ΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ!

Η ευρωπαϊκή οδηγία 2004/18 καθορίζει με σαφήνεια τη συλλογή των αποβλήτων ως έναν από εκείνους τους τομείς όπου το Δημόσιο μπορεί να παραχωρήσει σε  ιδιώτες εργολάβους. Η οδηγία έγινε νόμος του κράτους με τροπολογία που κατατέθηκε στις 13 του Μάη 2011 στο νομοσχέδιο του υπουργείου Εσωτερικών για την «Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση». Η τροπολογία δίνει το «δικαίωμα» στους δήμους «να αναθέτουν σε ιδιώτες με την υπογραφή συμβάσεων παροχής υπηρεσιών, το έργο της συλλογής και μεταφοράς στερεών αποβλήτων και ανακυκλώσιμων υλικών, της καθαριότητας κοινοχρήστων χώρων και δημοτικών κτιρίων»
Οι ιδιωτικές εταιρείες ισχυρίζονται μάλιστα ότι  λόγω μικρότερων αμοιβών θα καθαρίζουν τις πόλεις με αισθητά μικρότερο κόστος…
Σωστό. Με την «εκ περιτροπής εργασία» με μισθούς πείνας και με ενοικιαζόμενους , πλαστικοποιημένων και απασχολήσιμων ανθρώπων και την επιδότηση με δημόσιο χρήμα που προβλέπει 400 εκατ. ευρώ, ο κάθε πατριώτης επιχειρηματίας δεν θα έχει κανένα πρόβλημα να γίνει και σκουπιδιάρης.
Στην Θεσσαλονίκη δε ο τομέας των σκουπιδιών έχει παραδοθεί από τον Μπουτάρη  στην ιδιωτική εταιρεία “Ελληνική Εταιρεία Ανακύκλωσης“, στην οποία συμβολικά  συμμετέχει η ΚΕΔΚΕ με 35%, ενώ το 65% του κεφαλαίου της κατέχουν οι μεγάλες μονοπωλιακές εταιρείες τωνΟμίλων Βγενόπουλου, Δασκαλόπουλου, Φιλίππου.
Ο Δήμος Θεσσαλονίκης ,προχωρώντας και ένα βήμα παραπέρα  δέχτηκε και «δωρεάν» τη χρήση ιδιωτικών απορριμματοφόρων της  πολυεθνικής εταιρείας ISS Facility Services ΑΕ, η οποία πέρα από τις συνεχόμενες καταγγελίες εργαζομένων για καταστρατηγήσεις εργασιακών δικαιωμάτων, είναι και  εταιρεία που χρησιμοποιεί μόνον «ενοικιαζόμενους» εργαζόμενους, και η οποία έχει μονοπωλήσει την καθαριότητα και τη φύλαξη σχεδόν ολόκληρου του δημόσιου τομέα (νοσοκομεία, πανεπιστήμια, κρατικές υπηρεσίες, όπως Επιθεωρήσεις Εργασίας και ΙΚΑ, ακόμα και υπουργικά γραφεία).
Η έδρα της επιχείρησης ISS Facility Services ΑΕ είναι στη Δανία. Η εταιρία αυτή στις 10 Απριλίου 2008, εξαγόρασε  το 100% των μετοχών την Aspis Security A.E. ιαβάστε εδώ.
Τέλος πρόκειται, όπως καταγγέλλει το  Σωματείο εργολαβικών καθαριστών και φυλάκων Κεντρικής Μακεδονίας,  για θυγατρική εταιρεία της διαβόητης αμερικανικής τράπεζας Goldman Sachs(!)
Ωστόσο το  ήδη αποφασισμένο, η κυβέρνηση του παπατζή ΓΑΠ το κάνει πράξη με άλλοθι την απεργία των ανθρώπων που εργάζονται στην καθαριότητα. Ο υφυπουργός Εσωτερικών Πάρις Κουκουλόπουλος δήλωσε ότι εφόσον οι εργαζόμενοι στην καθαριότητα δεν επιστρέψουν στην εργασία τους, το έργο της αποκομιδής θα αναλάβουν ιδιώτες. Σημείωσε, δε, πως όσοι δεν εργάζονται «δεν είναι καθόλου δεδομένο ότι θα πληρωθούν».
Μάλιστα!
Γι αυτό όπως μας ενημερώνουν και τα Νέα έχει ξεσπάσει «Επιχειρηματικός πόλεμος, τόσο στο προσκήνιο όσο και στο παρασκήνιο, έχει ξεσπάσει γύρω από την πίτα της διαχείρισης των 5,5 εκατ. τόνων των αστικών απορριμμάτων που παράγονται σε ετήσια βάση στην Ελλάδα.»
Και ποιοι «μάχονται»;
Η εταιρεία Ηλέκτωρ του ομίλου της Ελλάκτωρ (πρώην Ελληνική Τεχνοδομική), η Ιντρακάτ, η οποία έχει συμμαχήσει με τον γαλλικό κολοσσό Suez, oι κατασκευαστικοί όμιλοι J&Ρ Άβαξ και ΓΕΚ Τέρνα, ο όμιλος Λάτση σε συνεργασία με τον πολυεθνικό όμιλο Veolia, ο όμιλος Κοπελούζου, η ελληνικών συμφερόντων Εnvitec που διαχειρίζεται την ΕΜΑΚ (Εργοστάσιο Μηχανικής Ανακύκλωσης και Κομποστοποίησης).
Ποιος να ασχοληθεί τώρα με τα προβλήματα και με τα αιτήματα μερικών “βρομερών σκουπιδιάρηδων”;
Στρατηγικός στόχος άλλωστε αυτής της κυβέρνησης του παπατζή  είναι να γίνει ακόμα πιο φτηνή η τιμή της εργατικής δύναμης, να συμπιεστεί η αξία της στο έσχατο επίπεδο, και να παραδοθούν οι εργαζόμενοι, κυριευμένοι από τον φόβο της ανεργίας στα χέρια των πατριωτών επιχειρηματιών.
Στον τομέα των σκουπιδιών κρύβεται χρυσάφι
Γι αυτό και στις 13 Αυγούστου 2010 γνωστοποιήθηκε στην Επιτροπή Ανταγωνισμού η συγκέντρωση με την οποία, η επιχείρηση SINDA ENTERPRISES COMPANY LIMITEDκυπριακή εταιρεία,(για ευνόητους λόγους) από κοινού ελεγχόμενη από την Τράπεζα EFG Eurobank Ergasias Α.Ε. και εταιρεία συμφερόντων του Ομίλου Λασκαρίδη, αποκτά κοινό έλεγχο της επιχείρησης «Μεσόγειος ΑΝΩΝΥΜΗ ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΚΤΗΜΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ» και τον διακριτικό τίτλο «ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ Α.Ε.»
Οι επιχειρηματικές δραστηριότητες των επιχειρήσεων είναι:
Μεσόγειος: Η εργολαβική ή άλλη εκτέλεση πάσης φύσεως τεχνικών και οικοδομικών έργων του Δημοσίου, η διαχείριση υδάτινων πόρων, η παραγωγή και εμπορία ενέργειας ηλεκτρικής και άλλων μορφών ενέργειας, η διαχείριση τοξικών και επικίνδυνων αποβλήτων.
Τράπεζα EFG Eurobank Ergasias Α.Ε.: Πρόκειται για πιστωτικό ίδρυμα.
Ο όμιλος Λασκαρίδη αποτελείται ως επί το πλείστον από εταιρείες με αντικείμενο δραστηριότητας τον εφοπλισμό και την αγοραπωλησία ακινήτων.
Καθόλου τυχαία η Eurobank σε έκθεση της αναφέρει:
Ο κλάδος της διαχείρισης αποβλήτων προβλέπεται να εμφανίσει σημαντική ανάπτυξη στα επόμενα έτη λόγω της έλλειψης επαρκών υποδομών διαχείρισης  απορριμμάτων με βάση τις σημερινές ανάγκες και την υποχρέωση συμμόρφωσης της Ελλάδας με την οδηγία της Ε.Ε.. Το ύψος των απαραίτητων επενδύσεων μέχρι το 2015 εκτιμάται ότι θα ανέλθει σε €5 δισ. και η Μεσόγειος θα έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στην ανάπτυξη του κλάδου.
Ο πρόεδρος της Eurobank EFG Equities  κ. Κώστας Μητρόπουλος σε δήλωσή τουσημείωσε ότι «ο Όμιλός μας έχει δεσμευθεί να ενισχύσει τις εξωστρεφείς επιχειρήσεις που οδηγούν την ελληνική οικονομία στην ανάπτυξη. Με την επένδυση στην Chipita, μίας από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες ελληνικές επιχειρήσεις, και την Μεσόγειο, πρωταγωνίστριας στο χώρο της διαχείρισης αποβλήτων, ο Όμιλός μας κάνει την δέσμευση πράξη»
Οι απαραίτητες λοιπόν «επενδύσεις» σε όλους τους τομείς- από την προμήθεια των κάδων, την αποκομιδή, την ανακύκλωση, την βιολογική επεξεργασία, τους ΧΥΤΑ, ως και την παραγωγή  βιοαερίου από τα σκουπίδια -που θα πρέπει να υλοποιηθούν έως το 2015- υπολογίζονται σε 5 δισ. ευρώ.
Και πάμε στοίχημα ότι η απαιτούμενη τεχνολογία που θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί για όλα τα παραπάνω θα είναι Γερμανικής εταιρίας;
Επίσης η υπόθεση των σκουπιδιών αναδεικνύει τις στενές επιχειρηματικές σχέσεις μεταξύ των μεγαλύτερων ομίλων της χώρας, το ιδιότυπο μοίρασμα μίας ολιγοπωλιακής αγοράς, την επέκταση της δραστηριότητας ηχηρών ονομάτων του εγχώριου επιχειρείν σε τομείς που προοιωνίζονται… λαμπρά κέρδη.
ΠΟΙΑ ΕΙΠΑΜΕ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΠΕΡΓΩΝ;
Ζαphod, για τα τεχνικά ζητήματα

ΚΡΟΚΟΣ ΚΟΖΑΝΗΣ ''sativus''

safran

Αρκετές από τις ευεργετικές ιδιότητες του κρόκου για τον ανθρώπινο οργανισμό είναι ήδη γνωστές, ενώ νέες (κατά του καρκίνου, του Αλτσχάιμερ κ.λπ.) διαπιστώνονται από τις συνεχιζόμενες επιστημονικές έρευνες. Ωστόσο φαίνεται ότι ο κρόκος -ή σαφράν- συμβάλλει και στην… καταπολέμηση της ανεργίας στην περιοχή της Κοζάνης! Κι αυτό καθώς παρατηρείται αξιοπρόσεκτη αύξηση μέσα στη διετία όσων ασχολούνται με την καλλιέργειά του, όπως μας πληροφορεί ο πρόεδρος του Συνεταιρισμού Κροκοπαραγωγών Κοζάνης Νίκος Πατσιούρας. Η ανεργία και οι λιγοστές ευκαιρίες απασχόλησης στρέφουν αρκετούς νέους του τόπου στην παραγωγή του κρόκου, η οποία, αν και θεωρείται δύσκολη υπόθεση, είναι προσοδοφόρα. Ετσι μέσα στη διετία καταγράφεται αύξηση των καλλιεργούμενων εδαφών κατά 1.000-1.500 στρέμματα (συνολικά είναι 3.000-4.000 στρέμματα). Ο κ. Πατσιούρας σημειώνει ότι πριν από μία δεκαετία ο συνεταιρισμός αριθμούσε 2.500 μέλη, στη συνέχεια έφτασε στα 700, όμως πλέον παρατηρείται αυξητική τάση. Συνεπώς γίνεται εφικτός ο στόχος σταθεροποίησης της συνολικής ετήσιας παραγωγής στους 3-4 τόνους, που θα επιτρέψει την ανάκτηση χαμένων αγορών. Πάντως, ο πρόεδρος του συνεταιρισμού τονίζει ότι η παραγωγή του κρόκου είναι επίμοχθη διαδικασία, κυρίως σε ό,τι αφορά το κομμάτι συλλογής του προϊόντος, που γίνεται χειρωνακτικά από κάθε φυτό ξεχωριστά.

Η οικονομική κρίση δεν έχει επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό την αγορά του κρόκου (στοιχίζει γύρω στα 1.100 ευρώ το κιλό), επειδή ως επί το πλείστον καταναλώνεται για τις θεραπευτικές του ιδιότητες και λιγότερο στη μαγειρική. Σε αυτό συμβάλλει και η διάθεση από τον συνεταιρισμό ροφημάτων (τσάι, μέντα, φασκόμηλο κ.λπ.) με κρόκο, που διευκολύνουν την κατανάλωση. Προς επέκταση αυτού του τομέα ο συνεταιρισμός σχεδιάζει την πιλοτική καλλιέργεια διάφορων βοτάνων στην Κοζάνη.

Τη δυναμική του συνεταιρισμού μαρτυρεί και η αξιόλογη αύξηση του προσωπικού του, ενώ η διοίκηση προγραμματίζει τη σύσταση κι άλλης εταιρίας με νέα προϊόντα και με στόχο όταν επιτευχθεί απόσβεση κεφαλαίων το 55% των κερδών να δοθεί στους παραγωγούς.

Επιπλέον ο Νίκος Πατσιούρας δηλώνει ότι ο Συνεταιρισμός Κροκοπαραγωγών Κοζάνης αγωνίζεται για να λάβει από τα αρμόδια κρατικά όργανα την έγκριση βιολογικής καλλιέργειας του προϊόντος. Ωστόσο έως τώρα δίνονται μόνο υποσχέσεις, με αποτέλεσμα εκτός των άλλων να χάνονται και οι προβλεπόμενες ευρωπαϊκές επιδοτήσεις!

Το 70% της παραγωγής κρόκου διατίθεται στη χώρα μας και το υπόλοιπο 30% στο εξωτερικό. Ωστόσο, υπάρχει έντονο ενδιαφέρον από μεγάλες αγορές (π.χ. ΗΠΑ) κι αν σημειωνόταν διεύρυνση της παραγωγής οι εξαγωγές θα εκτοξεύονταν.

Οπως αναφέρει ο πρόεδρος του Συνεταιρισμού Κροκοπαραγωγών Κοζάνης, το Ιράν έχει σχεδόν το μονοπώλιο της παγκόσμιας αγοράς, με παραγωγή 200 τόνων ετησίως.

Βεβαίως, διευκρινίζει ο ίδιος, σε αυτό συνετέλεσε το ότι οι Ιταλοί και οι Ισπανοί νοίκιασαν χωράφια στο Ιράν, καλλιεργούν εκεί τον κρόκο και τον φέρνουν στη χώρα τους για να τον πουλήσουν σαν δικό τους!

Sativus με ποιότητα και γεύση

Ο κρόκος διακρίνεται σε 67 είδη. Αυτό που παράγεται στην Κοζάνη είναι ο crocus Sativus (κρόκος Σατίβους), που ξεχωρίζει για την ποιότητα, το χρώμα, το άρωμα και τη γεύση του.

Σύμφωνα με τον κ. Πατσιούρα είναι μεγάλης σημασίας για την τοπική οικονομία και η τουριστική αξιοποίηση του κρόκου. Χαρακτηριστικά αναφέρει:

«Ανάπτυξη θα μπορούσαμε να έχουμε και με την τουριστική εκμετάλλευση του κρόκου, αλλά δυστυχώς σήμερα δεν υπάρχουν κατάλληλες υποδομές, όπως ξενοδοχεία, εστιατόρια, ακόμη και ένα επισκέψιμο κτίριο προβολής της παραγωγής του προϊόντος. Η τουριστική αξιοποίηση αγροτικών προϊόντων είναι ένα θέμα που οφείλουν οι φορείς να δουν προσεκτικά, προκειμένου να επιτευχθεί οικονομική ανάπτυξη».

Δημήτρης Κυριακόπουλος

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

ΑΝΕΚΔΟΤΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

Φρέσκο, φρέσκο και γίνεται ...χαμός!
"Τηλεφωνήματα στα Ελληνικά Ταχυδρομεία καταγγέλλουν ότι τα γραμματόσημα με το πρόσωπο του Γ. Παπανδρέου δεν κολλάνε στους φακέλους. Κάποιοι μίλησαν για προβοκάτσια κατά του πρωθυπουργού και τα ΕΛΤΑ έκαναν άμεσα έρευνα. Το πόρισμα κατέληξε στο συμπέρασμα, ότι ...
τα γραμματόσημα δεν κολλάνε διότι οι πολίτες φτύνουν από την μπροστινή πλευρά κι όχι από πίσω..."

ΠΩΣ ΚΑΤΑΦΕΡΕ Η ΙΣΛΑΝΔΙΑ ΝΑ ΒΓΕΙ ΑΠΟ ΤΗ ΧΡΕΩΚΟΠΙΑ ΧΩΡΙΣ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΚΑΙ ΣΤΗΡΙΞΗ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ;;;;;;;

Θεαματική είναι η ανάκαμψη της ισλανδικής οικονομίας μετά την επιβλητική αντίσταση του λαού της, ο οποίος με δημοψήφισμα συνέτριψε την ψοφοδεή πολιτική της σοσιαλδημοκρατικής κυβέρνησης που είχε υποκύψει στους ξένους δανειστές και την εξανάγκασε να μην πληρώσει στους ξένους καταθέτες τις οφειλές των ιδιωτικών ισλανδικών τραπεζών, αφήνοντας τες να χρεοκοπήσουν. «Η ύφεση αποδείχθηκε λιγότερο βαθιά από όσο προβλεπόταν», ομολογεί ο Μαρκ Φλάνιγκαν, επικεφαλής της αποστολής του ΔΝΤ στην Ισλανδία, δηλώνοντας εντυπωσιασμένος από το γεγονός ότι οι Ισλανδοί κατόρθωσαν να διαφυλάξουν «το πολύτιμο σκανδιναβικό μοντέλο κοινωνικής προστασίας».

Η Ισλανδία, η οποία δεν ανήκει στην ευρωζώνη, αντιμετώπισε τη χρεοκοπία της χώρας με μια συνολική πολιτική.

Πρώτον, υποτίμησε το εθνικό νόμισμα, την ισλανδική κορώνα, και επέβαλε ελέγχους και περιορισμούς στην κίνηση κεφαλαίων. Αρχικά η κορώνα υποτιμήθηκε έναντι του δολαρίου κατά 50%, αλλά ήδη η υποτίμηση έχει περιοριστεί στο 30% και συρρικνώνεται. Η χαμηλότερη ισοτιμία της κορώνας οδηγεί αμέσως στην αύξηση των εξαγωγών και στη μείωση των εισαγωγών, αντικαθιστώντας ένα τμήμα τους με τοπικά προϊόντα, με αποτέλεσμα το εμπορικό ισοζύγιο της Ισλανδίας να παρουσιάζει ήδη πλεόνασμα από ελλειμματικό που ήταν.

Το ΑΕΠ της χώρας αυξήθηκε κατά 1,2% το τρίτο τρίμηνο του 2010. Ο πληθωρισμός, ο οποίος είχε εκτιναχθεί στο 18,6%, έπεσε ήδη κοντά στο 2,5%, που είναι ο στόχος της ισλανδικής κεντρικής τράπεζας. Το έλλειμμα του προϋπολογισμού θα είναι 6,3% φέτος, και ταχύτατα, ίσως και μέσα στο 2011, θα οδηγηθεί σε πλεόνασμα. Το δημόσιο χρέος, το οποίο έχει εκτιναχθεί στο 115% του ΑΕΠ, θα μειωθεί σταδιακά στο 80% του ΑΕΠ μέχρι το 2015.

Το δεύτερο μέτρο που πήραν οι Ισλανδοί ήταν ότι άφησαν τις ιδιωτικές τράπεζες να χρεοκοπήσουν. Κατόπιν τις εθνικοποίησαν, αλλά υπό τους εξής όρους:

Πρώτον, οι εθνικοποιημένες τράπεζες αναγνώρισαν όλες τις καταθέσεις των Ισλανδών πολιτών ώστε κανένας Ισλανδός να μη χάσει ούτε μία κορώνα από τις καταθέσεις του.

Δεύτερον, τα δάνεια που είχαν πάρει οι Ισλανδοί μεταφέρθηκαν στις εθνικοποιημένες τράπεζες, αλλά επειδή το νόμισμα είχε υποτιμηθεί, μειώθηκε και το ονομαστικό ύψος των δανείων, πέρα από τις σοβαρές άλλες διευκολύνσεις αποπληρωμής που έκανε το κράτος στους Ισλανδούς οφειλέτες για να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες που προκάλεσε η κρίση, ιδίως τον πρώτο καιρό (πάγωμα της πληρωμής δόσεων για μήνες κ.λπ.).

Τρίτον, οι εθνικοποιημένες τράπεζες δεν αναγνώρισαν καμιά υποχρέωση των ιδιωτικών χρεοκοπημένων τραπεζών σε χώρες του εξωτερικού. Ετσι οι Ισλανδοί φορολογούμενοι φορτώθηκαν τα βάρη διάσωσης των καταθέσεων των δικών τους και των συμπατριωτών τους, ενώ φόρτωσαν στους ξένους επενδυτές και καταθέτες τον λογαριασμό των συναλλαγών τους με τις ιδιωτικές ισλανδικές τράπεζες που χρεοκόπησαν. Απολύτως σωστό.

Η ανάκαμψη της ισλανδικής οικονομίας, γράφει το βρετανικό περιοδικό «Εκόνομιστ», δείχνει ότι «το έξτρα κόστος για μια χώρα που δεν στηρίζει τις τράπεζές της μπορεί να είναι εκπληκτικά μικρό. Η Ισλανδία άφησε τις τράπεζές της να χρεοκοπήσουν και το ΑΕΠ της έπεσε αθροιστικά κατά 15% από το ανώτατο στο κατώτατο σημείο πριν αρχίσει να ανακάμπτει. Η Ιρλανδία ”έσωσε” τις τράπεζές της και είδε το ΑΕΠ της να πέφτει 14%».

Αν συνυπολογίσει κανείς ότι το έλλειμμα του προϋπολογισμού της Ιρλανδίας απογειώθηκε στο ασύλληπτο 32% του ΑΕΠ και το δημόσιο χρέος της εκτινάχθηκε από το 25% του ΑΕΠ το 2007 στο 100% φέτος και θα φτάσει στο 120% του ΑΕΠ το 2013, με την ανεργία να ανέρχεται στην Ιρλανδία στο 14,1% έναντι 7,3% στην Ισλανδία, βγαίνει αβίαστα το συμπέρασμα ότι η «υπάκουη» Ιρλανδία βρίσκεται σε πολύ χειρότερη μοίρα από την «απείθαρχη» Ισλανδία.

«Το ηθικό δίδαγμα της ιστορίας είναι ότι αν το σοκ μιας υποτίμησης μπορεί να πυροδοτήσει μια βίαιη κρίση και πολύ επώδυνη, μια πολιτική λιτότητας και αποπληθωρισμού εξαιτίας του χρέους καταλήγει να προκαλεί περισσότερες ζημιές» συμπεραίνει η βρετανική εφημερίδα «Ντέιλι Τέλεγκραφ».

 «ΕΚΟΝΟΜΙΣΤ»

Οταν το ευρώ γίνεται παγίδα

Ενα μάθημα των αντίθετων επιλογών Ισλανδίας και Ιρλανδίας είναι ότι «τα οφέλη τού να ανήκει μια μικρή χώρα σε μια μεγάλη νομισματική ένωση δεν είναι καθόλου αυτά που κάποτε εκθειάζονταν ότι είναι» γράφει το περιοδικό «Εκόνομιστ» και συνεχίζει: «Οταν πανικόβλητοι επενδυτές εγκατέλειπαν τα μικρά νομίσματα το φθινόπωρο του 2008, το ευρώ φαινόταν καταφύγιο. Δύο χρόνια μετά, το ευρώ μοιάζει περισσότερο με παγίδα για χώρες που αγωνίζονται να ξανακερδίσουν εξαγωγική ανταγωνιστικότητα. Η Ελλάδα και η Ιρλανδία έχασαν την εμπιστοσύνη των αγορών, παρόλο που και οι δύο εκδίδουν ομόλογα σε ευρώ». Οσο για τους Ισλανδούς, που αρχικά θεώρησαν το ευρώ σωτηρία, τώρα δεν θέλουν ούτε να το ακούσουν!

ΠΟΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟ;

   Τ.Φ

Οι ξένοι τοκογλύφοι, τους οποίους εκπροσωπεί η τρόικα των γκαουλάιτερ, σε αγαστή σύμπνοια με τους κλεπτοκράτες που παριστάνουν τους «καπιταλιστές» στη χώρα μας και με τυφλό όργανο την αδίστακτη κοινοβουλευτική χούντα που παριστάνει την «κυβέρνηση», εισάγουν, με καταιγιστικούς ρυθμούς, μέτρα που αλλάζουν ριζικά τον κοινωνικο οικονομικό χάρτη της χώρας προς όφελος των ξένων και ντόπιων ελίτ που δημιούργησαν την κρίση.

Τα εξοντωτικά αυτά μέτρα σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων, που θεσμοθετούνται χωρίς την παραμικρή λαϊκή νομιμοποίηση, με τη βοήθεια των άβουλων δωσίλογων που παριστάνουν τους «βουλευτές», έχουν ένα και μοναδικό απώτερο στόχο: την ελαχιστοποίηση των ζημιών των ελίτ από τη χρεοκοπία, που σήμερα είναι θέμα χρόνου -παρά τα χονδροειδή ψέματα της «κυβέρνησης» ότι τα κτηνώδη μέτρα τους θα την αποτρέψουν-, και την παράλληλη μεγιστοποίηση των ωφελημάτων τους από αυτή.

Το πρόβλημα, επομένως, των ξένων και ντόπιων ελίτ είναι πώς θα αναβάλουν την αναπόφευκτη πια χρεοκοπία (2/3 των ανεξάρτητων διεθνών οικονομολόγων και, φυσικά, οι αγορές αυτό πιστεύουν1) μέχρι να οργανώσουν μια απόλυτα ελεγχόμενη από αυτούς χρεοκοπία, που θα ελαχιστοποιούσε τις ζημιές τους και θα μεγιστοποιούσε τα οφέλη τους, σε βάρος πάντα των λαϊκών στρωμάτων.

Οι πιθανές ζημιές τους προέρχονται βασικά από το αναπόφευκτο «κούρεμα», που το υπολογίζουν τουλάχιστον στο 50% της αξίας των τίτλων τους. Τα πιθανά οφέλη τους είναι τόσο βραχυπρόθεσμα όσο και μακροπρόθεσμα και είναι πολλαπλάσια των ζημιών.

Βραχυπρόθεσμα, μας εξαναγκάζουν να ξεπουλήσουμε στις σημερινές εξευτελιστικές (λόγω της κρίσης) τιμές ολόκληρο τον κοινωνικό μας πλούτο, πράγμα που σημαίνει ότι μόνο από τα κέρδη που θα αποκομίσουν, αν μετάσχουν στη λεία αυτή, θα καλύψουν πολλές φορές τη χασούρα από το «κούρεμα». Μακροπρόθεσμα, παρά το κούρεμα, δεν θα πάψουμε να έχουμε ανάγκη νέων δανείων από τους ίδιους τοκογλύφους στο μέλλον, αν παραμείνουμε στην Ε.Ε. και στην ΟΝΕ - δομές που μας οδήγησαν στην αποδιάρθρωση της παραγωγικής δομής, η οποία είναι η απώτερη αιτία της σημερινής κρίσης.2

Ακόμα χειρότερα, μετά την ελεγχόμενη από αυτούς χρεοκοπία, η συνέχιση της παραμονής μας στην Ε.Ε. (έστω και αν φύγουμε από το ευρώ) σημαίνει ότι οι θεσμοί της άκρατης ελαστικοποίησης της εργασίας, οι μαζικές απολύσεις, οι χαμηλότεροι μισθοί και συντάξεις, η καρτελοποίηση των τ. ελεύθερων επαγγελμάτων και η τελική ιδιωτικοποίηση της υγείας και της παιδείας (που τώρα «μπαίνει από την πίσω πόρτα») θα είναι πια μόνιμες καταστάσεις, εφ' όσον οι καταστροφικές συνθήκες Μάαστριχτ κ.λπ. θα εξακολουθούσαν να ισχύουν.

Υπάρχει διέξοδος από αυτό το ζοφερό μέλλον; Ναι, αλλά καμία διέξοδος από την καταστροφική κρίση (που είναι ανύπαρκτη για τον θρασύτατο Γκεμπελίσκο που παριστάνει τον «υπουργό» Οικονομικών!) δεν είναι δυνατή χωρίς την επανάκτηση ενός ελάχιστου βαθμού οικονομικής κυριαρχίας. Αυτό όμως προϋποθέτει ότι πρέπει να αμφισβητήσουμε όλα αυτά που θεωρούμε δεδομένα και κατ' αρχήν τη συμμετοχή μας στην Ε.Ε. και την ΟΝΕ, που συνεπάγεται μηδαμινό έλεγχο στη νομισματική πολιτική μας (αφού δεν ελέγχουμε ούτε το νόμισμά μας) και οριακό έλεγχο στη δημοσιονομική.

Η έξοδος από την Ε.Ε. δεν σημαίνει ούτε τοπικισμό ούτε απομονωτισμό, όπως αποπροσανατολιστικά υποστηρίζει η εκφυλισμένη «Αριστερά», που τώρα συμμετέχει και στα εγκλήματα της «διεθνούς κοινότητας», όπως στη Λιβύη.

Σημαίνει τη δυνατότητα οικοδόμησης μιας νέας διεθνούς κοινότητας αλληλεγγύης, που θα θεμελιώνεται στις αυτοδύναμες (όχι αυτάρκεις) οικονομίες, οι οποίες θα αυτοδιευθύνονται, και όχι στις σημερινές οικονομίες της αγοράς, που έχουν οδηγήσει τον κόσμο σε μια πρωτόγνωρη παγκόσμια κρίση (οικονομική, οικολογική, κοινωνική, αλλά και αξιών).

Φυσικά και υπάρχουν τρόποι3 να γίνουν όλα αυτά, χωρίς τις «καταστροφές» που επισείουν τα παπαγαλάκια της Ε.Ε. για τους μισθούς, τις συντάξεις κ.λπ., αλλά και με τη δημιουργία των προϋποθέσεων για μια αυτοδύναμη οικονομία στο μέλλον, που θα αποτρέψει τη λατινοαμερικανοποίηση της χώρας.

Για όλα αυτά απαιτούνται, εκτός από την άμεση μονομερή έξοδο από την Ε.Ε. και την ευρωζώνη (που οι δωσίλογοι παρουσιάζουν σαν «μπαμπούλα»!), η ακύρωση των νόμων με βάση τα Μνημόνια και η συνακόλουθη στάση πληρωμών και διαγραφή ολόκληρου του χρέους, οι αυστηροί κοινωνικοί έλεγχοι των αγορών κεφαλαίου, εργασίας και εμπορευμάτων (μέχρις ότου η κοινωνία αποφασίσει στο μέλλον τι μορφή θα πάρει η οικονομική οργάνωσή της), η εθνικοποίηση του τραπεζικού συστήματος και, προπαντός, η δημιουργία ενός νέου παραγωγικού και καταναλωτικού προτύπου που θα στηρίζεται βασικά στους δικούς μας παραγωγικούς πόρους, οι οποίοι θα οργανώνονται γύρω από συλλογικά ελεγχόμενες επιχειρήσεις. Η αυτοδύναμη αυτή οικονομία θα έκανε δυνατή και τη δημιουργία ενός πραγματικού κοινωνικού κράτους.

Το κρίσιμο ερώτημα που παραμένει είναι ποιο το πολιτικό και κοινωνικό υποκείμενο που θα μπορούσε σήμερα να ξεκινήσει στην Ελλάδα έναν αγώνα με παρόμοιους στόχους 

ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ!!! Ο ΣΥΖΥΓΟΣ ΤΗΣ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΙ Η ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΤΟΥ ΘΑ ΦΤΙΑΞΟΥΝ ΤΑ ΣΧΟΛΙΚΑ CDS!

Η αναπαραγωγή των cds των βιβλίων που θα μοιραστούν στα σχολεία θα γίνει από εταιρεία του συζύγου της...Υπουργού Παιδείας με το απαραίτητο υπερκέρδος.

"Ο Πρόεδρος της Γ ΕΛΜΕ Αθήνας κ.Κόκλας κατήγγειλε ότι η αναπαραγωγή των cds που θα μοιραστούν στα σχολεία θα γίνει από εταιρεία του συζύγου της Αννούλας και θα στοιχίσουν 5 ευρώ το ένα (τιμή αγοράς ενός κενού στην αγορά 0,75ευρώ)"

Ο ΟΡΥΚΤΟΣ ΠΛΟΥΤΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Τον Φεβρουάριο του 1998 έφτασε στην δημοσιότητα έρευνα που αφορούσε την μεγαλύτερη συγκέντρωση
ραδονίου στον Ελληνικό χώρο και συγκεκριμένα στο χωριό Νεράιδα Θεσπρωτίας.
Η μέτρηση ήταν 9550 μπεκερέλ ανά τετραγωνικό μέτρο και με όριο επιφυλακής τα 150!

Παρόμοιες υψηλές μετρήσεις είχαμε και στις περιοχές Σερρών, Θεσσαλονίκης, Μύκονου, Καβάλας, Ικαρίας, Λέσβου, Φθιώτιδα, Λουτράκι, Νιγρίτα, Σουρωτή (1), κλπ.
Το ραδόνιο είναι φυσικό ραδιενεργό στοιχείο και για όσους γνωρίζουν, αποτελεί ένδειξη για την ύπαρξη στο υπέδαφος των άνω τουλάχιστον περιοχών ΟΥΡΑΝΙΟΥ.
Στο όρος Παγγαίο στην Καβάλα επίσης υπάρχει ήδη έντονο ενδιαφέρον από ξένο επενδυτή για την εξόρυξη των τεράστιων κοιτασμάτων χρυσού.

Στην Ολυμπιάδα Χαλκιδικής ήδη έχει ξεκινήσει η εκμετάλλευση του εκεί υπεδάφους από την TVX Gold του George Soros,
η οποία περιέχει αρκετό χρυσό, αλλά και ουράνιο!!!.
Μία απόρρητη έκθεση που ήρθε στο φως με δημοσίευμα της εφημερίδας "Επενδυτής" στις 23/2/96, αναφέρει για τα αποτελέσματα
των μετρήσεων του ΙΓΜΕ (Ίδρυμα Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών).
Γύρω στο ποσό των 100 τρισεκατομμυρίων δραχμών εκτιμάται η αξία των κοιτασμάτων ουρανίου και άλλων σπανίων μετάλλων για δορυφόρους και πυραύλους.
Το κείμενο της έρευνας υπογράφεται από επτά διακεκριμένους Έλληνες επιστήμονες και κάνει λόγο για κοίτασμα ουρανίου
που περιέχει 300 εκατομμύρια τόνους με συμπύκνωμα ουρανίου 16%, καθώς και σπάνια άλλα ορυκτά όπως ρουτίλιο,
λουτέσιο και λανθάνιο, που έχουν εξαιρετικά ειδικές χρήσεις στην κατασκευή πυραυλικών συστημάτων.
Αναφέρεται ΜΟΝΟΝ για την περιοχή του όρους Σύμβολο του νομού Καβάλας.
Αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα κοιτάσματα ουρανίου ΔΙΕΘΝΩΣ.
Η αξία του εμπλουτισμένου ουρανίου 235 στην διεθνή αγορά (1998) είναι 20.000 δολάρια το γραμμάριο !.

O κοσμήτορας της πολυτεχνικής σχολής και πρόεδρος του τμήματος χημικών μηχανικών Βασίλειος Παπαγεωργίου,
πραγματοποίησε διάλεξη με θέμα
"Η Βαριά βιομηχανία στην Ελλάδα",η οποία είχε να κάνει με τα αποτελέσματα και της δικής του έρευνας 30 ετών.

Εντυπωσιακό ήταν το ότι σε όλα τα σημεία η έρευνά αυτή συμφώνησε με τα αποτελέσματα παλαιοτέρας αντίστοιχης έρευνας της δεκαετίας του 1940 που τυχαία είχε φτάσει στα χέρια του.
Ο εν λόγω καθηγητής αναρωτιέται πως είναι δυνατόν η Ελλάδα να μην έχει αυτή τη στιγμή ήδη στημένη βαριά
βιομηχανία την στιγμή που διαθέτει όχι μόνον ΟΛΕΣ τις απαραίτητες πρώτες ύλες (στρατηγικά ορυκτά) και
μάλιστα σε αφθονία, αλλά και για ορισμένα από αυτά, είναι η ΜΟΝΑΔΙΚΗ παραγωγός χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Και συγκεκριμένα:

Λιγνίτης: Ως ορυκτό για την παραγωγή ενέργειας από την καύση του με λιγοστή μόλυνση του περιβάλλοντος.
Η Ελλάδα διαθέτει τόσο πολύ λιγνίτη, που εάν τον εκμεταλλευόταν από νωρίς, θα είχε γλιτώσει πολλά δισεκατομμύρια από την εισαγωγή πετρελαίου.

Αλουμίνιο: Εδώ και μερικά χρόνια η Γαλλία ελάττωσε την παραγωγή της σε αλουμίνιο και η Ελλάδα
πλέον είναι πρώτη στην Ευρώπη σε παραγωγή του αλουμινίου, με χιλιάδες εφαρμογές.

Βωξίτης. Η Ελλάδα είναι η μεγαλύτερη βωξιτοπαραγωγός χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο βωξίτης χρησιμοποιείται και στην κατασκευή αεροσκαφών, ηλεκτρικών συσκευών, μεταλλικών κατασκευών και αλλού.

Μαγγάνιο. Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση που περιέχει στο υπέδαφός
της κοιτάσματα μαγγανίου. Τα κυριότερα κοιτάσματα έχουν εντοπισθεί στο νομό Δράμας.

Νικέλιο. Και για αυτό το στρατηγικό ορυκτό όπως ανέφερε ο κύριος Παπαγεωργίου,
η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα της Ευρωπαϊκής Ενώσεως με σημαντικά κοιτάσματα νικελίου στο υπέδαφός της.
Υπάρχει ένα συγκρότημα παραγωγής νικελίου, του μεγαλυτέρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση,
αλλά εξάγεται στο εξωτερικό όπως και όλα σχεδόν τα υπόλοιπα όσα εξορύσσονται.

Σμηκτίτες. Η Ελλάδα είναι η δεύτερη χώρα στον κόσμο μετά τις Ηνωμένες Πολιτείες στην εξόρυξη σμηκτιτών,
οι οποίοι έχουν μεγάλο εύρος εφαρμογών, όπως η διάθεση αποβλήτων, τα φάρμακα, τα καλλυντικά και άλλα.

Μαγνήσιο. Ο μαγνησίτης που εξάγει η χώρα μας, καλύπτει το 46% της συνολικής παραγωγής της Δυτικής Ευρώπης.

Χρωμίτης. Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που περιέχει στο υπέδαφός της
σημαντικά εκμεταλλεύσιμα κοιτάσματα χρωμίτη.
Τα σημαντικότερα κοιτάσματα βρίσκονται στο Μπούρινο Κοζάνης και χρησιμοποιούνται κυρίως
για την παραγωγή ανοξείδωτου χάλυβα.

Ουράνιο. Όπως ανέφερα ήδη, τα ουρανιούχα μεταλλεύματα έχουν εντοπισθεί στην Κεντρική Μακεδονία και στην Θράκη.

Το τεύχος της 28ης Απριλίου 1999 της εφημερίδας "Αθηναϊκή" είχε ως τίτλο "Θησαυροφυλάκιο η Βόρεια Ελλάδα" και αναφερόταν σε αυτό ακριβώς το θέμα.

Η Θράκη λοιπόν είναι ένας στρατηγικός κόμβος, διότι εκτός των πλουσίων κοιτασμάτων ουρανίου, χρυσού και πετρελαίου,
επιπλέον από εκεί πρόκειται να περάσει στο μέλλον και ο αγωγός φυσικού αερίου και πετρελαίου "Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολης"
Αγωγός μεταφοράς καυσίμων από Κασπία προς τη δύση.

ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ: Υπάρχει άφθονο στο Αιγαίο.
Στην ίδια διάλεξη για τα στρατηγικά ορυκτά του κυρίου Παπαγεωργίου έγινε εκτενής λόγος για τα πετρέλαια στο Αιγαίο.
Καμία κυβέρνηση δεν είχε μέχρι τώρα το θάρρος να παραδεχθεί την ύπαρξη πλουσιοτάτων κοιτασμάτων πετρελαίου στο Αιγαίο και
ότι το παιχνίδι με την Τουρκία στην ουσία εκεί παίζεται.

Υπάρχουν εδάφια του αρχαίου ιστορικού Ηροδότου που κάνει λόγο για την "εύφλεκτη πίσσα".
Είναι ακόμη γεγονός γνωστό ότι οι Γερμανοί επί κατοχής είχαν ήδη χαρτογραφήσει όλη την Ελλάδα, αφού άμεσα τους ενδιέφεραν και τότε οι όποιες πηγές ενέργειας για την στρατιωτική τους μηχανή.

Με την πτώση του Χίτλερ, οι σχετικοί χάρτες και πληροφορίες έφτασαν και στα χέρια των Αμερικανών της εποχής.
Τα τελευταία χρόνια και με την βοήθεια ειδικών δορυφορικών φωτογραφήσεων είναι γεγονός ότι ήδη υπάρχουν ασφαλή στοιχεία για την ύπαρξη πλουσίων πετρελαϊκών κοιτασμάτων στο Αιγαίο.

Ο πρώην πρεσβευτής της Αμερικής στην Ελλάδα Nicholas Burns σε ζωντανή εκπομπή στο κανάλι
MEGA είχε κι αυτός επισήμως παραδεχθεί ότι υπάρχει όντως πετρέλαιο στο Αιγαίο και ότι αυτό ουσιαστικά δημιουργεί την ένταση μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας.
Σύμφωνα με αποτελέσματα ερευνών που στηρίχτηκαν σε δορυφορικούς χάρτες είναι πλέον γεγονός αναμφισβήτητο ότι:
Τα πλουσιότερα κοιτάσματα πετρελαίου στον Ελληνικό χώρο υπάρχουν ανατολικά της νήσου Θάσου, στον Θερμαϊκό Κόλπο, στην περιοχή των Δωδεκανήσων και συγκεκριμένα στην περιοχή κοντά στα Ίμια, στην Ζάκυνθο και στην Φλώρινα.

Επίσημη δήλωση του καθηγητή πυρηνικής φυσικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κυρίου Παπαστεφάνου,
αναφέρει μεταξύ άλλων τα εξής:
"Από παλιά διέβλεπα ότι, όπως και στην υπόθεση των κοιτασμάτων πετρελαίου στο Αιγαίο,
έτσι και στην υπόθεση του ουρανίου, ίσως να μην δόθηκαν ποτέ στις ελληνικές κυβερνήσεις τα πλήρη αποτελέσματα
των γεωλογικών ερευνών που έκαναν στην Δράμα και τη Θράκη οι Αμερικανοί ερευνητές..."

Ένα εύλογο ερώτημα είναι το γιατί η Ελλάδα να έχει πετρέλαιο και σημαντικά ορυκτά σε τέτοιες ποσότητες.
Σε αυτό απαντούν οι γεωλόγοι λέγοντας τα εξής.
Όσον αφορά το πετρέλαιο είναι γνωστό στους γεωλόγους ότι ολόκληρο σχεδόν το σημερινό Αιγαίο Πέλαγος
ήταν κάποτε μία απέραντη πεδιάδα με πλούσια βλάστηση η οποία στην πορεία κατεποντίσθη για να δημιουργήσει
μετά από χιλιάδες χρόνια το σημερινό Αιγαίο Πέλαγος. Οι υδρογονάνθρακες των δασών έγιναν πετρέλαιο.
Όσον αφορά τα σπάνια μέταλλα, εξηγείται εύκολα κι αυτό την στιγμή που ως γνωστόν καθώς η τεκτονική πλάκα της
Αφρικής υποχωρεί κάτω από αυτήν της Ευρώπης, δημιουργεί μεταξύ άλλων και κατάλληλες προϋποθέσεις δημιουργίας
τέτοιου είδους μεταλλευμάτων.

Υπάρχουν βάσιμες υποψίες και για άλλα "περίεργα" και πανάκριβα συστατικά στο υπέδαφός μας, όπως το ΟΣΜΙΟ,
ο κόκκινος υδράργυρο κ.ά. για τα οποία η έρευνα συνεχίζεται.

Κλείνοντας το θέμα των πετρελαίων στο Αιγαίο, παραθέτω τον καταμερισμό των χώρων ευθύνης των πετρελαϊκών καρτέλ
ανά την Ελλάδα, όπως έχουν συμφωνηθεί από το 1975:

α`) Ανατολικά της Θάσου (OXYDENTAL, του τεξανού Α. Χάμμερ),
β`) Κρητικό Πέλαγος, μεταξύ Κάσου και Κρήτης (CHEVRON, συμφερόντων Ροκφέλλερ),
γ`) Κατάκωλλο Ζακύνθου (ESSO, επίσης του Ροκφέλλερ),
δ`) Επανομή - Σιθωνία - Θερμαϊκός (αμερικανική TEXACO και αγγλοολλανδική SHELL).

Το ζήτημα είναι ανεξάντλητο και τα στοιχεία που παρέθεσα ενδεικτικά και προκύπτουν από επίσημες
Κρατικές εκθέσεις και πορίσματα ερευνών, άρθρα έγκριτων εφημερίδων και διατριβές καθηγητών Πανεπιστημίου.

Το μέγα ερώτημα που προκύπτει βεβαίως είναι:
Γιατί δεν γίνεται καμία προσπάθεια εκμετάλλευσης όλου αυτού του ορυκτού πλούτου που βρίσκεται στο υπέδαφος
πολλών περιοχών της Ελλάδας;

Η χώρα που ξόδεψε τόσα τρισεκατομμύρια για τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων δεν δικαιολογείται πλέον
να υποστηρίζει ότι δεν υπάρχουν οι απαραίτητοι πόροι για την εκμετάλλευση αυτού του πλούτου.