ΕΞΑΘΛΙΩΝΟΥΝ ΤΟ ΛΑΟ - ΕΠΙΔΟΤΟΥΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ!

Του Ν. ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ

Η Ελλάδα, όπως ανακοίνωσε το Γενάρη ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, είναι η χώρα που διαθέτει το υψηλότερο - μετά τις ΗΠΑ - ποσοστό του ΑΕΠ της υπέρστρατιωτικών δαπανών για το ΝΑΤΟ.
Το ποσοστό αυτό την τελευταία διετία διαμορφώθηκε στο 2,1% του ΑΕΠ της χώρας.
Με άλλα λόγια, μόνο την τελευταία διετία, η Ελλάδα έχει πληρώσει στο ΝΑΤΟτουλάχιστον 8,5 δισεκατομμύρια ευρώ.

Το ποσό αυτό, που σε συνθήκες κρίσης και αφαίμαξης του ελληνικού λαού πήγε για στρατιωτικές δαπάνες υπέρ ΝΑΤΟ (σ.σ.: ΝΑΤΟ, θυμίζουμε, είναι αυτός ο φιλοπόλεμος, ιμπεριαλιστικός, τρομοκρατικός οργανισμός που βομβαρδίζει, εισβάλλει, κατέχει χώρες και δε γνωρίζει αν τα Ιμια είναι ελληνικά) θα ήταν αρκετό, ώστε:

• Να έχει καταργηθεί το σύνολο των φόρων και των χαρατσιών που υφίσταται ο ελληνικός λαός επί της μικρής ακίνητης περιουσίας του (3,2 δισ. ευρώ)
• Να μην έχει επέλθει η κατάργηση των δώρων σε κύριες και επικουρικές συντάξεις (1,776 δισ. ευρώ)
• Να μην έχουν γίνει οι αυξήσεις φόρου στο πετρέλαιο θέρμανσης (από τις οποίες η κυβέρνηση προσδοκούσε 500 εκατ. ευρώ)
• Να μην έχει επέλθει η κατάργηση των δώρων στο δημόσιο τομέα (431 εκατ. ευρώ)
• Να μην έχει επιβληθεί η αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης κατά δύο έτη (1,02 δισ. ευρώ)
• Να μην έχουν περικοπεί τα επιδόματα αναπήρων (82 εκατ. ευρώ)
• Να μην έχουν περικοπεί τα προνοιακά οικογενειακά επιδόματα (86 εκατ. ευρώ)
• Να μην έχουν περικοπεί οι επιστροφές φόρων στους αγρότες (152 εκατ. ευρώ)
• Να μην έχουν μειωθεί οι επιδοτήσεις του ειδικού φόρου κατανάλωσης πετρελαίου για τουςαγρότες (130 εκατ. ευρώ)
• Να μην έχουν μειωθεί τα φορολογικά οικογενειακά επιδόματα (379 εκατ. ευρώ)
• Να μην έχουν περικοπεί τα εφάπαξ (247 εκατ. ευρώ)
• Να μην έχουν προβλεφτεί απολύσεις χιλιάδων δημοσίων υπαλλήλων (167 εκατ. ευρώ)
• Να μην έχουν περικοπεί τα ειδικά επιδόματα ανεργίας (30 εκατ. ευρώ)
• Να μην έχει κοπεί το ΕΚΑΣ στους κάτω των 65 ετών δικαιούχους (114 εκατ. ευρώ).

Μάλιστα, αν ο ελληνικός λαός δεν είχε πληρώσει τον «ιμπεριαλιστικό φόρο» υπέρ ΝΑΤΟ, όχι μόνο θα είχαν αποφευχθεί όλα τα προηγούμενα, αλλά θα υπήρχε και ένα περίσσευμα ύψους 200 εκατομμυρίων, με τα οποία θα μπορούσε να έχει αποφευχθεί και το σύνολο των περικοπών στον τομέα της Παιδείας.
Εν ολίγοις:
Αν η Ελλάδα δεν ήταν στο ΝΑΤΟ και ο ελληνικός λαός δεν πλήρωνε όσα έχει πληρώσει - μόνο τα δύο τελευταία χρόνια - για τις συμμαχίες της εγχώριας πλουτοκρατίας με το διεθνή ιμπεριαλισμό, τότε, και μόνο εξ αυτού του λόγου, όλα όσα προβλέπονται στο «μνημόνιο 3» για την περίοδο 2013 - 2016
(περικοπές μισθών 1,497 δισ. ευρώ,
περικοπές συντάξεων 5,475 δισ. ευρώ,
περικοπές στην Υγεία 1,113 δισ. ευρώ,
περικοπές στην Πρόνοια 0,307 δισ. ευρώ,
περικοπές στην Εκπαίδευση 0,133 δισ. ευρώ)
θα μπορούσαν - πολύ απλά - να μην υπάρχουν.

«Ο,ΤΙ ΣΑΣ ΒΟΥΤΑΓΑΜΕ, ΘΑ ΣΑΣ ΤΟ ΒΟΥΤΑΜΕ»!

Και μόνο αυτή η δήλωση του Στουρνάρα είναι αρκετή για να καταδειχτεί και το πόσο αδίστακτοι είναι, και το πόσο υποκριτές είναι, και το πόσο βαθιά πλέουν στα πελάγη της πολιτικής απάτης.

Τι επαναλαμβάνει, μέρες τώρα, ο υπουργός Οικονομικών όταν τον ρωτούν για τους φόρους επί των ακινήτων; «Ο,τι παίρναμε, θα παίρνουμε», λέει και ξαναλέει!

Αλλά τι σημαίνει αυτό; Μήπως ότι αυτά που παίρνανε ήταν λίγα (!) και ότι μας κάνουν και χάρη που θα συνεχίζουν να μας τα παίρνουν;

'Η μήπως δεν είναι αυτοί που έλεγαν ότι τα χαράτσια ήταν, τάχα, κάτι το «έκτακτο», που δήθεν θα το «καταργούσαν» αν, όταν, εφόσον κλπ...

Ομως, τι μας λέει, τώρα, κατάμουτρα ο Στουρνάρας, και μάλιστα ζητάει να τον αποθεώσουμε κι από πάνω;

Οτι τα χαράτσια τους μόνο «έκτακτα» δεν είναι!

Οτι η φοροκλοπή μόνο «ειδικό καθεστώς» δε συνιστά!

Οτι η λεηλασία του λαού για το φτωχόσπιτο που με χίλια βάσανα απόκτησε (αν δεν το χρωστάει ακόμα στην τράπεζα) μόνο «περιστασιακή» δεν είναι!

Γιατί ο κύριος Στουρνάρας, ένας εκ των «σωτήρων» της χώρας, το ξεκαθάρισε:

«Ο,τι σας παίρναμε, ό,τι σας κλέβαμε, ό,τι σας βουτάγαμε, θα συνεχίσουμε να σας το παίρνουμε, να σας το κλέβουμε και να σας το βουτάμε»!

Διαβάστε ΠΟΙΑ δημόσια φιλέτα ξεπουλάνε κάτω από το χαλί της … λίστας Λαγκάρντ!!! Ολόκληρη η λίστα … Αντι-Λαγκάρντ!!!

Σπάνια χρησιμοποιώ εκφράσεις ακραίες και πολύ πιο σπάνια υβρίζω ανθρώπους, όμως περισσότερο και συχνότερα τον τελευταίο καιρό, νοιώθω αηδία και οργή για “ανθρώπους”, οι οποίοι διαχειρίστηκαν την τύχη μου, το μέλλον το δικό μου και των παιδιών μου, το μέλλον της χώρας μου, με τον πιο ελεεινό και τρισάθλιο τρόπο….
Προκαλώντας την “νοημοσύνη” μου εκ του ασφαλούς, προκαλώντας το αίσθημα δικαίου των πολιτών αυτής της χώρας κατ’εξακολούθησην.
ΜΑΣ ΕΞΑΠΑΤΗΣΑΝ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΕΞΑΠΑΤΟΥΝ !!!

Και λέγω εκ του ασφαλούς, διότι εγνώριζαν πολύ καλά οι λεγόμενοι, αστική άρχουσα τάξη αυτού του τόπου, οι επαίσχυντοι “υπάλληλοί” τους, οι πολιτικάντηδες με τα τσιράκια τους, και τα περιφερόμενα λαμόγια τους, ότι το “σύστημα” φρόντισε να τους απαλλάξει εκ τών προτέρων, νομοθετώντας Συνταγματικές διατάξεις και νομοθετήματα, όπως το “Περί ευθύνης Υπουργών”, το περί του “Πόθεν έσχες”, κτλ., ένα νομοθεσιακό “πλέγμα” θωράκισης και ασυλίας του “καθεστώτος” και των υπαλλήλων του.

Το οποίο “σύστημα” καθιστούσε τούς “φεουδάρχες”, άρχοντες αυτού του τόπου, ατιμώρητους και ουσιαστικά ασύδοτους, χωρίς καμία υποχρέωση λογοδοσίας, και των οποίων τα “ανομήματα” και τα “αίσχη”, τα οποία διέπραξαν εις βάρος αυτής της χώρας και των πολιτών της, να υποχρεούνται εν ολίγοις να “πληρώσουν” χωρίς δικαίωμα λόγου, οι “πληβείοι”, οι είλωτες εν πολλοίς, οι πολίτες αυτού του τόπου.

Το 2009 χωρίς προειδοποίηση και εντελώς ξαφνικά, υλοποιώντας σχέδιο, οι “εφιάλτες” αυτού του τόπου, με πρόσχημα την παγκόσμια κρίση, έρριξαν την χώρα στην δίνη της χρεοκοπίας, επικαλούμενοι την επίφαση της ΠΤΩΧΕΥΣΗΣ, εξ αιτίας του ότι ήθελαν να σώσουν κάποιους Τραπεζίτες, οι οποίοι ήταν έτοιμοι να χρεοκοπήσουν οι Τράπεζές τους και να “εξασφαλίσουν” κάποιους μεγάλους ιδιώτες πιστωτές μας στο εξωτερικό.

Παραποίησαν στοιχεία (έλλειμμα, χρέος κτλ), συγκάλυψαν θεόρατα σκάνδαλα (SIEMENS, υποβρύχια, Ολυμπιακούς Αγώνες, τεράστιους εξοπλισμούς, καταθέσεις στην Ελβετία-Λίστα Λαγκάρντ, κτλ), ακύρωσαν Συνταγματικές επιταγές, ενθρόνιζαν πρωθυπουργούς χωρίς καμία δημοκρατική νομιμοποίηση, “έδεσαν” την χώρα με μυστικές συμφωνίες και συμβάσεις, παραχώρησαν σε κατοχή, χωρίς πόλεμο, την χώρα και την κατάστησαν υποτελή και υπό στυγνή εκμετάλλευση και δεν βρέθηκε ούτε ένας “υπεύθυνος για αυτήν την τραγική κατάσταση της χώρας” στην φυλακή ή στο εκτελεστικό απόσπασμα.

Έπρεπε συγχρόνως οι μεγαλοπιστωτές μας να κατοχυρώσουν το ότι θα πάρουν τα τοκογλυφικά αποτελέσματα των δανειακών-ληστρικών συμβάσεων τις οποίες υπέγραψαν εξ ονόματος της χώρας μας “Έλληνες πολιτικοί”.

Ο “υπηρέτης” τους, ο Γεώργιος Ανδρέα Παπανδρέου, ανέλαβε να εξαπατήσει τον Ελληνικό λαό και να διεκπεραιώσει αυτήν την “αποστολή” του, και εις αντάλλαγμα αυτής της “καλής” του υπηρεσίας τον έχριζαν πρωθυπουργό της Ελλάδος.

Οι άνθρωποι οι οποίοι ήλεγχαν τα μέσα ενημέρωσης και το χρήμα στην Ελλάδα, δηλαδή οι Τραπεζίτες με τα περιφερόμενα λαμόγια τους παρέδωσαν την χώρα “βορά” ορνίων, δια να σώσουν το “τομάρι” τους.

Πόσα κεφάλαια “άντλησαν” οι Έλληνες Τραπεζίτες υπο τύπον δανείων, κρατικών ενισχύσεων, κρατικών εγγυήσεων, και οιασδήποτε άλλης “βοήθειας” από το δανειζόμενον δια αυτούς Ελληνικό δημόσιο, δεν έμαθε ο Ελληνικός λαός, υπεύθυνα από τα χείλη των πολιτικών “ανδρών” του σημερινού “πολιτικού συστήματος”.

Κατά καιρούς μέσα από τις “χαραμάδες” του πεπαλαιωμένου πολιτικού συστήματος και του θώρακά του, τον οποίον έστησαν μεθοδικά και ανερυθρίαστα, τα επίσημα συστημικά κανάλια, οι Εθνικοί εργολάβοι, και οι πάσης φύσεως προστατευόμενοι των πολιτικών “οικογενειών”, προσπαθώντας να διαμορφώσουν ή να αμβλύνουν το αποτέλεσμα της γνώσης της πραγματικότητας, να την εξωραΐσουν και να επιβάλλουν υποσυνείδητες αντιδράσεις, η αλήθεια διέλαθε της προσοχής των.

Δυστυχώς για αυτούς υπήρχαν και έντιμοι δημοσιογράφοι οι οποίοι προσπαθούσαν να επικοινωνήσουν με τον Ελληνικό λαό και να τον καταστήσουν κοινωνό της αλήθειας και του στημένου “σκηνικού” το οποίο προετοίμαζαν μεθοδικά τα ανικανοποίητα όρνια της ανεντιμότητος και της λαμογιάς.

Επί 35 χρόνια οι κυβερνώντες προσπαθούσαν να καταστήσουν τον Ελληνικό λαό “επιρρεπή” στην λαμογιά, να υιοθετήσει το “ρουσφέτι” ώς μέσον επιβίωσης, να αποδεχτεί την ζούγκλα ώς το ιδανικό οικονομικό περιβάλλον, να στρεβλώσουν την παιδεία του .

Κατασπαταλώντας τα δανεικά και σχεδόν μηδενίζοντας κάθε παραγωγική δραστηριότητα στην χώρα εδώ και 35 χρόνια, αποκλείοντας κάθε εξορθολογισμό του κράτους, οι διαχειριστές και διαμορφωτές του “πολιτικού συστήματος” τύπου Πάγκαλου, Λόβέρδου, Ευθυμίου, και άλλων, πολύ δε περισσότερο οι αρχηγοί κομμάτων, τύπου Βενιζέλου, αποφεύγοντας συστηματικά τον πολιτικό, κοινωνικό, οικονομικό έλεγχο, “προσπαθούν” να μετατρέψουν τα ποινικά τους εγκλήματα σε πολιτικά.

Όπως αποκαλύπτεται από τα δημοσιεύματα της 8ης Ιουλίου του 2011,ο κ. Βενιζέλος συνάντησε τον κ. Διώτη αλλά και τον Γ. Α. Παπανδρέου στη Βουλή εκείνη την ημέρα. Η συνάντηση και η σύσκεψη η οποία ακολούθησε με υπουργούς, είχε αντικείμενο την φοροδιαφυγή.

Είναι λοιπόν δυνατόν σε μια τέτοια συνάντηση “κορυφής” να μην συζητήθηκαν τα μοναδικά αποκαλυπτικά στοιχεία για την φοροδιαφυγή τα οποία είχε στη διάθεσή της η ελληνική κυβέρνηση;;; Η λίστα Λαγκάρντ ;;;

Όμως είναι άραγε η λίστα Λαγκάρντ το μείζον ;;;

Μήπως είναι ένας σοβαρός αντιπερισπασμός από την κυβέρνηση εν όψει μέτρων και ρυθμίσεων τα οποία δεν θα ελαμβάνοντο ποτέ ;;;

Μήπως είναι “τακτικισμός” έν όψει της τελικής πράξης εκχώρησης της χώρας και του ορυκτού της πλούτου, στούς άρπαγες και φιλόΤουρκους “συμμάχους” μας ;;;

Παραθέτω παρακάτω αποσπάσματα της Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου και της Σύμβασης Τροποποίησης για την αποδοχή του Αγγλικού δίκαιου, καθώς και την αμετάκλητη και ανεπιφύλακτη από κάθε δικαίωμα ασυλίας παραίτηση της Ελληνικής Κυβερνήσεως, στο ΦΕΚ της ΝΤΡΟΠΗΣ, (ΦΕΚ Α 240 – 12/12/2012).
ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ
ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΤΕΥΧΟΣ ΠΡΩΤΟ Αρ. Φύλλου 240 12 Δεκεμβρίου 2012
ΠΡΑΞΗ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟΥ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ
ΣΥΜΒΑΣΗ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗΣ, (σελίδες 5824 έως 5828)
Αναφορικά με την
ΣΥΜΒΑΣΗ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΙΚΗΣ ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΣΗΣ
Μεταξύ
ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΥ ΤΑΜΕΙΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΠΙΣΤΩΤΙΚΗΣ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑΣ
ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
και
ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2012
ΑΡΘΡΟ 4 ΕΦΑΡΜΟΣΤΕΟ ΔΙΚΑΙΟ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ, ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 4.1 & 4.4
4.1 Η παρούσα Σύμβαση Τροποποίησης και κάθε εξωσυμβατική αξίωση που γεννάται από ή σε σχέση με αυτή θα διέπονται και θα ερμηνεύονται σύμφωνα με το Αγγλικό δίκαιο. (σελίδα 5826)
4.4 …. παραιτούνται με την παρούσα αμετάκλητα και ανεπιφύλακτα από κάθε δικαίωμα ασυλίας που ήδη έχουν ή μπορεί να δικαιούνται σε σχέση με τους ίδιους και τα περιουσιακά τους στοιχεία έναντι δικαστικών ενεργειών σχετικά με την παρούσα Σύμβαση Τροποποίησης, …. (σελίδα 5826 & 5827)
Μετά τα παραπάνω διερωτάται κανείς, εσχάτη προδοσία ή εσχάτη ανικανότητα;

Με αυτήν την πράξη νομοθετικού περιεχομένου, κωδικοποιείται η πρόβλεψη του Μνημονίου ΙΙ, η οποία ψηφίστηκε από την κυβέρνηση του Λ.Παπαδήμου τον Φεβρουάριο του 2011, σύμφωνα με την οποία το σύνολο της κρατικής περιουσίας της Ελλάδας τίθεται στην διάθεση των ξένων δανειστών σε περίπτωση κατά την οποίαν δεν καταστεί δυνατή η αποπληρωμή των δανείων τα οποία έδωσαν οι ξένες κυβερνήσεις για να πληρωθούν πάλι τα δικά τους παλαιά ιδιωτικά (των Τραπεζιτών) δάνεια.

Θεωρώντας την λίστα Λαγκάρντ ως τον μεγάλο πολιτικό αντιπερισπασμό της κυβέρνησης Σαμαρά και των Ευρωπαίων συνοδοιπορων του (δεν πρέπει να λησμονούμε ποια ήταν και ποια είναι η κ. Λαγκάρντ) οφείλω να αναφέρω μια μικρή όσο και σημαντική “λεπτομέρεια” από τις αποκαλύψεις για την υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ και την φερόμενη εμπλοκή του πρώην υπουργού Γ. Παπακωνσταντίνου.

Και η οποία κατά την ταπεινή μου γνώμη, δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητη, και αυτή είναι η συμμετοχή της πρώτης εξαδέρφης του πρώην υπουργού, κ. Τάσας Παπακωνσταντίνου στο ΤΑΙΠΕΔ.

Η 54χρονη δικηγόρος είναι μέλος του Συμβουλίου Εμπειρογνωμόνων του Ταμείου Αποκρατικοποιήσεων. H σύνθεση των μελών και συνεργατών του ΤΑΙΠΕΔ προκάλεσε κάποιες αντιδράσεις, όχι όμως αρκετά ισχυρές ως φαίνεται εκ του αποτελέσματος, καθώς ανάμεσα στους ξένους τοποτηρητές από τις ευρωπαϊκές πρεσβείες και την Τρόικα, έβρισκε κανείς και στελέχη εγχώριων Τραπεζών αλλά και επιχειρήσεων οι οποίες, “προσβλέπουν” σε κέρδη τα οποία ανέρχονται σε εκατομμύρια ευρώ από την εκποίηση της δημόσιας περιουσίας της χώρας.

Η δομή και η δράση του ταμείου θυμίζει όλο και περισσότερο την αντίστοιχη “Τρόιχαντ”, η οποία ανέλαβε το ξεπούλημα της Ανατολικής Γερμανίας μετά την “επιθετική εξαγορά” της από τη Δυτική Γερμανία.

Με ποιά άραγε κριτήρια επιλέγονται τα μέλη του ΤΑΙΠΕΔ ;;;

Είναι απαραίτητο προσόν να εκπροσωπείς ιδιωτικό φορέα ή οργανισμό ή ορίζεται το μέλος μόνον δια της οδού των επιλεγμένων “δικών” μας ανθρώπων ;;;

«Από τη στιγμή που η κυρία Παπακωνσταντίνου υπέβαλε την παραίτησή της, το θέμα είχε λήξει», σχολίασε χαρακτηριστικά ο κ. Αθανασόπουλος, πρόεδρος του ΤΑΙΠΕΔ, απαντώντας σε σχετικό ερώτημα δημοσιογράφου, σημειώνοντας ωστόσο τη «λύπη» του για την εν λόγω εξέλιξη, καθώς «η πλούσια επαγγελματική εμπειρία της (κ. Παπακωνσταντίνου) βοήθησε τις εργασίες του ΤΑΙΠΕΔ» κατά την ολιγόμηνη συνεργασία της με το Ταμείο. Τάδε έφη ο κ. Αθανασόπουλος για την “ολιγόμηνη” συνεργασία τους !!!

Μία υπενθύμιση-ενημέρωση προς τον κ. Αθανασόπουλο, ότι ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών αριθμεί περίπου 22000 μέλη, αρκεί να ορίζατε τα κριτήρια ή τα απαιτούμενα προσόντα του υποψήφιου νομικού παραστάτη του Ταμείου και συγχρόνως μέλους του Συμβουλίου Εμπειρογνωμόνων του Ταμείου, του οποίου είστε πρόεδρος κατ’επιλογήν της κυβέρνησης.

Τη νέα Διοίκηση του Ταμείου Αξιοποίησης της Ιδιωτικής Περιούσιας του Δημοσίου ανακοίνωσε την 25/07/2012 ημέρα Τετάρτη η Κυβέρνηση.

Πρόεδρος του Ταμείου Αποκρατικοποιήσεων (ΤΑΙΠΕΔ) αναλαμβάνει το πρώην στέλεχος επιχειρήσεων και καθηγητής Πανεπιστημίου κ. Τάκης Αθανασόπουλος.

Το τελευταίο διάστημα ο κ. Αθανασόπουλος πριν αναλάβει ως Πρόεδρος του ΤΑΙΠΕΔ κατείχε τη θέση του Αντιπροέδρου στο Διοικητικό Συμβούλιο του ΙΟΒΕ.

Ο κ. Αθανασόπουλος αντικατέστησε τον κ. Κώστα Μητρόπουλο, ο οποίος παραιτήθηκε, αφήνοντας αιχμές για την κυβέρνηση και τη στάση της απέναντι στο Ταμείο Αξιοποίησης της Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου (ΤΑΙΠΕΔ).

Ώς Διευθύνων Σύμβουλος του Ταμείου του ΤΑΙΠΕΔ αναλαμβάνει ο μέχρι την 25/07/2012 (έφυγε απο την Τράπεζα και την ίδια ημέρα διορίστηκε ώς Διευθύνων σύμβουλος του Ταμείου) επικεφαλής της Επενδυτικής Τραπεζικής του Ομίλου Alpha Bank κ. Γιάννης Εμίρης.

Η ρήση του κ. Αθανασόπουλου σε αποκλειστική του συνέντευξη στην εφημερίδα Financial Times περί νέου “Ελ Ντοράντο” για επενδυτές η Ελλάδα, με άφησε άναυδο, και αναρωτηθήκαμε άπαντες εν Ελλάδι, έτσι “βλέπει” ο νέος πρόεδρος του ΤΑΙΠΕΔ, καθηγητής στην έδρα της Οικονομικής των Επιχειρήσεων στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς, την σημερινή Ελλάδα ;;; Η επέλαση των χρυσορύχων και η αμηχανία των Ιθαγενών κατοίκων της υπο εξερεύνησης χώρας, η Ελλάς !!! Τέτοια και τόση κατάντια, Δυστυχώς και απο “ακαδημαικούς” άντρες !!!

Το Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου (ΤΑΙΠΕΔ) ιδρύθηκε την 1η Ιουλίου 2011 (N. 3986/2011), στο πλαίσιο της εφαρμογής του “μεσοπρόθεσμου προγράμματος δημοσιονομικής στρατηγικής”.

Έτσι λένε σε απλά Ελληνικά το ξεπούλημα της περιουσίας του Έλληνα πολίτη και των επόμενων γενεών των Ελλήνων.
Το Ταμείο είναι μία «ανώνυμη εταιρεία», με μόνο μέτοχο το Ελληνικό Δημόσιο και με μετοχικό κεφάλαιο €30 εκατομμύρια. Το Ταμείο δεν εμπίπτει στις διατάξεις του Δημοσίου και διέπεται από το ιδιωτικό δίκαιο. Όσον αφορά τα περιουσιακά στοιχεία τα οποία μεταφέρονται από το Δημόσιο, αυτά δεν αποτελούν μετοχικό κεφάλαιο του Ταμείου.

Το Διοικητικό Συμβούλιο του ΤΑΙΠΕΔ είναι εξαμελές και ορίζεται με απόφαση της γενικής συνέλευσης της εταιρείας (δηλ. Το Δημόσιο, δηλαδή η εκάστοτε Ελληνική κυβέρνηση), για θητεία τριών (3) ετών. Πριν τον ορισμό αυτό, η Επιτροπή του άρθρου 49Α του Κανονισμού της Βουλής διατυπώνει γνώμη για την καταλληλότητα των προτεινομένων προς διορισμό στις θέσεις Προέδρου και Διευθύνοντος Συμβούλου του ΤΑΙΠΕΔ.

Θά ήταν αρκετά χρήσιμο εάν μαθαίναμε την απόφαση-γνώμη της επιτροπής του άρθρου 49Α του κανονισμού της Βουλής, και την “θέση” ενός εκάστου των συμμετεχόντων βουλευτών σε αυτήν.

Επίσης στο Διοικητικό Συμβούλιο έχουν οριστεί δύο παρατηρητές, ο ένας από την Ευρωζώνη και ο άλλος από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Το Διοικητικό Συμβούλιο έχει πλήρη εξουσία σχετικά με τις αποφάσεις των αποκρατικοποιήσεων.

Η Άννα Μπουμπενίκοβα, ένα εκ των τριών μελών τα οποία είχαν ορίσει τον Αύγουστο του 2011 τα κράτη της Ευρωζώνης και η Κομισιόν, ήδη από τον Ιανουάριο του 2012 κατηγορήθηκε στη χώρα της (Σλοβακία) για απάτες με ακίνητα, αλλά ως τον Αύγουστο του 2012 δεν φιλοτιμήθηκε να παραιτηθεί από το ΤΑΙΠΕΔ.

Ώς εκ τούτου αναγκάστηκε λοιπόν η τρόϊκα να της το ζητήσει για να μην εκτεθούν στους Έλληνες ότι έβαλαν απατεώνες να πουλήσουν την περιουσία τους.

Επόμενο μέλος ο Δρ. Ανδρέας Ταπραντζής ο εντεταλμένος σύμβουλος του ΤΑΙΠΕΔ, παραιτήθηκε οικειοθελώς από τη θέση του Γενικού Διευθυντή του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου για να αναλάβει αυτή τη θέση.

Παρόλα αυτά, όπως κατήγγειλε ο βουλευτής της ΝΔ κ. Σάββας Αναστασιάδης, έλαβε αποζημίωση 200.000 ευρώ ενώ παράλληλα διατηρούσε και άλλη αμειβόμενη θέση στο ΔΣ του ΤΤ και ταυτόχρονα είναι στέλεχος (αμοιβόμενο ή όχι το γνωρίζει ο ίδιος και τα ΕΛΤΑ) αρμόδιο για τις διεθνείς σχέσεις των ΕΛΤΑ.

Υποθέτω ότι όλα αυτά προβλέπονται από κάποιες συμβάσεις αυτών των γκόλντεν μπόϋς κατά το “πολιτικό” δόγμα: Ότι είναι νόμιμον είναι και ηθικόν.

Ο Διευθύνων Σύμβουλος έχει την απόλυτη ευθύνη για τη λειτουργία του Ταμείου και εισηγείται τις αποκρατικοποιήσεις στο Διοικητικό Συμβούλιο για την λήψη αποφάσεων (εν προκειμένω ο κ. Γιάννης Εμίρης, μέχρι πρότινος επικεφαλής της Επενδυτικής Τραπεζικής του Ομίλου της ALPHA BANK).

Η κυβέρνηση του κ. Σαμαρά ανέθεσε στο μέχρι πρότινος μεγαλοστέλεχος της ALPHA BANK κ. Εμίρη ουσιαστικά να διαχειριστεί το ΤΑΙΠΕΔ.

Όποιο περιουσιακό στοιχείο μεταφερθεί στο Ταμείο, πωλείται, αξιοποιείται ή ρευστοποιείται.

Δεν επιτρέπεται από τον Νόμο η επιστροφή των περιουσιακών στοιχείων απο το Ταμείο στο Δημόσιο.

Συγκεκριμένα στο Ταμείο έχουν μεταφερθεί από τη Διυπουργική Επιτροπή της Κυβέρνησης:
35 ακίνητα του Δημοσίου και
μετοχές του «Διεθνούς Αεροδρομίου Αθηνών»
μετοχές της «Ελληνικά Πετρέλαια»
μετοχές του «ΟΔΙΕ» (Ιππόδρομοι)
μετοχές της «ΕΛΛΗΝΙΚΟ»
μετοχές της «ΛΑΡΚΟ»
μετοχές της «ΕΥΔΑΠ»
μετοχές της «ΕΥΑΘ»
μετοχές «ΟΛΠ»
μετοχές «ΟΛΘ»
Τα οικονομικά δικαιώματα των αυτοκινητοδρόμων
μετοχές του «ΟΠΑΠ»
μετοχές της « ΑΛΦΑ Τράπεζας»
μετοχές της «Εθνικής Τράπεζας»
μετοχές της «Τράπεζας Πειραιώς»
δικαιώματα αποθήκευσης φυσικού αερίου στη Νότια Καβάλα
δικαιώματα των Κρατικών Λαχείων
δικαιώματα «ΟΠΑΠ»
δικαιώματα «39 Περιφερειακά Αεροδρόμια»
δικαιώματα «Ψηφιακό Μέρισμα»
δικαιώματα «Συχνότητες Κινητής Τηλεφωνίας»
δικαιώματα Ψήφου των «ΕΛΤΑ»
δικαιώματα Ψήφου 10 Λιμένων

Το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων της Ελλάδος, είναι σήμερα το μεγαλύτερο πρόγραμμα εκποίησης στον κόσμο.

Το Ταμείο διοικείται από έμπειρους επαγγελματίες οι οποίοι προέρχονται από τον τραπεζικό κλάδο. Και ο νοών νοείτω !!!

Οι άθλιοι τους οποίους περιέγραψε ο Β. Ουγκώ αποτελούν “σχολιαρόπαιδα” σε σύγκριση με τους “δικούς” μας, άθλιους πολιτικούς.

Η μεγαλύτερη προσπάθεια αποπροσανατολισμού και ομηρίας της κοινής γνώμης, του Έλληνα πολίτη ολοκληρώνεται σήμερα απο την κυβέρνηση Σαμαρά, τον ίδιο τον αντιμνημονιακό κ. Αντ. Σαμαρά, τούς εγχώριους Τραπεζίτες, και τους συνέταιρούς τους στην Ευρώπη.

Εμφανίσαν μία “λίστα” της Λαγκάρντ την δεδομένη χρονική στιγμή κατά την οποίαν ο σχεδιασμός επέβαλλε να μήν αντιληφθεί ο Έλληνας πολίτης, σε ολόκληρη την έκτασή του, το τί “περνάει” σήμερα και του τι κρύβεται πίσω απο αυτήν την “λίστα”.

Αυτήν την περίοδο συντελείται η πλήρης υποδούλωση της χώρας και η πλήρης εκχώρηση της Εθνικής της κυριαρχίας δια της πράξης νομοθετικού περιεχομένου (ΦΕΚ Α 240 – 12/12/2012), όπως επίσης και η παράδοση του ελέγχου της περιουσίας του Ελληνικού Δημοσίου στούς Τραπεζίτες ντόπιους και αλλοδαπούς.

Το παρόν Διοικητικό Συμβούλιο του ΤΑΙΠΕΔ αποτελείται από τα παρακάτω μέλη:

Τάκης Αθανασόπουλος, Πρόεδρος και Επικεφαλής του Συμβουλίου
Μηχανικός Παραγωγής με μεταπτυχιακές σπουδές και διδακτορικό στη διοίκηση των επιχειρήσεων από το Πολυτεχνείο του Ιλινόις.
Δίδαξε σε Πανεπιστήμια των ΗΠΑ και στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς, του οποίου διετέλεσε Πρύτανης. Ιδρυτικό μέλος, Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της Toyota Eλλάς (1989-2000), Εκτελεστικός Αντιπρόεδρος (Executive Vice President & Chief Operating Officer) της Τoyota Ευρώπης (2001-2006) και Managing Officer της Τoyota Motor Corporation (Ιαπωνία) (2004-2006). Πρόεδρος & Διευθύνων Σύμβουλος της ΔΕΗ (2007-2009), Αντιπρόεδρος του ΙΟΒΕ (2010- σήμερα). Από τον Σεπτέμβριο 2012 είναι Πρόεδρος του Ταμείου Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου.

Γιάννης Εμίρης, Διευθύνων Σύμβουλος (CEO)
O Γιάννης Εμίρης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1963. Είναι κάτοχος πτυχίου Οικονομικών και Διοίκησης Επιχειρήσεων από την ΑΣΟΕΕ και ΜΒΑ από το Columbia Business School, καθώς και Certified Public Accounting στις ΗΠΑ.
Εργάσθηκε ως ορκωτός λογιστής στην Price Waterhouse Coopers στη Νέα Υόρκη, ενώ από το 1991 εργάσθηκε στον χώρο της Επενδυτικής Τραπεζικής, ξεκινώντας την καριέρα του στην Alpha Finance. Από το 2004 ήταν επικεφαλής της Διεύθυνσης Επενδυτικής Τραπεζικής και Χρηματοδοτήσεων Project Finance της Alpha Bank.
Έχει πραγματοποιήσει πλήθος συμβουλευτικών εργασιών στον χώρο των εξαγορών, συγχωνεύσεων, εταιρικών αναδιαρθρώσεων και κεφαλαιαγοράς, ενώ ήταν υπεύθυνος πολυάριθμων έργων ιδιωτικοποιήσεων.
Επίσης, έχει πραγματοποιήσει χρηματοδοτήσεις σε βάση Project Finance για ενεργειακά έργα, ανάπτυξη υποδομών και εκμετάλλευση ακίνητης περιουσίας στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Ανδρέας Ταπραντζής, Εκτελεστικός Διευθυντής
Ο Δρ. Ανδρέας Ταπραντζής έχει πάνω από 20 χρόνια εμπειρία στη διοίκηση επιχειρήσεων. Είναι πρώην COO και Διευθύνων Σύμβουλος Retail Banking (λιανικής τραπεζικής) στο Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, ενώ πρωτύτερα κατείχε τη θέση του Διευθύνοντος Συμβούλου (CEO) στο Ελληνικά Ταχυδρομεία. Ο Δρ. Ταπραντζής είναι κάτοχος MSc στη Χημική Μηχανολογία, Phd στα συστήματα ελέγχου διεργασιών και στη τεχνητή νοημοσύνη, καθώς επίσης και κάτοχος MBA και Πιστοποιητικού Προηγμένης Διαχείρισης από το INSEAD.

Αντώνιος Βαρθολομαίος, Μέλος του Συμβουλίου
Ο κος Αντώνιος Βαρθολομαίος έχει 25 χρόνια εμπειρίας κυρίως στον οικονομικό κλάδο. Είναι πρώην Διευθύνων Σύμβουλος (CEO) της ΕΥΔΑΠ, της Εταιρείας Ύδρευσης και Αποχέτευσης Πρωτεύουσας και πρώην Γενικός Διευθυντής της «Ευρωσυμμετοχές Κεφαλαίου και Επενδύσεων Ανώνυμος Εταιρεία», πρώην διευθύνων σύμβουλος της ΕΥΔΑΠ και τέως πρόεδρος της “Πήγασος” Χρηματιστηριακή.

Άννα Ζωηρού, Μέλος του Συμβουλίου
Η κα Άννα Ζωηρού είναι Ανώτερος Επιστημονικός Σύμβουλος επί των Ευρωπαϊκών και Οικονομικών Ζητημάτων στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, όπως επίσης και Σύμβουλος Ανάπτυξης Επιχειρήσεων με πάνω από 10 χρόνια εμπειρία στην Ευρώπη. Είναι κάτοχος ΜΒΑ.

Άρης Καλλιπολίτης, Μέλος του Συμβουλίου
Ο Άρης Καλλιπολίτης γεννήθηκε στην Αθήνα. Πτυχιούχος της Φυσικομαθηματικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, με Master’s του Πανεπιστημίου Παρισίων (D.E.A., Sorbonne), Διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Αθηνών, διπλωματούχος του Ινστιτούτου Διοίκησης Επιχειρήσεων Παρισίων. Εργάσθηκε για πέντε χρόνια σαν ερευνητής στο Πανεπιστήμιο Παρισίων (Sorbonne) και την Ecole Superieure de Chimie. Στέλεχος επιχειρήσεων στο ιδιωτικό και δημόσιο τομέα.
Εντεταλμένος Σύμβουλος στην ΑΓΕΤ – Ηρακλής, Διευθύνων Σύμβουλος στην ΑΤΕ – Τεχνική ΑΕ, Πρόεδρος στην ΑΤΕ – Κάρτα ΑΕ, Διευθύνων Σύμβουλος στην ΣΥΝΕΡΓΑΛ ΑΕ, Σύμβουλος στην Ε.Α.Σ.Θ. ΑΓΝΟ, Αντιπρόεδρος στην ΕΠΑΣ ΑΕ, Διευθύνων Σύμβουλος στην Πειραϊκή Πατραϊκή ΑΕ και την Γαβριήλ ΑΕ, Διευθύνων Σύμβουλος στην ΒΙΟΕΛΛΑΣ ΑΕ,
Σύμβουλος στον Οργανισμό Ανασυγκρότησης Επιχειρήσεων, Διευθυντής στην Οργανωτική Επιτροπή Ολυμπιακών Αγώνων 2004, τ. Διευθυντής στην ΑΤΕ – Bank.
Παρατηρητές
Maarten Verwey
Hervé Le Roy

ΑΘΛΙΟΙ !!! ΚΡΑΤΟΥΝ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ ΟΜΗΡΟ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΤΩΝ !!!

ΤΟ ΚΟΛΟΣΣΑΙΟ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΚΟΛΟΣΣΑΙΟ

Του Ν. ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ

Πρώτο: Το Κολοσσαίο παραμένει Κολοσσαίο ακόμα κι όταν στην αρένα του ρίχνονται οι μέχρι χτες πραιτοριανοί του. Μάλιστα, όσο λιγότερος είναι ο «άρτος» για το λαό, τόσο περισσότερο έχουν ανάγκη οι άρχοντες του Κολοσσαίου να καταφεύγουν στα θεάματα. Οσο φουντώνει η οργή του λαούτόσο περισσότερο οι άρχοντες καταφεύγουν στα θεάματα για τον εξευμενισμότου πλήθους. Και τι πιο «καθαρτήριο» θέαμα, τι πιο «εξαγνιστική» παράσταση για τους δήμιους και τους πραίτορες από την εικόνα ενός πραιτοριανού - δήμιου που τον ρίχνουν στα θηρία οι ίδιοι οι πραίτορες, οι ίδιοι οι δήμιοι.

Αιώνες τώρα, αυτός είναι ένας από τους τρόπους για να αναπαράγεται το Κολοσσαίο. Η πολιτική του και η ηθική του. Αν χρειαστεί και όποτε χρειαστεί «τρώει» και κάποιους από τους δικούς του. Γιατί το θέμα, τελικά, είναι να βγαίνουν «καθαροί» οι άρχοντες του Κολοσσαίου. Να μπορούν να παριστάνουν τους «άτεγκτους». Κάποιες φορές η θυσία ενός πραιτοριανού καθίσταται αναγκαία προϋπόθεση ώστε να συνεχιστεί ο κανιβαλισμός. Η απανθρωπιά. Η σφαγή και ηβαρβαρότητα. Και μάλιστα στο όνομα της «δικαιοσύνης».

*

Δεύτερο: Η σαπίλα, η βρωμιά, η δυσωδία του Κολοσσαίου αναγκάζουν τα προπαγανδιστικά του θεωρεία να αναπροσαρμόζουν την τακτική τους. 'Αλλοτε η προπαγάνδα τους ισχυρίζεται πως όποιος μιλά για την «Κόπρο» που βασιλεύει στα υπόγεια και στα σαλόνια του Κολοσσαίου, τότε επιδίδεται στο αδίκημα της «ποινικοποίησης της πολιτικής ζωής». Ως εκ τούτου, με το θράσος εκείνων που κολυμπάνε στα σκατά αλλά καμώνονται τους «πεντακαθαρίδηδες», υποκρίνονται τους «θιγμένους». Βαφτίζουν την αποκάλυψη της χυδαιότητάς τους «λαϊκισμό». Ενίοτε, δε, μοιράζουν εξυπνάδες του τύπου «όποιος έχει στοιχεία να τα πάει στον εισαγγελέα»...



Αλλες φορές, όπως τώρα, όταν η πολιτική βρωμιά, η σαπίλα και η δυσωδία δεν κρύβονται με τίποτα, τα ίδια προπαγανδιστικά μαγειρεία μετατρέπουν την ανάγκη σε φιλοτιμία. Δηλαδή, αναγνωρίζουν την ύπαρξή της. Ομως, ταυτόχρονα, πασχίζουν να προωθήσουν τη θεωρία της «αποπολιτικοποίησης» αυτής της πολιτικής βρωμιάς. Θέλουν να λένε ότι η πολιτική της αρπαγής, η πολιτική της λοβιτούρας δεν έχει πολιτική αναφορά και προέλευση. Την υποβαθμίζουν και την παρουσιάζουν σαν μια «ποινικού τύπου παραβατικότητα», με αυστηρά, μάλιστα, εξατομικευμένα χαρακτηριστικά. Θέλουν νακουκουλώσουν την πολιτική βρωμιά, λέγοντας ότι δεν προκύπτει, ούτε καν σχετίζεται με την πολιτική υπόσταση του δράστη, αλλά το πολύ πολύ με τα ατομικά του χαρακτηριστικά, και τούτο ανεξαρτήτως της βρώμικης πολιτικής που αυτός υπηρετεί!

*

Τρίτο (ως συνέχεια του προηγούμενου): Μας λένε ότι η υπόθεση Τσουκάτου - Χριστοφοράκου αφορά τον Τσουκάτο ως άτομο και όχι ως δεξί χέρι ενός πρωθυπουργού και εκπρόσωπο ενός ολόκληρου πολιτικού συστήματος. Η υπόθεση Μαντέλη - «Ζήμενς» αφορά τον Μαντέλη ως άτομο και όχι ως υπουργό και γραμματέα του Υπουργικού Συμβουλίου. Η υπόθεση Τσοχατζόπουλου - υποβρύχιααφορά τον Τσοχατζόπουλο ως άτομο και όχι ως αστικό πολιτικό οικοδόμημα. Τα «έκανε ένα δωράκι στον εαυτό του», οι «κουμπάροι», τα «δομημένα ομόλογα», τα «αναψυκτήρια», τα Βατοπέδια, ταξεπουλήματα της ΑΓΕΤ σε τύπους όπως ο Παντσαβόλτα (που μπροστά του ο εμφανιζόμενος σαν «σωτήρας» του Παναθηναϊκού, ο Τσάκας, μοιάζει με ιεραπόστολο) κ.ο.κ., αφορούν, μας λένε, κάποια πρόσωπα, αλλά - προς Θεού - δεν αφορούν την πολιτική που προωθούν αυτά τα πρόσωπα (και που τέτοια που είναι αυτή η πολιτική πάντα θα υπάρχουν και τέτοια πρόσωπα πρόθυμα να την προωθήσουν).

Παρομοίως μας λένε ότι η υπόθεση Παπακωνσταντίνου τελειώνει στον Παπακωνσταντίνου και ότι ουδεμία σχέση έχει με την πολιτική των «Παπακωνσταντίνου». Αμ δε... Αλλωστε, έτσι κι αλλιώς το θέμα το πολιτικό προφανώς και δεν εξαντλείται γύρω από τις «εξαδέλφες» του κυρίου Παπακωνσταντίνου. Ομοίως, και το ηθικό. Διότι αν υπάρχει ηθικό ζήτημα με τις «εξαδέλφες» του κυρίου πρώην υπουργού αυτό κι αν είναι πολιτικό... Οποιος, εντούτοις, επιλέγει να «ηθικολογεί» άνευ πολιτικού νοήματος περί των «εξαδέλφων» του Παπακωνσταντίνου, δεν έχει παρά να αναμετρηθεί με τον Μπαλζάκ. Ας ξεκινήσει μάλιστα το διάβασμα από το «Η εξαδέλφη Μπέττυ». Κι ας έρθει μετά να μιλήσουμε για το πόσο («μη»!) πολιτικό είναι το ζήτημα των ηθών της καλής αστικής μας κοινωνίας...

*

Τέταρτο: Σύμφωνα με τους αρχαγγέλους της «κάθαρσης» (!) τρία είναι τα πιθανά ενδεχόμενα που πασχίζουν να μας σερβίρουν για την υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ: Είτε ότι πρόκειται για έκφραση κτηνώδους αλαζονείας του Παπακωνσταντίνου («έκανε ό,τι έκανε εφαρμόζοντας την τακτική του δεν δίνω λογαριασμό σε κανέναν»), είτε για κτηνώδη ανοησία («έκανε ό,τι έκανε νομίζοντας ότι δε θα βγουν στη φόρα»), είτε για κτηνώδη προβοκάτσια («δεν έκανα τίποτα, είναι όλα στημένα», όπως λέει ο ίδιος). Μόνο που υπάρχει και ένα τέταρτο ενδεχόμενο, για το οποίο δε μιλούν καθόλου. Και δεν το αναφέρουν διότι δεν πρόκειται για ενδεχόμενο, αλλά για βεβαιότητα:

Η βεβαιότητα είναι ότι η υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ συνιστά εκδήλωση και έκφραση της κτηνώδους κατάχρησης εξουσίας στο πλαίσιο μιας κτηνώδους εξουσίας!


Και συγκεκριμένα:

α) Είναι αυτή η κτηνώδης εξουσία που εξασφαλίζει σε μια χούφτα πλουτοκράτες να διακινούν δισεκατομμύρια σε τράπεζες και φορολογικούς παραδείσους, τα οποία είτε «νόμιμα και ηθικά» είτε παράνομα, είναι βγαλμένα από τον ιδρώτα και τους κόπους ενός λαού που λιμοκτονεί και που βλέπει τον πλούτο που παράγει να τον σφετερίζονται οι άρχοντες του καπιταλιστικού Κολοσσαίου.

β) Είναι αυτή η κτηνώδης εξουσία που χειρίστηκε όπως χειρίστηκε τη λίστα Λαγκάρντ, την ίδια ώρα που από τη μια δίνει 200 δισ. ευρώ «ενισχύσεις» στους τραπεζίτες και από την άλλη ρίχνει τα 9/10 του λαού στη φτώχεια.

γ) Είναι αυτή η κτηνώδης εξουσία που χειρίστηκε όπως χειρίστηκε τη λίστα Λαγκάρντ, την ίδια ώρα που από τη μια παρέχει αφορολόγητο πετρέλαιο στους εφοπλιστές και από την άλλη έχει ρίξει τα 8/10 του πληθυσμού στην παγωνιά και στην αιθαλομίχλη.

δ) Είναι αυτή η κτηνώδης εξουσία που χειρίστηκε όπως χειρίστηκε τη λίστα Λαγκάρντ, την ίδια ώρα που από τη μια μειώνει στους κεφαλαιοκράτες τη φορολογία κατά 7% και από την άλλη στέλνει στο φορολογικό απόσπασμα το σύνολο του λαού.

ε) Είναι αυτή η κτηνώδης εξουσία που χειρίστηκε όπως χειρίστηκε τη λίστα Λαγκάρντ, την ίδια ώρα που από τη μια παρέχει φοροασυλία σε μεγαλοφοροφυγάδες και «οφ σορ», που «κουρεύει» μισθούς, συντάξεις, Ταμεία, ζωές, και από την άλλη «κατσαδιάζει» το λαό για τη φορολογική του «ασυνειδησία» (!) και τον έχει μετατρέψει σε συλλέκτη αποδείξεων από τα... ψιλικατζίδικα.

*

Εν κατακλείδι - και τούτο ανεξαρτήτως της έκβασης των διερευνώμενων πλευρών και των πραγματικών δεδομένων της υπόθεσης της λίστας Λαγκάρντ:

Παιδιά αυτού του καπιταλιστικού - και ως εκ τούτου ληστρικού - Κολοσσαίου είναι και τα πάσης φύσεως «τρωκτικά», αλαζόνες, καταχραστές, που τον υπηρετούν.

Στο ερώτημα «πόση επιείκεια αρμόζει» σε όλους αυτούς, υπάρχει μια και μοναδική αρμόζουσα απάντηση: Οση ακριβώς και στον πατροκτόνο που ζητά την επιείκεια του δικαστηρίου με την αιτιολογία ότι έμεινε... ορφανός.

Ολοι αυτοί όχι μόνο δεν είναι αθώοι... λόγω καπιταλισμού, αλλά είναι δυο φορές ένοχοι γιατί ως πολιτικοί εκπρόσωποι του καπιταλισμού γνωρίζουν πολύ καλά ποια είναι η «Κόπρος» που διαχειρίζονται, ακόμα κι όταν δεν είναι βουτηγμένοι οι ίδιοι στις λάσπες της μέχρι το λαιμό.

Που σημαίνει ότι το καθεστώς της διαφθοράς, της αρπαχτής, της πολιτικής δεσποτείας είναι σύμφυτο με τον καπιταλισμό, αλλά αυτό ουδόλως μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως υπερασπιστικό άλλοθι από τα λαμόγια ενάντια στην «κακούργα καπιταλιστική κοινωνία».


Τα λαμόγια είναι λαμόγια. Τα αρπακτικά είναι αρπακτικά. Τα τρωκτικά είναι τρωκτικά. Οι πολιτικοί απατεώνες είναι απατεώνες. Και τους αρμόζει, σε προσωπικό, δικαστικό, κοινωνικό επίπεδο, κάθε ποινή, τιμωρία και καταισχύνη. Το εύλογο και απολύτως δικαιολογημένο αίτημα της τιμωρίας των ενόχων για τα σκάνδαλα δεν πρέπει, όμως, να συσκοτίζει και να θολώνει την κριτική ικανότητα εντοπισμού της πηγής των σκανδάλων, της δυσωδίας και της πολιτικής σατραπείας που περιβάλλει τους φορείς τους. Και η πηγή των σκανδάλων ξεκινάει από τη βάση, από την ταξική βάση, του Κολοσσαίου.

Αυτός είναι και ο λόγος που το ταξικό Κολοσσαίο δεν «καθαρίζεται». Δεν «ξεβρωμίζεται». Η βρωμιά του μπορεί να εξαλειφθεί μόνο εκ βάθρων. Μόνο με την εκθεμελίωση του Κολοσσαίου. Μόνο με την ανατροπή του και με τη συντριβή του από την ίδια του τη βάση.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

ΠΑΙΔΕΙΑ,ΑΝΘΡΩΠΟΣ,ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Γιώργος Παύλος

“Παιδεία είναι το ξύπνημα στην περιοχή της άπειρης και ανυποχώρητης νοσταλγίας του είναι και του όλου των όντων των εφήμερων και ανύπαρκτων. Παιδεία είναι να κατοικείς στα όρια του χώρου και του χρόνου αναμένοντας όλα τα χαμένα και ανύπαρκτα, αυτά για τα οποία κανείς λογικός και καθώς πρέπει άνθρωπος δεν νοιάζεται. 

Παιδεία σημαίνει να μπορείς να ακούς όλο το βουβό κλάμα του κόσμου του εφήμερου και του περιβάλλοντος, αφήνοντας στην άκρη την δική σου θλίψη ή χαρά. Παιδεία σημαίνει να θλίβεσαι για τον άλλο, τον κάθε άλλον, τον όλο Άλλον. Παιδεία σημαίνει να ζείς και να αγαπάς, να πεθαίνεις και να αγαπάς και, αν ξαναγεννηθείς, πάλι να αγαπάς.

Παιδεία σημαίνει να τα θέλεις όλα, να τα παντρεύεσαι όλα, να πάσχεις για όλα και να μην τα λησμονάς.”

Η Παιδεία σημαίνει δύο πράγματα και δύο αρχές, Γνώση και Ήθος. Το ένα, μάλιστα, ενισχύει το άλλο. Διότι η απόκτηση γνώσης σε βάθος απαιτεί κόπο, υπομονή, επιμονή και έρωτα της αλήθειας σε κάθε γνωσιακό επίπεδο ή κατεύθυνση. Δηλαδή, ήθος ανθρώπου ελεύθερου καθ’ όλα και όχι στείρα δουλεία σε θρησκείες, ιδεολογίες και καταναλωτισμούς. Γνώση της φύσης, γνώση της τέχνης και του πολιτισμού, γνώση του ανθρώπου, γνώση του κόσμου.

Ο Αϊνστάιν έγραφε και έλεγε ότι στον ναό της επιστήμης έχουμε τις κολώνες και τα αναρριχητικά ή διακοσμητικά φυτά. Κολώνες είναι οι ιδιαίτερες εκείνες ανθρώπινες υπάρξεις του ναού της επιστήμης που εμφορούνται από έρωτα για την αλήθεια, την ομορφιά και την καλοσύνη. Αυτοί χτίζουν την νέα γνώση και ανοίγουν νέους δρόμους στην επιστήμη και στην τεχνολογία, όπως οι μεγάλοι δημιουργοί στην τέχνη όπως ο Μότσαρτ, οι μεγάλοι πολιτικοί άνδρες όπως ο Γκάντι, οι μεγάλοι ασκητές του πνεύματος, όπως χαρακτηριστικά μιλάει γι’ αυτούς στα έργα του ο Καζαντζάκης και άλλοι συγγραφείς. Τα αναρριχητικά φυτά στον ναό της επιστήμης είναι άνθρωποι με δυνατή διάνοια που παράγουν κάποιο έργο ίσως σημαντικό, εκμεταλλευόμενοι τις κολώνες. Ο ίδιος ο Αϊνστάιν έγραφε στα αυτοβιογραφικά του σημειώματα ότι ποτέ δεν τον έθελξαν η εξουσία, το κέρδος και η ηδονή.

Σήμερα, η Ελλάδα αποδομείται ως οικονομία και ως κοινωνία. Υπεύθυνοι γι’ αυτό είμαστε εμείς, οι μεταπράτες της γνώσης, της εξουσίας και της οικονομίας. Εμείς όλοι, επιστήμονες, πολιτικοί, καλλιτέχνες, επιχειρηματίες και κάθε μορφής ιερατείο που υποτάσσει τα πάντα στο στενά εννοούμενο ατομικό-ιδιωτικό όφελος, ερήμην του κοινού καλού και του κοινού οφέλους. Εμείς όλοι που δεν μπορούμε, δεν αντέχουμε και δεν θέλουμε να υπηρετήσουμε το όλον. Εμείς που έχουμε ξεχάσει να κατανοούμε και να ενδιαφερόμαστε για την ποιότητα σε κάθε επίπεδο, επιστημονικό, κοινωνικό, πολιτικό, οικονομικό, καλλιτεχνικό, πνευματικό.

Η Ελλάδα που γνωρίσαμε καθίσταται παρελθόν, αφού όλοι εμείς, από τους επώνυμους μέχρι τους ανώνυμους κάθε περιοχής, υποκαταστήσαμε την ποιότητα με την ποσότητα. Ενώ η παιδεία που θα έπρεπε να υπηρετούμε ως Έλληνες είναι η παιδεία του όλου ανθρώπου που τον καθιστά εραστή της πόλης και όχι της εξουσίας. Εραστή της μοναδικότητας κάθε ανθρώπου και όχι υποτελή σε κάθε μορφή αγελοποίησης φυλετικής, θρησκευτικής, κομματικής, πολυπολιτισμικής, ή ό,τι άλλο. Όπως επισημαίνει ο Μάρξ στα νεανικά του κείμενα, αληθινή παιδεία είναι αυτή που καθιστά τον άνθρωπο ικανό να αντιλαμβάνεται ως μέγιστο πλούτο του τον άλλο άνθρωπο, τον κάθε άλλον και τον όλο Άλλο, σύμφωνα και με τον δικό μας Κωστή Μοσκώφ.

Μικρό παιδί θυμάμαι τις γεύσεις στην ντομάτα, στο ροδάκινο, στο καρπούζι, οι οποίες σε έκαναν ποιητή και αισθαντικό άνθρωπο, σε εξανθρώπιζαν, σε ευαισθητοποιούσαν. Σήμερα, η τροφή έγινε ανόητη ποσότητα, που δεν τρέφει ούτε το σώμα ούτε την ψυχή. Θυμάμαι τον άθεο και διαρκώς επαναστάτη καθηγητή μου στην γεωμετρία, Γιάννη Ντάνη. Και μόνο όταν χάραζε ως θεός κύκλους και σχήματα στον πίνακα, σου ενέπνεε πρωτοφανή και μυστικό έρωτα για την γνώση, την ομορφιά και την επιστήμη. Ποια αμοιβή και ποια ηδονή μπορεί να αναμετρηθεί με τούτη την χαρά της μάθησης;

Το ίδιο αργότερα στο Πανεπιστήμιο, ο νεαρός καθηγητής μου Δημήτρης Χριστοδούλου, σήμερα κάτοχος βραβείου στα μαθηματικά, αντίστοιχου με το Νόμπελ. Αναγκάστηκαν οι συνάδελφοί του να τον διώξουν από την Ελλάδα, διότι δεν άντεχαν αυτός ο εικοσάχρονος να είναι από μόνος του ένα Princeton, ένα Caltec, μια Οξφόρδη, στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ενώ ήταν θεωρητικός φυσικός, ταυτοχρόνως συνέδεε με μοναδικό τρόπο τη φυσική θεωρία με τους μεγάλους φιλοσόφους τόσο της αρχαίας Ελλάδας όσο και της νεώτερης Ευρώπης, γνωρίζοντας και τα λογικά και κοσμολογικά κείμενα του Παρμενίδη, του Ηρακλείτου, του Αριστοτέλη, του Πλάτωνα και πολλών άλλων, που μας απήγγειλε στην αρχαία Ελληνική.

Ήθος και γνώση είναι τα συστατικά της Δημοκρατίας. Γλώσσα, Ιστορία, Φιλοσοφία, Τέχνη, Άθληση, Λογική, Φυσική, Μαθηματικά, είναι ο σκληρός πυρήνας της Παιδείας. Όταν πριν από μερικά χρόνια ζητήθηκε από την Γαλλική Κυβέρνηση να γίνει έρευνα σχετικά με το γιατί τα τελευταία χρόνια η Γαλλία δεν παράγει μεγάλους μαθηματικούς, ο Ρενέ Τόμ και άλλοι παγκοσμίου φήμης Γάλλοι μαθηματικοί εντόπισαν ως την κύρια αιτία, την μη επαρκή διδασκαλίας της γαλλικής γλώσσας.

Η Ελλάδα του σήμερα οδηγείται βήμα προς βήμα σε ένα πρωτόγνωρο και πολυ-επίπεδο χάος, φτωχαίνει και μεταλλάσσεται σε κάτι το τραγικά αστείο, διότι οι Έλληνες ομιλούν μηχανικά και ξύλινα ελληνικά των χιλίων το πολύ λέξεων. Η Δημοκρατία δεν μπορεί να υποστηριχθεί από ανθρώπους με επιφανειακή παιδεία. Η απλή εκπαίδευση χωρίς ουσιαστική εμβάθυνση στα βασικά γνωστικά πεδία των φυσικομαθηματικών ή των ανθρωπιστικών επιστημών αλλά και πραγματική βιωματική μύηση στις τέχνες και την άθληση, δεν μπορεί παρά να οδηγήσει σε υποβιβασμό του δημοκρατικού, κοινοτικού και κοινωνικού αισθήματος.

Η εργαλειακή εκπαίδευση μηχανοποιεί και «ρομποτοποιεί» τον άνθρωπο, φονεύοντας το πνεύμα του. Παράγει ανθρώπους ανίκανους να δημιουργούν για τους άλλους σε υλικό, κοινωνικό και πνευματικό επίπεδο. Παράγει νάνους ανθρώπους, ικανούς να κλέβουν χωρίς αιδώ το δημόσιο χρήμα, να ζουν πολυτελώς αυτοί και οι δικοί των, ερήμην των ανθρώπων που πεινούν, που ζουν εξαθλιωμένοι στο κοινωνικό περιθώριο και που χάνουν κάθε ανθρώπινη αξιοπρέπεια χάριν του απάνθρωπου και τερατόμορφου κερδοσκοπισμού, με όποιο προσωπείο, εθνικιστικό, θρησκευτικό ή παγκοσμιοποιητικό και άσοφα πολυ-πολιτισμικό.

Η εργαλειακή εκπαίδευση είναι χωρίς πνεύμα και είναι η αιτία για την φθορά του φυσικού περιβάλλοντος και τον υποβιβασμό των λαών, των πόλεων και των κοινωνιών σε εξαθλιωμένη ανθρωπομάζα, ανίκανη να σκεφθεί, να πράξει και να αντιδράσει. Έτσι, καταργούμε την πόλη, τους πολίτες και την Δημοκρατία, σε τοπικό ή παγκόσμιο επίπεδο.

Η εργαλειακή εκπαίδευση δεν είναι παιδεία αλλά δολοφονία του ανθρώπινου πνεύματος, της δημοκρατίας και της ανθρωπιάς. Η εργαλειακή εκπαίδευση οδηγεί στο μηχανικό ζην και υπάρχειν, δηλαδή στον οικονομικό, κοινωνικό, πολιτιστικό και πνευματικό θάνατο.

Kοινωνία που «καλοθέλει το βιασμό»

Του Χρήστου Γιανναρά
13/1/2002
Ο Kορνήλιος Kαστοριάδης, με αφορμή τα λεγόμενα Mέσα Mαζικής Eνημέρωσης: «Δεν θα αθωώσω ποτέ τη σύγχρονη κοινωνία λέγοντας πως τα μέσα μαζικής ενημέρωσης τη βιάζουν. Bιάζεται, γιατί καλοθέλει να βιάζεται. Oμοια και το γαλλικό αναγνωστικό κοινό αφήνεται να το αποβλακώνουν και να το παραπλανούν οι λεγόμενοι “νέοι φιλόσοφοι” (“nouveaux philosophes”). Eχουν τους συγγραφείς που αξίζουν να έχουν».

O Kαστοριάδης ήταν από τους θαυμαστές και προμάχους της δυτικής Nεωτερικότητας, αλλά δεν είχε μυθοποιήσει τον «λαό», τη «λαϊκή βούληση», την «κρίση του λαού», τη «λαϊκή ετυμηγορία». Δεν ήταν επαγγελματίας πολιτικός για να ψηφοθηρεί κολακεύοντας το πλήθος, αμνηστεύοντας ή αποσιωπώντας την κυριαρχία της ακρισίας και της απαιδευσιάς την πλειοψηφούσα διαφθορά των συνειδήσεων, τον βυθισμό της πλειονότητας του λαού στην καταναλωτική αποχαύνωση και στον ηδονοθηρικό πρωτογονισμό.

Iσως ο αναγνώστης υποθέσει ότι θυμήθηκα τις κρίσεις του Kαστοριάδη για τα MME (αλλά και για τους «νέους φιλοσόφους» της Γαλλίας) με αφορμή τον «Mεγάλο Aδελφό» και τα ποσοστά τηλεθέασης που κέρδισε στην ελλαδική κοινωνία. Oχι. Tον θυμήθηκα με αφορμή την έναρξη κυκλοφορίας του ευρώ και τα θριαμβευτικά ολοσέλιδα πανηγυρισμών του Tύπου.

Σίγουρα κάθε λαός έχει τους πολιτικούς, τους συγγραφείς, τα MME που του αξίζει να έχει. Oμως διερωτάται κανείς αν λειτουργεί ενημέρωση και πληροφόρηση, ευθύνη δημόσιου λόγου, όταν ένα τόσο καίριο για την πρακτική του βίου γεγονός, όπως η έναρξη κυκλοφορίας του ευρώ, εμφανίζεται μόνο με τους όρους της κυβερνητικής προπαγάνδας, μόνο σαν θρίαμβος και εορτασμός θριάμβου, μόνο σαν ενθουσιαστική επιτυχία και αφετηρία ανθόσπαρτου μέλλοντος. Kαθόλου ή παρεμπιπτόντως και ως κρίσιμη για την οικονομία δοκιμασία, καθόλου ως αφορμή κοινωνικού και πολιτικού αυτοελέγχου.

H Eλλάδα μπαίνει στη χρήση του κοινού της E.E. νομίσματος με τον χαμηλότερο δείκτη κατά κεφαλήν εισοδήματος και τον υψηλότερο δείκτη ανεργίας. Yστερα από είκοσι χρόνια πρωτοφανούς οικονομικής βοήθειας που δέχτηκε από τους συν-εταίρους της, είναι μια χώρα με εκτεταμένες περιοχές της σε στάδιο πλήρους αποβιομηχάνισης. Mε το μεγαλύτερο μέρος της γεωργικής της παραγωγής οικονομικά ζημιογόνο. Mε δομές και οργάνωση της κρατικής μηχανής που εγγίζουν το μέγιστο της δυσλειτουργίας.

Xώρα με σιδηροδρομικό δίκτυο της εποχής του Tρικούπη. Mε οδικό δίκτυο που με τους πακτωλούς των είκοσι χρόνων δεν εκσυγχρονίστηκε ούτε καν σε ολόκληρο τον άξονα Aθήνας – Θεσσαλονίκης, Aθήνας – Kαλαμών, Aθήνας – Πατρών – Iωαννίνων. Xώρα δίχως κτηματολόγιο, με τέλεια οικιστική αναρχία, δηλαδή με εφιαλτικά υποβαθμισμένη ποιότητα ζωής, με υπανάπτυκτες αστικές συγκοινωνίες (μιάμιση γραμμή μετρό στην πρωτεύουσα ύστερα από είκοσι χρόνια), με δημόσια νοσοκομεία τριτοκοσμικής αθλιότητας.

Xώρα με κορυφαίες επιδόσεις στη διαφθορά και στον χρηματισμό κρατικών λειτουργών, γι’ αυτό και ανίκανη να ελέγξει τη φοροδιαφυγή και την παραοικονομία. Xώρα με συνταξιούχους που πένονται ατιμωτικά, αλλά με στρατιές χρυσοπληρωμένων συμβούλων σε κάθε υπουργείο και με κομματικό παρακράτος που ακυρώνει κάθε έννοια δημόσιου τομέα. Mε εκπαίδευση που οι λειτουργοί της δεν ελέγχονται ούτε κρίνονται, με πανεπιστήμια υποταγμένα στον συνδικαλισμό και στις κομματικές εξαρτήσεις, στην έσχατη εξαθλίωση της ακαδημαϊκής αξιοπρέπειας.

Aυτή η χώρα θριαμβολογεί για την είσοδό της στη χρήση του ευρώ. Γιατί όχι; Tι νόημα θα είχε η κριτική επιφύλαξη, η αντιρρητική εγρήγορση; H ελλαδική κοινωνία, είκοσι χρόνια τώρα, δεν ακούει, δεν βλέπει, δεν μοιάζει να αντιλαμβάνεται τι της συμβαίνει. Iσως να αμνηστεύει, συγκρίνοντας με το παρελθόν, το έλλειμμα δημοκρατίας, το κομματικό παρακράτος, την ταπεινωτική της ανθρώπινης νοημοσύνης κυβερνητική προπαγάνδα. Aλλά δεν μπορεί πια η ελλαδική κοινωνία ούτε να ψηλαφήσει τα αισθητά και εξόφθαλμα: τις αναρίθμητες ονειρώδεις βίλες και τα υπερπολυτελή κότερα όπου «επενδύονται» οι πακτωλοί των χρημάτων της E.E., αντί να γίνουν δρόμοι, τρένα, λιμάνια, αεροδρόμια, νοσοκομεία, σχολειά.

Ξέρει η ελλαδική κοινωνία ποιοι διαχειρίστηκαν τα προγράμματα σύγκλισης της ελληνικής με τις ισχυρές οικονομίες της E.E. Oμως ψηφίζει και ξαναψηφίζει τους ίδιους διαχειριστές: τους αυτουργούς του εικοσάχρονου εγκλήματος, αυτούς που τη στέρησαν από τη μια και μοναδική στην ιστορία της δυνατότητα να ανακάμψει και να εκσυγχρονιστεί. H ελλαδική κοινωνία επιλέγει τον βιασμό, γιατί «καλοθέλει να βιάζεται» κατά τη ρήση Kαστοριάδη.

Mην ξεχνάμε το συγκλονιστικό ορόσημο του 1989: Oταν η χώρα κατακλυζόταν από την αποφορά πασιφανών σκανδάλων, την επίδειξη κυνικού αμοραλισμού, ανατριχιαστικής ασυδοσίας (και όλα αυτά τα ξεφώνιζε όχι η δυσλεξική αντιπολίτευση, αλλά η ασυμβίβαστη αριστερή εντιμότητα του περιοδικού «ANTI») κι όμως η ψήφος του λαού, ακόμη και τότε, δικαίωνε πανηγυρικά αυτούς που ακύρωναν το μέλλον της χώρας. Eίναι το κορυφαίο σύμπτωμα αυτοχειρίας της ελλαδικής κοινωνίας και ο χαρακτηρισμός «το βρώμικο ’89» δεν ακυρώνεται από την προπαγανδιστική αντιστροφή της σημασίας του.

Aπό τότε κάθε δημόσιος κριτικός λόγος είναι ουτοπικός, εκ προοιμίου ανεδαφικός. Eίναι «καταστροφολογία», «κινδυνολογία», «μεμψιμοιρία», «πεσιμισμός». Mε αυτήν την επίγνωση ίσως να δικαιολογούνται και τα θριαμβευτικά ολοσέλιδα των πανηγυρισμών για την είσοδο στη χρήση του ευρώ. H πληροφόρηση είναι και αυτή, αναπόφευκτα, είδος εμπορικό και η αγορά νομοτελειακά θα εξαφανίσει όποιον επιμένει να της θυμίζει ότι αρέσκεται στον βιασμό.΄΄

Πώς θα μεθοδεύσει το Υπουργείο Παιδείας την αύξηση του ωραρίου διδασκαλίας μέσω των κλασσικών «παπαγάλων» δημοσιογράφων

Του Χρήστου Κάτσικα


Είναι σίγουρο ότι μεθοδεύουν αύξηση ωραρίου. Αφού οδηγήσουν τα σχολεία σε ακόμη μεγαλύτερα αδιέξοδα, θα σπρώξουν τους περιφερειακούς διευθυντές να δίνουν εντολές για συγχωνεύσεις τμημάτων για να μπορεί να λειτουργήσει το σχολείο με το υπάρχον προσωπικό. Και την ίδια ώρα, θα το Υπουργείο θα πιάνει τα στασίδια των media και θα δηλώνει την ανησυχία του για τις φουσκωμένες τάξεις, για τα παιδιά που δεν μπορεί έτσι να μάθουν γράμματα, θα δηλώνουν την εκπαιδευτική τους ανησυχία για την κατάσταση…
Και θα παρεμβαίνουν τότε οι παλατιανοί δημοσιογράφοι με δομή ρωσικής μπάμπουσκα, οι αοιδοί της συναίνεσης, αυτοί που ανεβάζουν το κασέ τους ανάλογα με τη δυνατότητα χειραγώγησης της κοινής γνώμης που διαθέτουν, και θα ρωτάνε "αθώα" :


Μα καλά κ. Υπουργέ αυτοί οι δάσκαλοι και οι καθηγητές δεν μπορούν να δουλέψουν κάποιες ώρες παραπάνω; Έστω προσωρινά μέχρι να βγούμε από το τούνελ;
Τόσες διακοπές έχουν και πληρώνονται την ίδια ώρα που χιλιάδες συνάνθρωποί μας στον ιδιωτικό τομέα δουλεύουν 12ωρα και λένε και ευχαριστώ που έχουν δουλειά…
Τέτοια αναλγησία κ. Υπουργέ. Και εσείς κ. Υπουργέ τι κάνετε; γιατί τους χαιδεύετε; γιατί αφήνετε να παιδιά μας να κάνουν μάθημα σε φορτωμένες τάξεις;
Γιατί αφήνετε να λασπώνει το μέλλον της νέας γενιάς ο κάθε ασυνείδητος εκπαιδευτικός που θέλει στο σχολείο να δουλεύει τρεις ώρες αλλά στα ιδιαίτερα τρέχει με αντοχή εικοσάρη;


Έτσι θα μοντάρουν, θα μαντάρουν και θα ευπρεπίζουν την εξαπάτηση.
Τους ακούω σαν να τους έχω μπροστά μου τώρα. Σα να έχω κλέψει τις σημειώσεις τους στα πρωινά του mega του antena του skai.


Και ο Υπουργός με κατεβασμένο το κεφάλι, με βελούδινη μονοτονία και βικτωριανή υποκρισία, θα λέει: Κάνουμε ότι μπορούμε, βοηθήστε και εσείς, να βοηθήσουν και οι γονείς που τόσα υποφέρουν. Ναι κάνω έκκληση στους εκπαιδευτικούς να δώσουν το καλό παράδειγμα και να βοηθήσουν τους μαθητές τους όπως αυτοί πολύ καλά ξέρουν, όπως οι δικοί μας δάσκαλοι που έλιωναν μέσα στις τάξεις με διπλάσιο ωράριο και με τη φλόγα του δάσκαλου με Δ κεφαλαίο. …


Σε πιάνει γέλιο νευρικό ακούγοντας όλους αυτούς τους ευαγγελιστές της αγοράς. Αυτούς που έχουν μετατρέψει την εκπαίδευση σε οργανωμένο ακρωτηριασμό. Πράγματι δίνουν τα ρέστα τους.
Το σκηνικό φτιάχνεται. Το θέμα είναι αν θα καταφέρουν να “μεταλλάξουν” και πάλι μεγάλο μέρος των αφανισμένων εργαζόμενων σε “κοινή γνώμη” που χωνεύει αμάσητα την επικοινωνιακή μαεστρία αυτών που χρησιμοποιούν την κρίση που οι ίδιοι προκάλεσαν σαν ευκαιρία για να μετατρέψουν τη χώρα και το λαό σε έρημο.


Ένα έχουμε να πούμε σε όλους όσους θίγονται από αυτή την πολιτική: Σκάψτε τους τοίχους της οργανωμένης άγνοιας. Σκάψτε βαθιά. Οι πηγές της γνώσης ανήκουν στους διψασμένους. Και όταν ερμηνεύσετε σωστά τον κόσμο μη σταματάτε. Αλλάξτε τον!