούν βέτο στις δημόσιες δαπάνες αν δε συνάδουν με τους στόχους των τοκογλύφων.Τίθεται ως προτεραιότητα η εξυπηρέτηση του χρέους έναντι των εσωτερικών αναγκών, άκουσον-άκουσον.  
 Δεν πρέπει να παραλείψω αναφορά στην δημοσιογραφική και διανοούμενη αλητεία που στηρίζουν με οποιονδήποτε τρόπο τα αποτυχημένα εμπράκτως κατακάθια της κοινωνίας μόνο και μόνο για να μαζέψουν ψίχουλα ή για να γλείψουν κανένα κόκαλο. Πώς και πώς περιμένουν προγράμματα του ΕΣΠΑ και να χρηματοδοτήσει ο λαός για άλλη μια φορά τους παλιόγυφτους τραπεζίτες.Για όλους αυτούς τους πρόστυχους έγραψε ο Βάρναλης:<<Και συ,τσούλα των δήμιων, επιστήμη, της αλήθειας εσχάτη τεφροδόχα, και συ, πρόστυχη πένα και ψοφίμι, του βούρκου λιβανίζετε την μπόχα>>
 ΑΓΡΑΜΜΑΤΟΣ                                                                                                         

ΣΩΖΟΥΝ ΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΣΤΡΑΓΓΑΛΙΖΟΥΝ ΤΟ ΛΑΟ

 

Οι τράπεζες, που με τον κερδοσκοπικό πυρετό τους υπήρξαν το όχημα για την κατρακύλα της οικονομίας στην ύφεση, κερδίζουν και εν μέσω κρίσης. Σε ολόκληρη την Ε.Ε. προωθούνται ρυθμίσεις με τις οποίες τα κράτη αναλαμβάνουν να πληρώσουν τα σπασμένα της χρηματοπιστωτικής κρίσης. Δηλαδή οι φορολογούμενοι πολίτες πληρώνουν, παρ' ότι δεν ευθύνονται. Ιδιωτικές τράπεζες προικοδοτούνται με δημόσιο χρήμα, χωρίς μάλιστα να αγγίζει κανείς το σκανδαλώδες έλλειμμα του κοινωνικού ελέγχου, που η διαιώνισή του προετοιμάζει νέο γύρο κρίσης.
Ειδικότερα στη χώρα μας, οι τράπεζες μοιάζουν με βαρέλι δίχως πάτο. Στην εποχή της "ισχυρής Ελλάδας", τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις, ολόκληρη η οικονομία, εκινούντο στον ρυθμό που επέβαλαν οι τράπεζες. Στην εποχή της "χρεωκοπίας", οι τράπεζες χρηματοδοτούνται κατά προτεραιότητα, χωρίς όμως το δημόσιο χρήμα (εθνικό ή ευρωπαϊκό) που τους δίνεται να κατευθύνεται στην χρηματοδότηση της οικονομίας. Οι τράπεζες κρατούν τα δισ. ευρώ ερμητικά στα θησαυροφυλάκιά τους...
Χθες ανακοινώθηκε ότι τα δεκάδες δισ. ευρώ που θα δοθούν στις τράπεζες από το νέο δάνειο της τρόικας δεν θα επηρεάσουν τη μετοχική σύνθεσή τους. Οποιαδήποτε άλλη επιχείρηση περιπίπτει σε χρεωκοπία παραδίδει τα κλειδιά στους πιστωτές της.
Ο δημόσιος έλεγχος του τραπεζικού συστήματος, η κοινωνικοποίηση και η αναδιάρθρωση των τραπεζών που επιβιώνουν με κρατική επιχορήγηση είναι όρος για να αντιμετωπιστεί η κρίση και να υπάρξει νέα εκκίνηση της οικονομίας. Δεν υποστηρίζουμε ότι η κρατικοποίηση αποτελεί πανάκεια, είναι όμως προϋπόθεση για "καθαρούς λογαριασμούς": κρατικοποίηση που θα χαλιναγωγεί την ακραία κερδοσκοπία και δεν θα συνιστά μεταμφίεση των ιδιωτικών τραπεζών. Κρατικοποίηση που θα συμβάλλει στη διαμόρφωση νέου κοινωνικού ρόλου για τις τράπεζες, που σημαίνει, μεταξύ άλλων, και δραστική ρύθμιση - "κούρεμα" των χρεών νοικοκυριών και επιχειρήσεων.
Δεν περνάει απαρατήρητο ότι χθες για τις τράπεζες βρέθηκε χώρος στην "Κιβωτό του Νώε", την ώρα που οι μισθοί και τα κοινωνικά δικαιώματα υποβάλλονται σε άγρια επιδρομή και κατακλυσμό.

ΤΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

ΟΛΗ Η ΑΜΥΘΗΤΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΣΤΟ «ΣΦΥΡΙ» ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΠΙΣΤΩΤΕΣ!

ΜΕ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΠΑΡΑΔΙΔΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΕΚΠΟΙΟΥΝΤΑΙ ΟΡΥΚΤΟΣ ΠΛΟΥΤΟΣ, ΠΑΡΑΛΙΕΣ ΚΑΙ ΘΑΛΑΣΣΑ!

TO ΠΕΡΙΦΗΜΟ ΑΡΘΡΟ 7 ΤΟΥ ΠΟΛΥΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΥ ΤΗΣ ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ! 

Με μια μόνη φράση θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν τα όσα περιλαμβάνει το άρθρο 7 του ''επείγοντος''πολυνομοσχεδίου της πραξικοπηματικής συγκυβέρνησης του δοτού πρωθυπουργού Λ. Παπαδήμου, άρθρο το οποίο, μεταξύ άλλων, τίθεται σε ονομαστική ψηφοφορία την Τρίτη στις 7 μ.μ. στη Βουλή.

Και αυτή η φράση είναι: ΞΕΠΟΥΛΙΕΤΑΙ ΟΛΗ Η ΧΩΡΑ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΙΔΟΝΤΑΙ ΣΤΟΥΣ ΠΙΣΤΩΤΕΣ.

Συγκεκριμένα με το άρθρο 7 του πολυνομοσχεδίου εκτρώματος όλη η αμύθητη ιδιωτική περιουσίατου δημοσίου και των κάθε λογής Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου (ΝΠΔΔ) μεταβιβάζεταιπραξικοπηματικά και με μια μονοκονδυλιά στο περίφημο Ταμείο Αξιοποίησης της Περιουσίας του Δημοσίου (Ταμείου).

Το Ταμείο αυτό, που ας σημειωθεί δεν ανήκει στο δημόσιο και λειτουργεί με όρους ιδιωτικής εταιρείας, έχει κατά νόμο ως αποστολή να εκποιεί, στην ουσία να «σκοτώνει», ό,τι περιέρχεται σε αυτό.

Και όταν λέμε ότι στο Ταμείο αυτό μεταβιβάζεται όλη η ιδιωτική περιουσία του Δημοσίου, και τωνΝΠΔΔ εννοούμε τα πάντα: Ακίνητη και κινητή περιουσία, άυλα δικαιώματα, εμπράγματα δικαιώματα, δικαιώματα αξιοποίησης, εκμετάλλευσης κ.λ.π.

Αυτό σημαίνει ότι όλα τα ασημικά βγαίνουν στο σφυρί ακόμα και η εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου της χώρας όπως και η αξιοποίηση και εκμετάλλευση όλων των φυσικών και πολιτιστικών μνημείων της χώρας!

Μάλιστα, αυτή η αξιοποίηση, εκποίηση και εκμετάλλευση των κάθε λογής ακινήτων θα μπορεί να γίνει, όπως αναφέρει το άρθρο 7, με βάση τη νομοθεσία, άκουσον – άκουσον, των Ολυμπιακών έργων! Αυτό στην πράξη σημαίνει ότι αυτά τα ακίνητα μπορούν να ''αξιοποιηθούν'' κατά παρέκκλιση των περιβαλλοντικών, χωροταξικών και πολεοδομικών ρυθμίσεων, ενώ θα μπορούν να καταπατούνταιγια την ''αξιοποίηση'' και αναβάθμισή τους, ο αιγιαλός, η  παραλία, ο θαλάσσιος πυθμένας, να πραγματοποιούνται προσχώσεις στη θάλασσα και να διαμορφώνονται επί της θαλάσσης τεχνητές κατασκευές!!!

Με δυο λόγια η περιβαλλοντική καταστροφή και τσιμεντοποίηση που επέφεραν οι Ολυμπιακοί αγώνες στο Λεκανοπέδιο, θα ωχριά μπροστά στην καταστροφή που θα επέλθει από το Ταμείο και μάλιστα σε όλη την Ελλάδα.

Όπως είναι φανερό, επίσης, επειδή παραδίδεται προς εκποίηση και η εκμετάλλευση πολιτιστικών μνημείων, αύριο θα πωληθεί σε ιδιώτες ακόμα και η επιχείρηση εκμετάλλευσης της Ακρόπολης και τουΜουσείου της Ακρόπολης.

Ακόμα χειρότερα, η περιουσία του Ταμείου μπορεί να τεθεί σε εκποίηση  από τους πιστωτές του δημοσίου και να εκπληστηριαστεί, πολύ περισσότερο όταν το χρέος διέπεται από το Αγγλικό δίκαιο ή να ''αξιοποιηθεί'' ως υποθήκη προκειμένου η χώρα να δανειοδοτηθεί. Άλλωστε, κάτι τέτοιο συζητείται να τεθεί ρητά ως όρος στη νέα δανειακή σύμβαση με την τρόικα!

ΕΙΠΑΤΕ ΤΙΠΟΤΑ;

• Κάτω από τα «ανυποψίαστα» βλέμματά μας η Ελλάδα μετατρέπεται στο χειρότερο και στο αθλιέστερο προτεκτοράτο, μάλλον, όλων των εποχών!

ΜΑΘΕ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΓΡΑΜΜΑΤΑ