Ένα «εναλλακτικό σχέδιο» για το οποίο η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ δεν ήξερε και δεν άκουσε τίποτα

Στάθης Κατσούλας

Ο κ.Τσίπρας το πρωί της Δευτέρας 13 Ιουλίου, ακολουθώντας τους προκατόχους του, συμφώνησε σε νέο μνημόνιο. Έθεσε το γνωστό δίλημμα "μνημόνιο ή χρεοκοπία". Τις επόμενες ώρες και μέρες, τόσο ο Α. Τσίπρας και η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, όσο και το σύνολο των μεγάλων ΜΜΕ και των αστικών πολιτικών κομμάτων, επιδόθηκαν σε μια ακατάσχετη τερατολογία για την έξοδο από την Ευρωζώνη. Με αρλούμπες, συνειδητά ψέματα και ανακρίβειες επιχείρησαν να πείσουν τον ελληνικό λαό ότι και το τρίτο μνημόνιο αποτελεί μονόδρομο, ακριβώς όπως τα δύο προηγούμενα. Από τον ίδιο τον κ.Τσίπρα που μας πληροφόρησε ότι "ο συνταξιούχος με τη σύνταξή του σε δραχμές θα έβγαζε τρεις μέρες και όχι ένα μήνα", μέχρι τον κ.Μάρδα που μας διαβεβαίωσε ότι σε περίπτωση δημόσιου ελέγχου των συναλλαγματικών διαθέσιμων της ΤτΕ, η ΕΚΤ θα έβγαζε πλαστά το σύνολο των χαρτονομισμάτων του ευρώ που κυκλοφορούν παγκοσμίως. Οι τερατολογίες για τη δραχμή εκτοξεύονται χωρίς λογική, συνειρμό ή απόδειξη.

Σε αυτή την προσπάθεια ο ΣΥΡΙΖΑ και η ηγετική του ομάδα επιστράτευσε ένα αήθες ψέμα. Επαναλάμβανε 24 ώρες το 24ωρο ότι δεν υπάρχει κάποιο άλλο σχέδιο και δεν έχει κατατεθεί κάποια εναλλακτική πρόταση. Ακόμη χειρότερα, ταύτιζε την έξοδο από το ευρώ με το σχέδιο Σόιμπλε για Grexit (που σημειωτεον ήταν η μία από τις δύο εκδοχές, καθώς την πρώτη εκδοχή την υπέγραψε φαρδιά πλατιά ο Έλληνας πρωθυπουργός).

Το ψέμα που επαναλάμβανε διαρκώς η κυβερνητική ομάδα του Μαξίμου και τα μεγάλα ΜΜΕ ήταν αήθες, επειδή έκαναν ότι αγνοούν μελέτες, βιβλία, αρθρογραφία, επιστημονικές δημοσιεύσεις που συντείνουν στην αναγνώριση των θετικών, ευεργετικών συνεπειών μιας αποχώρησης από την ευρωζώνη. Είναι άλλο πράγμα ο κ.Τσίπρας να διαφωνεί με αυτό το σχέδιο και να προτιμά την παιδική χαρά της "εντός ευρώ διαπραγμάτευσης" στην οποία νομίζει ότι επιδόθηκε επί 5 μήνες, και άλλο πράγμα να εμφανίζει ως ανύπαρκτες εδώ και χρόνια κατατεθειμένες προτάσεις για την έξοδο από την Ευρωζώνη και την παύση πληρωμών του δημόσιου χρέους ως δύο αναπόσπαστα και επειγόντως αναγκαία μέτρα για την έξοδο από την κρίση.

Παραθέτουμε παρακάτω κείμενα οικονομολόγων, επιστημόνων, αλλά και πολιτικών φορέων που επιχειρούν να θέσουν την αναγκαιότητα ρήξης με την Ευρωζώνη και να περιγράψουν κατά το μέτρο του δυνατού ένα σχέδιο μετάβασης. Είναι προφανές ότι δεν πρόκειται για ολοκληρωμένες προσεγγίσεις. Συγκρινόμενες βέβαια με το κυβερνητικό σχέδιο σύμφωνα με το οποίο "θα πειστεί η Μέρκελ", "θα αλλάξει η Ευρώπη", "μπλοφάρει ο Σόιμπλε", "δεν θα κόψει τη ρευστότητα ο Ντράγκι" κλπ, αποτελούν μνημείο επιστημονικής αρτιότητας.

Ωστόσο οφείλουμε να σημειώσουμε ότι η ρήξη και η αποδέσμευση από την Ευρωζώνη και την ΕΕ δεν είναι ζήτημα τεχνικών σχεδιασμών, οικονομοτεχνικών μελετών ή προϋποθέσεων. Είναι ζήτημα πολιτικής και κοινωνικής βούλησης. Είναι κορυφαία πολιτική και κοινωνική κατεύθυνση που ακυρώνει τη στρατηγική επιλογή της ελληνικής άρχουσας τάξης να κερδίζει και να αναπαράγεται κρατώντας τη χώρα στην ΕΕ. Για αυτό άλλωστε η περίπτωση εξόδου θα προκαλούσε "εμφύλιο πόλεμο", σύμφωνα με την προειδοποίηση Μεϊμαράκη και τη δήλωση Καμμένου. Είναι προφανές ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν επέλεξε τη ρήξη, όχι γιατί δεν γνώριζε τις τεχνικές προϋποθέσεις της επιστροφής στο εθνικό νόμισμα, όχι γιατί δεν είχε προετοιμάσει σχέδιο Β, ούτε γιατί δεν έπεσε στην αντίληψή του ένα πλήθος μελετών και επιχειρημάτων στην ελληνική και διεθνή βιβλιογραφία.

Ο ΣΥΡΙΖΑ επέλεξε την υποταγή όχι γιατί δεν είχε σχέδιο ρήξης, αλλά γιατί δεν ήθελε, δεν θέλει και δεν πρόκειται να θελήσει τη ρήξη. Γιατί πολιτικά δεν αμφισβητεί το άκαμπτο διεθνές πλαίσιο της χώρας, την πρόσδεση της Ελλάδας στην ΕΕ και στην ΟΝΕ. Αυτό το πλαίσιο επιβάλει τον πιο σκληρό νεοφιλελευθερισμό και δεν επιτρέπει τα παραμικρά περιθώρια άσκησης κοινωνικής πολιτικής.

Το πρόβλημα επομένως είναι πολιτικό. Επειδή όμως η σπέκουλα γίνεται στο τεχνικό - οικονομικό πεδίο, δεν μπορούμε παρά να θυμίσουμε λίγα από τα σχετικά εκλαϊκευμένα κείμενα που υποστηρίζουν τις ευεργετικές συνέπειες της επιστροφής στο εθνικό νόμισμα και ξεγυμνώνουν τον απόλυτο παραλογισμό της παραμονής στο ευρώ.

(Δι-) Έξοδος: Εισήγηση της Οικονομικής Επιτροπής του Σχεδίου Β

Ίσως το πιο άρτιο κείμενο για την έξοδο από το ευρώ, που γράφτηκε από την Οικονομική Επιτροπή του Σχεδίου Β τις μέρες που ακολούθησαν τον εκβιασμό της Κύπρου, την άνοιξη του 2013. Περιγράφει την οριακή κατάσταση της ελληνικής οικονομίας ύστερα από τρία χρόνια μνημόνιο, την αναγκαία ανάκτηση μοχλών οικονομικής πολιτικής που προϋποθέτουν την έξοδο από την Ευρωζώνη. Στο συγκεκριμένο κείμενο συμπυκνώνονται με πολιτικό τρόπο μελέτες που αφορούν τα αποτελέσματα της επιστροφής σε εθνικό νόμισμα. Δίνεται συνοπτική απάντηση σε τερατολογίες και ανακρίβειες που κυριαρχούν στο δημόσιο λόγο σχετικά με την έξοδο από την Ευρωζώνη και ορισμένες από αυτές υποστηρίζονται και από τμήματα της Αριστεράς.

Σύνοψη εκτιμήσεων και προτάσεων του Ινστιτούτου Δημήτρης Μπάτσης για την Ελληνική οικονομία.

Ένα χρόνο μετά τη συγκεκριμένη εισήγηση της Οικονομικής Επιτροπής του Σχεδίου Β, το Ινστιτούτο Δημήτρης Μπάτσης και ο καθηγητής Θ. Μαριόλης δημοσιεύουν μία Σύνοψη Εκτιμήσεων και Προτάσεων για την ελληνική οικονομία. Το κείμενο εντοπίζει τα αδιέξοδα της μνημονιακής πολιτικής, θέτει ως κομβικό πρόβλημα την ενεργό ζήτηση και επιχειρηματολογεί διεξοδικά για την αποδέσμευση από την Ευρωζώνη. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχουν οι συγκεκριμένες εκτιμήσεις για το ύψος της υποτίμησης και τον πληθωρισμό, για τον εξωτερικό δανεισμό και την ανάπτυξη, για τον κίνδυνο υπερπληθωρισμού. Το ενδιαφέρον επίσης βρίσκεται στην εκτίμηση των επιπτώσεων μιας αύξησης της ενεργού ζήτησης ανά κλάδο, με υπολογισμό των εμπορευματικών πολλαπλασιαστών της ελληνικής οικονομίας. Τέλος είναι σημαντική η παράθεση τόσο ενός μεσοχρόνιου όσο και ενός μακροχρόνιου προγράμματος που πρέπει να ακολουθηθεί μετά την έξοδο από την Ευρωζώνη. Έχει μεγάλο ενδιαφέρον η επισήμανση για την ανάγκη δομικής μεταβολής στην ελληνική οικονομία (ανασύνθεση της παραγωγής).

Ρήξη: Επιστροφή στην «εποχή των σπηλαίων» ή νέος «χρυσός αιώνας»;

Άρθρο του οικονομολόγου Λεωνίδα Βατικιώτη, όπου με εκλαϊκευμένο τρόπο σκιαγραφείται η επόμενη μέρα. Ενδιαφέρον παρουσιάζει η συγκεκριμένη αναφορά στο τι θα γίνει με την ενέργεια, τα τρόφιμα, τα φάρμακα και τις τράπεζες, απαντώντας στο τρομοκρατικό κύμα που εξαπολύεται από την κυρίαρχη ιδεολογία.

Ευρώ ή Δραχμή; Ερωτήσεις και Απαντήσεις.

Κείμενο του Σχεδίου Β, τον Νοέμβριο του 2012 (λίγους μήνες αφού ο ΣΥΡΙΖΑ είχε αναδειχτεί αξιωματική αντιπολίτευση). Περιέχει 43 ερωτήσεις και απαντήσεις σχετικά με το θέμα της ρήξης και της εξόδου της Ελλάδας από την ευρωζωνη. Απαντάει στα ζητήματα της εξόδου από την ευρωζώνη με πρωτοβουλία των δανειστών (βλέπε σχέδιο Σόιμπλε), του δημοψηφίσματος για το ευρώ, της κατάργησης των μνημονίων μέσα στην ευρωζώνη, της υποτίμησης του νέου εθνικού νομίσματος, του πληθωρισμού, των καταθέσεων των πολιτών, των τραπεζών, των δανείων των πολιτών, του χρέους, των καυσίμων, των φαρμάκων των τροφίμων, των εμπορικών συναλλαγών, των εισαγόμενων αγαθών, της απομόνωσης της Ελλάδας, των εθνικών κινδύνων, του δημοσίου ελλείμματος, κλπ. Ενδιαφέρον έχει ότι με αυτή την έκδοση εγκαινιάστηκε ο όρος Σχέδιο Β και υπογραμμίστηκε ότι ανεξάρτητα από τον πολιτικό στόχο μιας αντιμνημονιακής δύναμης, είναι αδιανόητο να μην ετοιμάζεται ένα εναλλακτικό σχέδιο στην περίπτωση που οι δανειστές δεν υποχωρήσουν. Η συγκεκριμένη αναφορά χλευάστηκε όσο τίποτα από τμήματα του ΣΥΡΙΖΑ που διαβεβαίωναν ότι η δική τους διαπραγμάτευση θα στεφθεί με επιτυχία.

Επιστροφή σε υποτιμημένη δραχμή, πληθωρισμός κόστους και διεθνής ανταγωνιστικότητα: Μια μελέτη εισροών - εκροών


Οι Θ. Μαριόλης και Α. Κάτσινος ξεκινούν θεωρώντας ότι το βασικό πρόβλημα στην ελληνική οικονομία είναι πρόβλημα διεθνούς ανταγωνιστικότητας και δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί εντός της ΟΝΕ. Οι συγγραφείς εκτιμούν τις επιπτώσεις μιας ονομαστικής υποτίμησης κατά 50% του νέου νομίσματος, μετά την έξοδο από την Ευρωζώνη. Με αυτή την υπόθεση εκτιμάται η πορεία των τιμών, ο πληθωρισμός κόστους και το χρονικό διάστημα κατά το οποίο θα ισχύουν τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της υποτίμησης στην ανταγωνιστικότητα. Κατά τη συγκεκριμένη μελέτη, η επιστροφή στη δραχμή, όχι μόνο δεν συνεπάγεται κάποια καταστροφή, αλλά μπορεί να δώσει τη δυνατότητα και το χρόνο να ωφεληθεί η ελληνική οικονομία από την αύξηση της διεθνούς ανταγωνιστικότητάς της.

Ερωτήσεις και Απαντήσεις σχετικά με την έξοδο από την Ευρωζώνη

Κείμενο που συντάχτηκε από μέλη της ΜΑΡΣ και δημοσιοποιήθηκε λίγες μέρες πριν το δημοψήφισμα. Περιέχει 18 ερωτήσεις και απαντήσεις: Για το πώς θα γίνει η αλλαγή νομίσματος, για την υποτίμηση, για την κάλυψη στοιχειωδών αναγκών στην ενέργεια, στα τρόφιμα, στα φάρμακα, για τραπεζικές καταθέσεις των πολιτών και για την εισαγωγή προϊόντων από το εξωτερικό.

Έξοδος από το Eυρώ, υποτίμηση, νέες τιμές - μια απάντηση στις τερατολογίες

Κείμενο του Κ. Παπουλή που εκλαϊκεύει συμπεράσματα ερευνών για το ύψος της υποτίμησης μετά από μια επιστροφή στο εθνικό νόμισμα. Παίρνοντας ως πιθανότερο σενάριο μια υποτίμηση κατά 25%, απαντιέται η σπέκουλα για τον πληθωρισμό, τις τιμές και την αγοραστική δυνατότητα.

Η Οικονομική Πολιτική της Ρήξης

Ο οικονομολόγος Νίκος Στραβελάκης αναλύει τα 9 αναγκαία βήματα που πρέπει να ακολουθηθούν στην περίπτωση μιας ρήξης με την Ευρωζώνη, ακόμη και υπό τις παρούσες συνθήκες.

Αθέτηση Πληρωμών της Ελλάδας και έξοδος από την ΟΝΕ

Απόσπασμα από το βιβλίο "Ρήξη; Διέξοδος από την Κρίση της Ευρωζώνης" του Κ.Λαπαβίτσα. Περιγράφεται αναλυτικά η αδιέξοδη διαχείριση του χρέους από τις μνημονιακές συμφωνίες, η επιδίωξη διαγραφής χρέους μετά την παύση πληρωμών, οι επιπτώσεις στις τράπεζες, η αντιμετώπιση του πρωτογενούς ελλείμματος (την εποχή που γράφτηκε το βιβλίο υπήρχε ακόμη έλλειμμα) και οι λεπτομέρειες της μετάβασης στη νέα δραχμή. Το νομισματικό πρόβλημα της μετάβασης απομυθοποιείται από τις τερατολογικές διαστάσεις του και αναλύονται οι βασικές - κατά συντριπτική πλειοψηφία ευεργετικές - συνέπειες του εθνικού νομίσματος.

Η οικονομική πολιτική εντός και εκτός ευρώ

Με απόλυτα διαυγή και εντελώς λακωνικό τρόπο παρουσιάζονται από τον Θ. Μαριόλη τα διαθέσιμα μέσα οικονομικής πολιτικής. Αναδεικνύεται το περιοριστικό όριο της συμμετοχής στη νομισματική ένωση, καταγράφονται τα βασικά χαρακτηριστικά της ελληνικής οικονομίας και παρουσιάζεται η εναλλακτική της εξόδου από την Ευρωζώνη και των επιπτώσεων που μπορεί να έχει ένα υποτιμημένο εθνικό νόμισμα. Τίθενται επίσης οι όροι υπό τους οποίους είναι συμφέρουσα η έξοδος από το ευρώ, καθώς και αναγκαία συνοδευτικά μέτρα.

ΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

Δεν είναι λίγοι αυτοί που σήμερα πιστεύουν ακράδαντα-μεταξύ αυτών κι εγώ - ότι αργά ή γρήγορα η ανθρωπότητα θα στραφεί στη μελέτη της αρχαιοελληνική γραμματείας. Στον ελληνισμό που διέδωσε για χάρη όλης της ανθρωπότητας πανανθρώπινες αξίες και που για πρώτη φορά στην ιστορία η  ανθρωπότητα έφτασε στο αποκορύφωμα της.Ο σπόροι σπάρθηκαν από τους αρχαίους και το μόνο που πρέπει να κάνει ο σύγχρονος «πολιτισμένος» άνθρωπος είναι να τους αφήσει να καρποφορήσουν και να συλλέξει τους πολύτιμους και αδιαπραγμάτευτους καρπούς.

Αν επιχειρήσουμε να αναλύσουμε την άθλια πολιτική κατάσταση της χώρας,με μοναδικό κριτήριο και γνώμονα τα όσα παρουσιάζουν τα Μ.Μ,Εξαπάτησης της διαπλοκής,είναι σχεδόν βέβαιο πως θα αποπροσανατολιστούμε,αφού αυτός είναι και ο βασικός σκοπός τους.Εάν όμως προσπαθήσουμε μια λεπτομερή ανάλυση του πολιτικού παρασκηνίου είναι υποχρεωτικό να απαντήσουμε στο δύσκολο ερώτημα αν πάρχει ειδικός στην πολιτική! Το αντικείμενο του γεωπόνου είναι τα φυτά, του εκπαιδευτικού η μεθοδολογία της διδακτικής, η παιδαγωγική ψυχολογία, του φυσικού τα φυσικά φαινόμενα…του πολιτικού; Ενιαία αντίληψη για το χαρακτήρα και το γνωστικό αντικείμενο της πολιτικής δεν υπάρχει. Αυτός είναι ο βασικός λόγος που όσοι ασχολούνται με την πολιτική χαρακτηρίζονται από αμετροέπεια και παπαρδέλες.Εδώ ακριβώς παρατηρείται και το εξής οξύμωρο σχήμα.Ενώ δεν έχουν αντικείμενο και δεν είναι ειδικοί οι πολιτικοί-η πολιτική καθορίζει το βιωτικό επίπεδο,τις ελευθερίες και τα δικαιώματα των πολιτών, τους σκοπούς και τους στόχους του εκπαιδευτικού συστήματος και κατά συνέπεια την ευημερία,την πρόοδο, και την ευτυχία του ανθρώπου.

Έναν σύντομο ορισμό που θα μπορούσαμε να δώσουμε είναι ότι η πολιτική αφορά όλους μας,όλοι πρέπει να έχουμε δημοκρατικό λόγο και ότι είναι απαραίτητο να υπηρετεί τα συμφέροντα των πολιτών και τη δικαιοσύνη.Σίγουρα βέβαια δεν πρέπει να έχει καμιά απολύτως σχέση με την κοινωνική θέση και με τα συμφέροντα κάποιου που εφαρμόζει την πολιτική.

Ο θρασύμαχος στο διάλογο με το Σωκράτη υποστηρίζει ότι η δικαιοσύνη και η πολιτική ταυτίζονται με το συμφέρον του ισχυρότερου, επομένως τι είναι δίκαιο ή άδικο ορίζεται ως προς την ωφελιμότητα που παρέχει στα άτομα. Όποιος θεωρεί ότι ωφελείται αδικώντας δικαιούται να αδικήσει. Πολλοί κατάφεραν με την αδικία να υποτάξουν κράτη και έθνη.Ο Σωκράτης αντιπαρατίθεται στις απόψεις του Θρασύμαχου ότι αυτό που πραγματικά μπορεί να ωφελήσει τον άνθρωπο δεν μπορεί να είναι το άδικο παρά μόνο το δίκαιο. Η δικαιοσύνη κατά το Σωκράτη είναι αρετή ψυχής και προς την αρετή αυτή πρέπει να προσανατολίζεται η πολιτική.Αντίθετα αν δεχτούμε λέει έναν ορισμό της πολιτικής όχι ως χώρο πραγμάτωσης ιδεών και αρετής, αλλά ως χώρο όπου συγκρούονται συμφέροντα και επιβάλλονται εγωιστική σκοποί είναι σαν να δεχόμαστε την καταστροφή της πόλης

Για να αποφύγουμε λοιπόν την καταστροφή της πόλης είναι αναγκαίο η εξουσία και  τα πρόσωπα,για να μην παρασύρονται από προσωπικά συμφέροντα και επιδιώξεις, να ελέγχονται δημοκρατικά αλλά και να απολογούνται για όλες τις πολιτικές τους πράξεις.Είμαι περίεργος για το τι θα έλεγαν οι αρχαίοι Έλληνες αν άκουγαν για την περιβόητη «πολιτική ασυλία» ή για την παραβίαση θεμελιωδών αρχών όπως: της δημοκρατίας,του Συντάγματος,της Εθνικής Κυριαρχίας.

                                                                                                            Θου.βου

ΤΟ ΕΛΛΕΙΜΜΑ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

Τα κωμικοτραγικά συνεχίζονται στο δύσμοιρο τόπο μας και είναι το αποτέλεσμα ενός αίτιου. Το πραγματικό αίτιο είναι ο υφέρποντας αμοραλισμός που οφείλεται στο έλλειμμα παιδείας, τόσο στον τόπο μας όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Καθημερινά παρατηρούμε ανθρωπάκια που ακόμα δεν κατάφεραν να πραγματώσουν την ανθρώπινη ουσία, την ανώτερη τους φύση, που είναι και ο σκοπός του σύγχρονου πολιτισμένου ανθρώπου. Αντίθετα, αυτά τα θλιβερά ανθρωπάκια διακατέχονται από εμφανέστατα στοιχεία χαμηλής ποιότητας τα οποία συγκροτούν την κατώτερή τους φύση όπως δειλία,τυχοδιωκτισμός,ιδιοτέλεια,υποκρισία,θράσος,θεατρινισμοί και άλλα που μπορούμε να αντιληφθούμε και που προσβάλλουν όχι μόνο τους ίδιους αλλά και τα στενά τους πρόσωπα.Η πραγμάτωση όμως της ανώτερης φύσης απαιτεί υψηλής ανθρώπινης ποιότητας στοιχεία. Μερικά απ’αυτά μπορεί να είναι το θάρρος, η αποφασιστικότητα η πίστη σε ιδανικά και ιδεώδη, η ορθή αίσθηση της δικαιοσύνης,ο ατίθασος και ασυμβίβαστος χαρακτήρας στο άδικο, οράματα για το μέλλον,σχέδια,διορατικότητα και άλλα που βοηθούν την ολοκλήρωση της προσωπικότητας ενός φυσιολογικού ανθρώπου.

Μαριονέτες κατώτερης φύσης,που τα νήματά τους κινούνται από ξένα, σκοτεινά αλλά αισθητά κέντρα αποφάσεων, υπάρχουν και εντός και εκτός χώρας. Η Ε.Ε καταλύοντας κάθε δημοκρατική έννοια απομακρύνει τον ευρωπαίο πολίτη,για να υπηρετήσει,σχεδόν απροκάλυπτα, επιχειρηματικά,τραπεζικά,πολυεθνικά συμφέροντα, με αποτέλεσμα το ιδεώδες της ευρωπαϊκής δημοκρατικής ένωσης να εξανεμίζεται και να απειλεί τη διάλυσή της. Τέτοια Ε.Ε που οι αποφάσεις λαμβάνονται από θεσμικά όργανα που δεν έχουν καμιά δημοκρατική νομιμοποίηση κάνεις δεν τη θέλει!Το μόνο δημοκρατικά θεσμοποιημένο όργανο είναι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,αλλά χωρίς καμιά αρμοδιότητα.Μπορεί να δικαιολογήσει ένας Ευρωβουλευτής τον παχυλό μισθό του;

Οι εγχώριοι κατσαπλιάκηδες πρέπει να γνωρίζουν ότι στη ζωή υπάρχουν δυο δρόμοι ο ένας είναι του μόχθου,της δουλειάς,του κόπου,του ευοίωνου οράματος για τον τόπο και τους πολίτες και ο άλλος της δουλείας, της διαπραγμάτευσης, της υποταγής,της μιζέριας.

Όταν ο Ηρακλής,πριν πραγματοποιήσει τους άθλους, βρέθηκε μπροστά στο δίλημμα ποιον δρόμο να ακολουθήσει,τότε εμφανίστηκαν δυο γυναίκες. Η μία ήταν όμορφη, στολισμένη με πολλά λούσα, φουρφούρια και αρώματα και του είπε ότι οι φίλοι της τη φωνάζουν Ευτυχία και οι εχθροί της Κακία.Του υποσχέθηκε ένα ιδιοτελή ατομικό, δρόμο γεμάτο ηδονές,κέρδη,διαπραγματεύσεις,επιδόματα και απολαύσεις που δεν είχε όμως κανένα σκοπό και πως στο τέλος θα καταδικαζόταν από τους ανθρώπους Η δεύτερη η Αρετή , απλή και ταπεινή,του πρότεινε τον δικό της δρόμο που ήταν δύσκολος, δύσβατος ,γεμάτος στερήσεις, κακουχίες,κόπους και αγώνα. Δρόμος αυτοθυσίας,συλλογικότητας, δικαιοσύνης με σκοπούς και στόχους που δε θα υπηρετούσαν τα προσωπικά του συμφέροντα,αλλά των ανθρώπων, οι οποίοι στο τέλος θα τον τιμούσαν και θα τον αγαπούσαν.

Ο πρώτος είναι ο δρόμος που ζούμε του τομαριού,της πλεονεξίας της Ρεφορμιστικής Αριστεράς της κακιάς ώρας…

Ο δεύτερος έχει ανάγκη από ηγέτες που καλλιέργησαν την ανώτερη ανθρώπινη φύση, που πιστεύουν και αγαπούν τον άνθρωπο, που δε διστάζουν να τα βάλουν με Λερναίες Ύδρες, λιοντάρια και θηρία ανήμερα.

Να πώς τα περιγράφει τα θηρία ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης:’’ Η πλουτοκρατία ήτο, είναι και θα είναι ο μόνιμος άρχων του κόσμου,ο διαρκής Αντίχριστος. Αυτή γεννά την αδικίαν,αυτή τρέφει την κακουργίαν,αυτή φθείρει σώματα και ψυχάς’’

                                                                                    θου.βου

Βιασμένη και κατηγορούμενη η ελληνική κοινωνία’’

Αποσβολωμένη η ελληνική κοινωνία παρακολουθεί τα τραγελαφικά από τη μια και σημαντικά γεγονότα από την άλλη για τη ζωή και το μέλλον της . Περιχαρακωμένη στη μιζέρια , την κακομοιριά και στην ταλαιπώρια της προσπαθεί να διακρίνει τις θλιβερές και αξιολύπητες νομενκλατούρικες φιγούρες που την οδήγησαν στο χάος και σε αδιέξοδα.’’Βιασμένη,’’ κατηγορούμενη και κατατρομοκρατημένη από τους βιαστές της εξαναγκάζεται να παρευρεθεί για Τρίτη φορά ‘’κουρεμένη’’ στο μνημόσυνο του ίδιου πτώματος. Χωρίς να γνωρίζει βέβαια ότι αυτό το μνημόσυνο θα είναι η ταφόπλακα για την ίδια.

Ευρωπαϊοι ηγέτες,ρουφιάνοι,χαφιέδες,πλανητάρχες,διαπλεκόμενοι,εκφαυλισμένο πολιτικό σύστημα κι όλο το κακό συναπάντημα, έπεσαν ως κακάσχημα τέρατα πάνω από το κεφάλι της και φυσικά για τι άλλο;Μα για το καλό της!

Όλοι αυτοί οι ανεκδιήγητοι οπορτουνιστές, όπως είναι φυσικό, δε δίστασαν να την εκβιάσουν, να την τρομοκρατήσουν, να την απειλήσουν,να δυσκολέψουν τη ζωή της προκειμένου να πετύχουν τους παράλογους και εξωπραγματικούς στόχους τους.Μέσα από αυτήν την περιπέτεια όμως ο καθένας εκδήλωσε το αμφιλεγόμενο και ύποπτο ποιόν του.Τώρα πλέον ξέρουμε με ποιους έχουμε να κάνουμε!

Ένα θέατρο παρακολουθούμε που παίζεται από αναίσθητους καιροσκόπους και κερδοσκόπους με θύμα για άλλη μια φορά το δύσμοιρο ελληνικό λαό.

Το Δεκέμβριο 2014 έληξε το 2ο Μνημόνιο και έπρεπε αναγκαστηκά να υπογραφεί και 3ο, διότι δεν είχαν επιτευχθεί οι απαράδεκτοι δημοσιονομικοί στόχοι.Επομένως ο πιο κατάλληλος για την υπογραφή του 3ου και αποτελειωτικού,για το έθνος και το λαό, μνημονίου ήταν η ρεφορμιστική Αριστερά. Επειδή όμως οι προεκλογικές δεσμεύσεις ήταν αδύνατο να εφαρμοστούν,άλλωστε όλοι το γνωρίζαμε, προέβησαν ( εκ του ασφαλούς) μη έχοντας άλλη επιλογή, σ’αυτό το δημοψήφισμα παρωδία χωρίς δίλημμα.Το ΝΑΙ βόλευε όλοι την κομματοκρατία και ολιγαρχία ,που λυμαίνεται ανελέητα και ασύστολα τη χώρα τις τελευταίες δεκαετίες.

Αφού θα ανάγκαζαν(με το ΝΑΙ) το λαό να υπογράψει ο ίδιος την καταδίκη του, το γνωστό αντιπολιτευτικό θέατρο θα συνεχιζόταν και όλοι θα έμεναν ικανοποιημένοι.Το ήχηρο ΟΧΙ τώρα δημιουργεί προβλήματα στο πολιτικό καθεστώς απόδειξη η φαλκίδευση του. Το ΟΧΙ είναι ξεκάθαρο’’ ΝΑΙ ΣΤΗ ΡΗΞΗ’’ κάτι που αποφεύγουν να αναφέρουν όπως ο διάβολο το λιβάνι.Αυτό είναι το δεύτερο και ελπιδοφόρο θετικό σημείο της υπόθεσης, ότι ο ώριμος λαός δε φοβίζεται και είναι έτοιμος για όλα.

Όσο για την περιβόητη αναδιάρθρωση του χρέους εύχομαι να μη γίνει όπως το κούρεμα που έγινε μόνο στους απλούς ομολογιούχους, στα ασφαλιστικα ταμεία και στις ελληνικές τράπεζες ,οι οποίες βέβαια ανακεφαλαιοποιήθηκαν με 55 δις περίπου από τον ελληνικό λαό. Τα αποτέλεσμα(μηδέν εις το πηλίκιο όπως λέει ο ΓΑΠ) ήταν το χρέος λόγω της βαθιάς ύφεσης να εκτιναχθεί από το 120% στο 170% του ΑΕΠ Το χρέος είναι παράνομο δε χρησιμοποιήθηκε για την ευημερία του λαού,αλλά για την εξυπηρέτηση προσωπικών συμφερόντων.Να ελεγχθούν αμέσως από το δικαστήριο της Χάγης οι συμβάσεις με την ζίμενς, των Ολυμπιακών αγώνων,οι υπερτιμολογήσεις,οι μίζες, οι διεθνείς και Ευρωπαϊκές κεντρικές τράπεζες και όποιοι άλλοι είναι αναμειγμένοι σ’αυτό το υπέρογκο και πρωτοφανές ελληνικό χρέος.

Επίσης τα δάνεια δόθηκαν σε αντίθεση με το νομικό πλαίσιο της Ε.Ε. Που σύμφωνα με το άρθρο 126 της συνθήκης της Λυσσαβώνας το ελληνικό δημόσιο υπερέβαινε το έλλειμμα του 3% και το χρέος το λόγο 60 προς 100 Η ίδια Ε.Ε παραβίασε τις αρχές της:σταθερό ισοζύγιο πληρωμών,υγιή δημονοσιονομικά …και τώρα μας απειλεί, όταν ξέρει ότι στην Ελλάδα δόθηκε, σε σχέση με τον πληθυσμό, το μεγαλύτερο δάνειο στην ιστορία την ανθρωπότητας και η ίδια η χώρα όπως και ο λαός της είναι καταχρεωμένοι.Μόνο στην μπανανία ‘’Ελλαδιστάν’’ μπορούν να γίνουν αυτά!

Ο Νόαμ Τσόμσκι,αναρχικός όπως δηλώνει, αναφέρει ότι μια από της τεχνικές που χρησιμοποιεί η εξουσία για τη χειραγώγηση της κοινής γνώμης είναι η τεχνική: πρόβλημα-αντίδραση-λύση.Δημιούργησαν έκτακτη ανάγκη με τον έλεγχο κίνησης τραπεζικών κεφαλαίων και με την τρομοκρατία, τις απειλές,τους εκβιασμούς θέλουν να αναγκάσουν τους πολίτες, ώστε να δεχτούν το νέο σαρωτικό –καταστροφικό μνημόνιο με ανακούφιση. Να περιοριστούν πιο πολύ τα πολιτικά,ατομικά,κοινωνικά,ανθρώπινα δικαιώματα και φυσικά να φτάσουν στον απώτερο σκοπό τους που είναι η αποδόμηση των υπηρεσιών και η απαξίωση της δημόσιας περιουσίας.

Το 3ο Μνημόνιο, η ταφόπλακα, απαιτεί την παράδοση ανευ όρων της πατρίδας, υποχρεώνει το ΤΑΙΠΕΔ (ευρωπαϊκό όργανο κι αυτό) να ξεπουλήσει-χαρίσει όλοι την περιουσία του δημοσίου: Τουρισμό(Ξενίες,εκτάσεις στη χαλκιδική…,)κτίρια σε διάφορα μέρη του κόσμου Ν.Υ..ακίνητα στην Πλάκα, ΕΥΑΘ, λιμάνια, αεροδρόμια κ.τ.λ).Μα το εύλογο ερώτημα που προκύπτει είναι: τόσο ανίκανος είναι τελικά αυτός ο λαός που δεν μπορεί να αξιοποιήσει τίποτα από όλα αυτά,(προς όφελό του) όταν υπάρχουν ικανότατοι νέοι με καινοτόμες ιδέες;

Όλα αυτά είναι φαινόμενα ενός υφέρποντα αμοραλισμού που έχει διεισδύσει για τα καλά σ’όλους τους χώρους: πολιτική ,επιστήμη ,διανόηση και όχι μόνο.Πρωταρχικός σκοπός όλων είναι μόνο η ικανοποίηση των ατομικών συμφερόντων και από εκεί και πέρα ‘’γαία πυρί μιχθήτω’’

Το πρόβλημα δεν είναι τόσο οικονομικό όσο πολιτικό. Έγινε οικονομικό γιατί η πατρίδα βρίσκεται υπό οικονομική κατοχή, τα γεγονότα το αποδεικνύουν. Στην πολιτική σκηνή εμφανίζονται θεατρίνοι, καταφερτζήδες, διαπραγματευτάδες-ες… Ο τόπος δεν έχει ανάγκη από δαύτους,(τους βλέπουμε καθημερινά στο τελεβίζιον)αλλά από πολιτικούς και πολιτική, από ριζική αναδιάρθρωση- της ήδη κατεστραμμένης- παραγωγικής δομής,από αναπτυξιακά προγράμματα και κυρίως από σοβαρότητα και υπευθυνότητα, γιατί εκτός των άλλων το πρόβλημα είναι και αξιακό.

                                                                                  θου.βου

Λεμε ΟΧΙ στοσχολικο εκφοβισμό

Το 9ο Δημοτικό Σχολείο Κοζάνης συμμετέχει- μ' ένα μικρό βιντεάκι που δημιούργησαν οι μαθητές της ΣΤ2 τάξης-στο διαγωνισμό που διοργανώνει το Βρετανικό Συμβούλιο και το Διεθνές Κέντρο Ολυμπιακής Εκεχειρίας σε συνεργασία με το Υπουργείο Παιδείας και με τίτλο:''Λέμε ΟΧΙ στο σχολικό εκφοβισμό''
 Μπείτε λοιπόν στο σύνδεσμοhttp://respect-diversity.org/index.php/el/works-mnu-el και ψηφίστε το καλύτερο βιντεάκι που είναι φυσικά ''ΟΙ ΘΥΜΙΚΟΙ'' του 9ου Ολοήμερου Δημοτικού σχολείου κοζάνης (THYMIKOIFINAL.MP4)

Aναχωρούν την Παρασκευή 25 Ιουλίου μαθητές των Δημοτικών Σχολείων της Δ/νσης Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Κοζάνης για την Κατασκήνωση της Κύπρου

Aναχωρούν την Παρασκευή 25 Ιουλίου μαθητές των Δημοτικών Σχολείων της Δ/νσης Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Κοζάνης για την Κατασκήνωση της Κύπρου

Πρόκειται για δεκαπέντε μαθητές που θα συμμετέχουν στο Πρόγραμμα Φιλοξενίας του Υπουργείου Παιδείας της Κύπρου, στα πλαίσια Εκπαιδευτικών Ανταλλαγών, που επιδιώκει να δώσει ευκαιρία σε παιδιά από την Ελλάδα, τις κυπριακές παροικίες καθώς και σε παιδιά από χώρες όπου ζουν ομογενείς να επισκεφθούν και να γνωρίσουν την Κύπρο και τα αξιοθέατά της, τον πολιτισμό και την κουλτούρα της, καθώς και την κυπριακή φιλοξενία.

Η παραμονή τους στην Κατασκήνωση θα διαρκέσει 10 ημέρες, σε σύγχρονες εγκαταστάσεις στην περιοχή του Προδρόμου, στην κοιλάδα της Μαραθάσας.

Η φιλοξενία αυτή στοχεύει:

-Να ενισχύσει το σεβασμό προς το φυσικό και ανθρωπογενές περιβάλλον (ιστορικό, θρησκευτικό και πολιτιστικό) και να καλλιεργήσει το ενδιαφέρον για την αειφόρο ανάπτυξη, ως συνέπεια των επισκέψεων / εκδρομών στα αξιοθέατα (ιστορικά, θρησκευτικά, πολιτιστικά μνημεία, αρχαιολογικούς χώρους κλπ.) που υλοποιούνται με το πρόγραμμα.

-Να υπηρετηθούν οι σύγχρονες τάσεις της εκπαίδευσης, μέσα από τη βιωματική αγωγή.

-Να δώσει ευκαιρία στα παιδιά από τις παροικίες και την ομογένεια να γνωρίσουν και να μιλήσουν την ελληνική γλώσσα και την κυπριακή διάλεκτο.

-Να δημιουργήσει στενότερους δεσμούς μεταξύ των παιδιών από την Ελλάδα, τις παροικίες και της ομογένειας γενικότερα, με την Κύπρο και τους ανθρώπους της.

Για κάποιους δεν υπάρχει ζωή πριν από τον θάνατο

H σιωπή των μεταβατικών χρόνων και της σιγουριάς του νεοφιλελευθερισμού αφήνει τη θέση της σε μια εκτεταμένη ρευστότητα. H μάζα, ακόμα και χωρίς «άγρυπνα μάτια», κινείται.

Του Χρήστου Κάτσικα


H ζωή μας συγκροτείται μέσα από την είδηση! Mέσα από την εικόνα που προβάλλουν τα MME, φουσκώνοντας και ξεφουσκώνοντας τα γεγονότα, έτσι που να μην τα γνωρίζουν η «μάνα και ο πατέρας» που τα γέννησαν. Με τη «μαγειρική» του λόγου και της εικόνας θολώνουν τα νερά, ώστε να φαίνονται βαθύτερα και θωρακίζουν τον σκληρό δίσκο της «κοινής γνώμης» με την επιλογή ενός συγκεκριμένου τρόπου ανάγνωσης της πραγματικότητας και εν συνεχεία με την ταύτισή του με την ίδια την πραγματικότητα.

Kαι όμως! Aν οι ειδήσεις μικραίνουν τον κόσμο, κάνοντάς τον αγνώριστο, αυτό δεν σημαίνει πως ο κόσμος είναι μόνο αυτές. Mέσα στον σκουπιδότοπο των άναρχα ριγμένων «ειδήσεων», επίτηδες για να γίνεται αλοιφή το μυαλό του κόσμου, υπάρχει το βαθύ, το πιο μεγάλο, αρκεί να αναζητά κανείς, πίσω από το πώς, το «ποιοι» και το «γιατί», την επιμελώς κρυμμένη αιτία των πραγμάτων.

Δύο κόσμοι

Aξίζει λοιπόν να δει κανείς πίσω από τις ειδήσεις και τις επικοινωνιακές μεθοδεύσεις. Nα δει με τα μάτια του νου του, πίσω από τα λιγνά μονόστηλα των ΜΜΕ, τις αποσιωπήσεις, τη «σαβούρα» των δεδομένων και τα «οχυρά» των εικόνων, να προχωρήσει σε ρήξη με την πλαστή αναπαράσταση του κοινωνικού κόσμου.

Παρελθόν αποτελεί πλέον το πάρτι της χρονιάς για τα γενέθλια της Εκατερίνα Ριμπολόβλεβα, κόρης του Ρώσου μεγιστάνα Ντμίτρι Ριμπολόβλεφ, στον Σκορπιό, στο οποίο έδωσαν το «παρών» ισχυρές προσωπικότητες διεθνούς κύρους. Οι υψηλοί προσκεκλημένοι από τον επιχειρηματικό -και όχι μόνο- κόσμο σίγουρα θα θυμούνται για πολλά χρόνια τις τριήμερες εκδηλώσεις που έγιναν για χάρη της κόρης του Ριμπολόβλεφ, η οποία έγινε 25 ετών. Το πάρτι διοργανώθηκε υπό την εποπτεία της ίδιας της Εκατερίνα, που ούτε λίγο-ούτε πολύ επιβάρυνε κατά περίπου 4 εκατ. ευρώ το… μπάτζετ του πατέρα της, ο οποίος της έχει αδυναμία και για τον λόγο αυτό δεν της χάλασε κανένα χατίρι.

Την ίδια ακριβώς εβδομάδα που η Εκατερίνα έσβηνε τα 25 κεράκια της γενέθλιας τούρτας της και οι ευχές άρχισαν να πέφτουν… βροχή, μια 12χρονη μαθήτρια της ΣΤ΄ τάξης στο 128ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών στα Σεπόλια, η Αναστασία, πέθαινε την ώρα των σχολικών εκδηλώσεων, γιατί η μητέρα της δεν είχε αρκετά χρήματα, για να αγοράσει τα φάρμακα για την αντιεπιληπτική αγωγή που έπρεπε να ακολουθεί το κορίτσι.

Και την ίδια ώρα που έρρεαν οι σαμπάνιες στον Σκορπιό και οι διεθνούς φήμης ντιτζέι έπιαναν δουλειά στα ντεκ, οι μικροί συμμαθητές και οι δάσκαλοι της Αναστασίας έκαναν έρανο, για να μαζέψουν τα λεφτά για την κηδεία, καθώς η μητέρα δεν μπορούσε να καλύψει ούτε τα έξοδα της κηδείας της 12χρονης κόρης της και το δυστυχισμένο παιδί έμενε άταφο. Αταφη η Αναστασία στη ζωή, άταφη και στον θάνατο.

Στις αρχές του νέου χρόνου, στην Καρδίτσα, ένα 13χρονο κορίτσι συνελήφθη από αστυνομικούς της ομάδας «ΔΙΑΣ», διότι εισέβαλε σε αρτοποιείο της περιοχής και έκλεψε από την ταμειακή μηχανή, μαζί με 14χρονο… συνεργό της, το ποσό των 280 ευρώ. Την ίδια περίοδο, μια γυναίκα 54 χρόνων, μητέρα δύο γιων και αρχηγός μονογονεϊκής οικογένειας, μία από τους εκατοντάδες απολυμένους της ΕΡΤ, βρέθηκε σε ένα κελί 3χ5 για μια παλιά οφειλή που είχε προς το ΤΕΒΕ. Λίγο αργότερα, στις εργατικές κατοικίες της Καλαμαριάς επιδόθηκε κατασχετήριο σε χαμηλόμισθο οικογενειάρχη με γυναίκα και παιδί άνεργο. Το χρέος του στην εφορία αφορούσε φόρο εισοδήματος και μια κλήση της Τροχαίας συνολικού ποσού 1.500 ευρώ, τα οποία με τις προσαυξήσεις έφτασαν τα 2.026 ευρώ. Γι’ αυτό το ποσό η εφορία θέλει να κατάσχει το σπίτι.

Πρόκειται, πιθανόν, για μια σειρά «επεισοδίων» που συνθέτουν, όμως, κατά κάποιον τρόπο το παζλ της εποχής της χολέρας. Aκριβώς σαν μυθιστόρημα μιας άλλης εποχής, παιδιά άγουρα, από αυτά της διπλανής πόρτας που τα σκληραίνουν καθημερινά η ορφάνια και η εγκατάλειψη, τα βυζαίνουν η βία και η κοινωνική αδικία και τα μεγαλώνει… ποιός αλήθεια; Και μαζί, χέρι χέρι, «νεοάστεγοι», αυτοκτονίες, φτώχεια, κουτσούρεμα και των ελάχιστων συντάξεων, πλειστηριασμοί, σπίτια που τυλίγονται στις φλόγες και όποιος αντέξει το 2014.

Η εύκολη λύση

«Γεννιούνται οι άνθρωποι, δεν γίνονται», θα απαντήσουν οι μόνιμοι προσηλυτιστές της κοινής γνώμης, γιατί είναι εύκολη απάντηση να ρίχνεις τον ψόγο στον θεό, στο σύμπαν, στο DNA, στους προγόνους και στη μεταφυσική. Γιατί έτσι και μ’ αυτόν τον τρόπο, είναι εύκολο να δικαιολογείς τις φυλακές, τα συστήματα καταστολής και παρακολούθησης, το αστυνομικό κράτος, τα στρατόπεδα και τα γκέτο.

Oι Αθλιοι των Παρισίων δεν είναι μακριά, όπως νομίζουν ορισμένοι. Ολο και περισσότερο πολλαπλασιάζονται οι εκτός των τειχών και οι Aγιάννηδες που γεννιούνται πλέον μαζικά απέναντι στους Iαβέρηδες του συστήματος. Aκόμα και όταν τα βήματα που ακούγονται δεν έχουν παρά μόνο το ουρλιαχτό των ανθρώπων που συντρίβονται, είναι βέβαιο, είναι φανερό πως στα σπλάχνα αυτής της εποχής κυοφορούνται αλλαγές, κοινωνικές στροφές και εκτυφλωτικές φλόγες.

Στον βωμό του κέρδους

Ενας ολόκληρος κόσμος σαπίζει και δεν μπορούν οι ευαγγελιστές του κέρδους να δώσουν διέξοδο. Γιατί οργανώνουν την οικονομία, την κοινωνία και τον πολιτισμό πάνω στους βωμούς του υπέρτατου κέρδους, καταστρέφοντας μέρα με τη μέρα, ώρα με την ώρα, όλο το ανθρώπινο δυναμικό, σαπίζοντας την ίδια την ιστορική και κοινωνική πλευρά των ανθρώπων.

Aυτό τον αποκρουστικό Φρανκενστάιν ή θα τον βλέπουμε καθημερινά και θα του μοιάζουμε ή θα υψώσουμε πύργο αγέρωχο απέναντί του. O θάνατος, φυσικός, οικονομικός, πολιτιστικός, με τη μορφή της ανεργίας, της φτώχειας, του αποκλεισμού, γυρίζει χθες πάνω από το Παρίσι, προχθές πάνω από το Λος Αντζελες, σήμερα πάνω από το Ρίο της Βραζιλίας, αύριο ποιος ξέρει πού και οι όμηροι του συστήματος-Κρόνου, απεγνωσμένοι, απελπισμένοι, θα βγαίνουν και θα ξαναβγαίνουν στο προσκήνιο περιγελώντας αυτούς που τους έβαλαν κάτω από το χαλί. H σιωπή των μεταβατικών χρόνων και της σιγουριάς του νεοφιλελευθερισμού αφήνει τη θέση της σε μια εκτεταμένη ρευστότητα. H μάζα, ακόμα και χωρίς «άγρυπνα μάτια», κινείται.